Πρύτανης του Παν. Πατρών για τα επεισόδια στο γραφείο του: Η βία και η επιβολή δεν έχουν θέση στο Πανεπιστήμιο

Για φωνές και προπηλακισμούς από ομάδα φοιτητών που προσήλθε στο γραφείο του κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, Χρήστος Μπούρας, καταδικάζοντας τις πρακτικές τους.

Ο κ. Μπούρας σημειώνει ότι εμφανίστηκε διαθέσιμος να συναντηθεί με τους φοιτητές και ζήτησε μάλιστα και τη διευκόλυνση στην είσοδό τους από την ομάδα φύλαξης του Ιδρύματος.

«Όπως προκύπτει από την έγγραφη αναφορά της Υπηρεσίας Φύλαξης του Πανεπιστημίου, όταν ζητήθηκε να γνωστοποιηθούν τα ονόματα των πέντε εκπροσώπων που θα συμμετείχαν στη συνάντηση, ακολούθησαν φωνές και προπηλακισμοί σε βάρος των εργαζομένων της φύλαξης. Οι φύλακες απωθήθηκαν επανειλημμένα και πολυπληθής ομάδα εισήλθε στον χώρο της Πρυτανείας, παρακάμπτοντας τη διαδικασία που είχε συμφωνηθεί προκειμένου να πραγματοποιηθεί η συνάντηση.

Η ομάδα κατευθύνθηκε στη συνέχεια προς το γραφείο του Πρύτανη. Τα άτομα που συμμετείχαν στην κινητοποίηση χτυπούσαν την πόρτα του γραφείου, τοποθέτησαν ταινίες στην είσοδό του και ανάρτησαν αφίσες και έντυπα. Ο Πρύτανης και εργαζόμενες του Πανεπιστημίου παρέμειναν για αρκετό χρονικό διάστημα στο εσωτερικό του γραφείου, ενώ η πρόσβαση σε αυτό είχε ουσιαστικά αποκλειστεί. Τα γεγονότα αυτά είναι σοβαρά και δεν μπορούν να υποβαθμιστούν ή να παρουσιαστούν ως μια συνήθης μορφή φοιτητικής διαμαρτυρίας», αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του κ. Μπούρα.

Σύμφωνα με τον πρύτανη, μέσα στην ομάδα των φοιτητών υπήρχαν και άτομα τα οποία δεν ανήκαν στη φοιτητική κοινότητα του Ιδρύματος. «Δημιουργούνται έτσι εύλογα ερωτήματα για το αν μια κινητοποίηση που εμφανίζεται ως φοιτητική, επιχειρείται να αξιοποιηθεί ή να κατευθυνθεί από εξωπανεπιστημιακές ομάδες ή κομματικούς μηχανισμούς για σκοπούς που υπερβαίνουν τα πραγματικά προβλήματα και τις διεκδικήσεις των φοιτητών. Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών έχουν τη δική τους φωνή. Έχουν πραγματικά προβλήματα, δικαιολογημένες ανησυχίες και αιτήματα που η διοίκηση οφείλει να ακούει. Δεν χρειάζονται εξωπανεπιστημιακούς καθοδηγητές ούτε μπορούν να αποτελούν πεδίο για την εξυπηρέτηση άλλων πολιτικών επιδιώξεων», καταλήγει.