«Πόλεμος» για τις θέσεις στους παιδικούς σταθμούς – Η επίμαχη τροπολογία που δίχασε τους εργαζομένους
Πίνακας περιεχομένων
Στο επίκεντρο τηςη συζήτησης βρίσκονται τα επαγγελματικά δικαιώματα των Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας και η εργασιακή διασφάλιση των συμβασιούχων νηπιαγωγών.
Αντιπαράθεση γύρω από τη στελέχωση των δημοτικών παιδικών σταθμών και τα επαγγελματικά δικαιώματα των εργαζομένων ανοίγει η δημόσια τοποθέτηση του Πανελλήνιου Συλλόγου Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας (ΠΑΣΥΠΠΠΗ), ο οποίος απαντά στην ΠΟΕ-ΟΤΑ με αφορμή την επίμαχη τροπολογία για τις θέσεις προσωπικού στις συγκεκριμένες δομές. Στο επίκεντρο της διαφωνίας βρίσκεται η δυνατότητα πρόσβασης πτυχιούχων ΠΕ Νηπιαγωγών σε θέσεις ΠΕ Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας, ζήτημα που έχει προκαλέσει αντιδράσεις και επαναφέρει στο προσκήνιο τα όρια των επαγγελματικών αρμοδιοτήτων των δύο κλάδων.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ ξεκαθαρίζει ότι δεν ζήτησε την απόλυση συμβασιούχων εργαζομένων ούτε αμφισβητεί το δικαίωμά τους στη σταθερή απασχόληση. Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι η εργασιακή διασφάλιση ενός κλάδου δεν μπορεί να επιτυγχάνεται με ρυθμίσεις που, κατά την εκτίμησή του, θίγουν τα επιστημονικά προσόντα και τα επαγγελματικά δικαιώματα άλλων εργαζομένων. Όπως επισημαίνει, η τροπολογία που τελικά αποσύρθηκε δεν αφορούσε αποκλειστικά τους ήδη υπηρετούντες νηπιαγωγούς, αλλά θα μπορούσε να δημιουργήσει δυνατότητα διεκδίκησης αντίστοιχων θέσεων και στο μέλλον, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις επαγγελματικής εμπειρίας και επιμόρφωσης.
Παράλληλα, ο Σύλλογος στρέφει τα πυρά του κατά της ΠΟΕ-ΟΤΑ, ζητώντας εξηγήσεις για τη στάση που τήρησε απέναντι στη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία. Σύμφωνα με όσα αναφέρει, η Ομοσπονδία αρχικά παρουσίασε τη ρύθμιση ως θετική εξέλιξη, ενώ στη συνέχεια, μετά τις αντιδράσεις, ζήτησε την απόσυρσή της. Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ θέτει επίσης ζήτημα θεσμικής εκπροσώπησης, υποστηρίζοντας ότι δεν κλήθηκε να συμμετάσχει στη συζήτηση για μια διάταξη που επηρέαζε άμεσα τον κλάδο του.
Αναλυτικά η τοποθέτηση
Η υπεράσπιση των θέσεων εργασίας δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος των επαγγελματικών δικαιωμάτων ενός άλλου κλάδου
Με αφορμή την ανακοίνωση της ΠΟΕ-ΟΤΑ «Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων των Παιδικών Σταθμών» που δημοσιοποιήθηκε στις 11/11/2026, θεωρούμε αναγκαίο να αποσαφηνίσουμε ορισμένα ζητήματα, καθώς διαπιστώνουμε ότι η συζήτηση επιχειρείται να μετατοπιστεί από την ουσία της επίμαχης ρύθμισης στις προθέσεις και στα πρόσωπα όσων άσκησαν κριτική.
Ας ξεκαθαρίσουμε εξαρχής κάτι που στην ανακοίνωσή μας ήταν απολύτως σαφές:
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ δεν ζήτησε την απόλυση κανενός εργαζομένου, ούτε αμφισβήτησε το δικαίωμα των συμβασιούχων συναδέλφων να διεκδικήσουν εργασιακή ασφάλεια και σταθερή απασχόληση. Άλλωστε, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει τη δυνατότητα ένταξης των ΠΕ Νηπιαγωγών σε διοικητικές θέσεις, χωρίς να τίθεται ζήτημα απώλειας της εργασίας τους.
Η εργασιακή προστασία όλων είναι αναγκαία. Δεν μπορεί, όμως, να τίθεται ως δίλημμα απέναντι στην προστασία των επαγγελματικών δικαιωμάτων ενός άλλου κλάδου. Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει, αλλά και κανένα επαγγελματικό δικαίωμα δεν μπορεί να παρακάμπτεται στο όνομα της εργασιακής διασφάλισης.
Τι ακριβώς συνέβη με την επίμαχη τροπολογία;
Με τις διατάξεις των άρθρων 759 και 768 του Ν. 5314/2026 θεσπίστηκε πλαίσιο για τη σύσταση και κάλυψη θέσεων τακτικού προσωπικού στους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς, καθώς και για την αντιμετώπιση ζητημάτων εργαζομένων ειδικοτήτων που δεν περιλαμβάνονταν στον Πρότυπο Κανονισμό.
Στο πλαίσιο αυτό προβλέφθηκε η δυνατότητα απασχόλησης εργαζομένων σε διοικητικές θέσεις. Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, οι υπηρετούντες ΠΕ Νηπιαγωγοί αντέδρασαν σε αυτή την προοπτική, καθώς επιθυμούσαν να παραμείνουν στους Παιδικούς Σταθμούς. Στη συνέχεια κατατέθηκε η επίμαχη τροπολογία, με την οποία προτεινόταν η προσθήκη της παραγράφου 7 στο άρθρο 768.
Η ρύθμιση αυτή δεν περιοριζόταν στη διασφάλιση των ήδη υπηρετούντων εργαζομένων. Χωρίς χρονικό περιορισμό, θα επέτρεπε ακόμη και μετά από 20 χρόνια σε ΠΕ Νηπιαγωγούς με 36 μήνες σχετικής εμπειρίας, ακόμη και σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό, να διεκδικούν θέσεις ΠΕ Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας, με υποχρέωση επιμόρφωσης μετά τον διορισμό ή την πρόσληψη, εις βάρος ενδεχομένως άνεργων πτυχιούχων του κλάδου.
Αυτή ήταν η ουσία της αντίδρασής μας
Δεν αντιδράσαμε στην εργασιακή προστασία των Νηπιαγωγών, αλλά στη δυνατότητα πρόσβασής τους σε θέσεις άλλου επιστημονικού και επαγγελματικού κλάδου, με διαφορετικά τυπικά προσόντα και επιμόρφωση μετά τον διορισμό.
Και θέτουμε ένα απλό, αλλά απολύτως εύλογο ερώτημα:
Θα ήταν ποτέ αποδεκτό να προβλεφθεί ότι απόφοιτοι ΠΕ Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας μπορούν να διεκδικούν θέσεις ΠΕ Νηπιαγωγών, εφόσον διαθέτουν σχετική εμπειρία και παρακολουθήσουν επιμόρφωση μετά τον διορισμό τους;
Αν η απάντηση είναι αρνητική, τότε κάθε νοήμον άνθρωπος, είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι ο σεβασμός των επιστημονικών προσόντων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων δεν μπορεί να ισχύει επιλεκτικά.
Η δημόσια στάση της ΠΟΕ-ΟΤΑ και τα ερωτήματα που παραμένουν
Δύο ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ψήφιση της τροπολογίας, ο Πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ ανακοίνωσε δημόσια την κατάθεσή της, παρουσιάζοντας την ένταξη των ΠΕ Νηπιαγωγών ως θετική εξέλιξη και αναφέροντας ότι η ρύθμιση περιλάμβανε λύσεις σε ζητήματα που η Ομοσπονδία είχε θέσει «μετ’ επιτάσεως» στο Υπουργείο Εσωτερικών. Μετά τις αντιδράσεις, η ΠΟΕ-ΟΤΑ ζήτησε την απόσυρση της τροπολογίας, την οποία τελικά απέσυρε το Υπουργείο Εσωτερικών.
Δεν ισχυριστήκαμε ότι η ΠΟΕ-ΟΤΑ συνέταξε ή εισηγήθηκε την τροπολογία. Η αρχική δημόσια υποστήριξή της και η μεταγενέστερη αλλαγή στάσης της, όμως, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα που απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις. Αναγνωρίζουμε ότι η μεταγενέστερη θέση της ΠΟΕ-ΟΤΑ για τη διασφάλιση των εργαζομένων, χωρίς να θίγονται τα επαγγελματικά δικαιώματα των Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας, μπορεί να αποτελέσει βάση ουσιαστικής συνεννόησης.
Παραμένει, ωστόσο, αναπάντητο γιατί ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ, ως άμεσα ενδιαφερόμενος επιστημονικός και επαγγελματικός φορέας, δεν ενημερώθηκε ούτε κλήθηκε να καταθέσει τις θέσεις του. Η απαίτηση για διαφάνεια και λογοδοσία δεν αποτελεί επίθεση, ούτε ο συνδικαλιστικός ρόλος απαλλάσσει έναν φορέα από την υποχρέωση να εξηγεί τις δημόσιες επιλογές του.
Η συνταξιοδότηση δεν αποτελεί λόγο απαξίωσης
Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι η ΠΟΕ-ΟΤΑ, αντί να απαντήσει στα συγκεκριμένα ερωτήματα, επιλέγει προσωπικές αναφορές σε συνταξιούχους. Η απαξίωση συναδέλφων λόγω της συνταξιοδότησής τους είναι αδικαιολόγητη και απαράδεκτη, τόσο θεσμικά όσο και ηθικά. Η συνταξιοδότηση δεν διαγράφει την προσφορά, ούτε αφαιρεί το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης. Συνάδελφοι που συνεχίζουν να προσφέρουν εθελοντικά τις γνώσεις και την εμπειρία τους αξίζουν σεβασμό, όχι απαξίωση.
Θα περιμέναμε από μια Ομοσπονδία που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων να γνωρίζει ότι οι θέσεις κρίνονται από τα επιχειρήματά τους και όχι από την ηλικία ή την εργασιακή κατάσταση εκείνων που τις εκφράζουν Οι συνδικαλιστικοί και επαγγελματικοί αγώνες δεν κρίνονται αποκλειστικά από το αποτέλεσμά τους. Άλλωστε, η ίδια η ΠΟΕ-ΟΤΑ γνωρίζει ότι δεν δικαιώνονται όλες οι διεκδικήσεις, χωρίς αυτό να μειώνει την αξία τους ή την αγωνιστικότητα εκείνων που τις υπηρέτησαν.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ έχει τη δική του ιστορία, με αγώνες, σημαντικές νίκες και ανοικτές διεκδικήσεις που συνεχίζονται μέχρι σήμερα με συνέπεια και αξιοπρέπεια. Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ είναι περήφανος για όσα έχει καταφέρει μέχρι σήμερα, αλλά και όσα παραμένουν σε εκκρεμότητα, δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την απαξίωση των αγώνων του ή την αποφυγή της σημερινής κριτικής. Μια τέτοια στάση δεν τιμά εκείνους που την υιοθετούν.
Η μη δικαίωση μιας διεκδίκησης δεν ακυρώνει ούτε την αξία της, ούτε το δικαίωμα και την υποχρέωση να συνεχίζει να παρεμβαίνει για την προάσπιση του κλάδου του. Διαφορετικά, κάθε συνδικαλιστικός ή επιστημονικός φορέας θα όφειλε να σιωπά για όσα δεν κατάφερε να επιτύχει, ακυρώνοντας την ίδια την έννοια της διεκδίκησης.
Οι διεκδικήσεις μας δεν προσφέρονται για απαξίωση
Οι αναφορές της ΠΟΕ-ΟΤΑ στις παλαιότερες διεκδικήσεις του κλάδου επιβάλλουν την αποκατάσταση ορισμένων καταγεγραμμένων γεγονότων που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ υπερασπίστηκε διαχρονικά την ενιαία Προσχολική Αγωγή, με ενιαία εκπαίδευση των παιδαγωγών και συνεκτικό πλαίσιο λειτουργίας των δομών. Η επιστημονικά και θεσμικά θεμελιωμένη αυτή διεκδίκηση δεν υλοποιήθηκε υπό την πίεση του Συντονιστικού Οργάνου των Νηπιαγωγών και της ΔΟΕ, ενώ ο Ν. 4521/2018 διατήρησε τον διαχωρισμό των δομών. Ας μην παραλειφθεί ότι τους αγώνες αυτούς τους δώσαμε από κοινού με την ΠΟΕ-ΟΤΑ. Η μη υλοποίησή του αιτήματος υπήρξε αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και δεν μεταθέτει την ευθύνη από την Πολιτεία σε εκείνους που τους διεκδίκησαν, όπως συμβαίνει άλλωστε με πολλές διεκδικήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος
Όσον αφορά τη νομοθετική ρύθμιση για την ένταξη των δίχρονων παιδιών στα νηπιακά τμήματα των ιδιωτικών παιδικών σταθμών, την οποία επίσης επικαλείται η ΠΟΕ-ΟΤΑ, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την πραγματικότητα.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ είχε εκφράσει θεσμικά τις αντιρρήσεις του, αποστέλλοντας επίσημο έγγραφο στα αρμόδια Υπουργεία, με το οποίο ανέδειξε τις επιστημονικές, παιδαγωγικές και θεσμικές επιφυλάξεις του. Το έγγραφο κοινοποιήθηκε στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, ώστε να βρίσκεται σε ετοιμότητα σε περίπτωση επέκτασης της διάταξης στους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς, καθώς και στα πολιτικά κόμματα.
Η θέση μας, επομένως, ήταν σαφής και καταγεγραμμένη. Το σχετικό έγγραφο αναρτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2026 στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΥΠΠΠΗ, με τίτλο «Καταγγελία και αίτημα επανεξέτασης της ΚΥΑ που αφορά τις αλλαγές στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς».
Επομένως, οποιαδήποτε αναφορά σε απουσία ή αδράνεια του ΠΑΣΥΠΠΠΗ διαψεύδεται από τις ίδιες τις καταγεγραμμένες παρεμβάσεις του.
Η ίδρυση πανεπιστημιακών Τμημάτων Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία αποτέλεσε σημαντική ακαδημαϊκή κατάκτηση. Ωστόσο, η ακαδημαϊκή εξομοίωση και η υπηρεσιακή εξέλιξη των αποφοίτων των πρώην ΤΕΙ παραμένουν εκκρεμότητες, που αφορούν ευρύτερα τους αποφοίτους των ΑΤΕΙ και απαιτούν λύσεις από την Πολιτεία και συλλογική διεκδίκηση. Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ έχει αξιοποιήσει κάθε διαθέσιμο θεσμικό και νομικό μέσο, μεταξύ των οποίων η δικαστική προσφυγή του 2023 για την οποία αναμένεται απόφαση από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Ανάλογες δικαστικές ενέργειες έχουν αναλάβει και άλλοι επιστημονικοί και κλαδικοί σύλλογοι αποφοίτων των ΑΤΕΙ.
Η ΠΟΕ-ΟΤΑ γνωρίζει ότι καμία δικαστική διεκδίκηση δεν εγγυάται την επιτυχία. Είναι, συνεπώς, άστοχο να αποδίδει στον ΠΑΣΥΠΠΠΗ υποσχέσεις για αποτελέσματα που κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει. Ιδίως όταν πρόκειται για εκκρεμότητες που αφορούν εργαζομένους τους οποίους η ίδια εκπροσωπεί συνδικαλιστικά. Σε τέτοιες διεκδικήσεις θα αναμέναμε συστράτευση και όχι απόδοση ευθυνών σε όσους ανέλαβαν την πρωτοβουλία.
Η προάσπιση των διακριτών επαγγελματικών πεδίων αποτελεί επίσης σταθερή θέση μας, όπως αποτυπώνεται και σε θεσμικές παρεμβάσεις, μεταξύ των οποίων η εγκύκλιος 17232/8-3-2019 του Υπουργείου Εσωτερικών. Οι Παιδαγωγοί Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας διαθέτουν διακριτό επιστημονικό αντικείμενο και επαγγελματικό προσανατολισμό από τους ΠΕ Νηπιαγωγούς. Η αναγνώριση αυτής της διάκρισης δεν αποτελεί συνδικαλιστική επινόηση, ούτε υποτίμηση κανενός κλάδου, αλλά προστατεύει την επιστημονική ταυτότητα και τα επαγγελματικά δικαιώματα του καθενός.
Η παρουσία ΠΕ Νηπιαγωγών στους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς, που εμφανίστηκε μετά τη μεταφορά των δομών στους Δήμους το 2000, δεν στηρίχθηκε πάντοτε σε σαφή κριτήρια επιστημονικής εξειδίκευσης και επαγγελματικών δικαιωμάτων, αλλά επηρεάστηκε και από πελατειακές και ψηφοθηρικές πρακτικές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να αποτελεί σήμερα τεκμήριο επαγγελματικής εξομοίωσης, ούτε το κοινό παιδαγωγικό έργο να χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος για τη μεταφορά επαγγελματικών δικαιωμάτων.
Η ΠΟΕ-ΟΤΑ μας καλεί να απαντήσουμε αν έχει βελτιωθεί η θέση των «ΤΕ Βρεφονηπιοκόμων», —ακατανόητο γιατί εξακολουθεί να χρησιμοποιεί έναν τίτλο που έχει πλέον αλλάξει— και θέτει ζήτημα απόδοσης «ευσήμων» στους τότε εκπροσώπους. Θα περιμέναμε από μια Ομοσπονδία με την ιστορία και τη θεσμική εμπειρία της ΠΟΕ-ΟΤΑ να γνωρίζει ότι η αξία των αγώνων δεν μετριέται με εύσημα ούτε ακυρώνεται από τη μη δικαίωσή τους. Κυρίως, όμως, να διακρίνει την ευθύνη της Πολιτείας για τις αποφάσεις της από την ευθύνη εκείνων που αγωνίστηκαν για μια διαφορετική κατεύθυνση.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ δεν έχει ανάγκη να απαξιώσει την ιστορία κανενός για να υπερασπιστεί τη δική του. Αναμένει, όμως, τον ίδιο σεβασμό και ουσιαστικές απαντήσεις αντί για επιλεκτικές αναδρομές που απομακρύνουν τη συζήτηση από την ουσία. Οι εκκρεμότητες του παρελθόντος δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι για τις επιλογές του παρόντος.
Η συνεργασία δεν προϋποθέτει σιωπή
Η ΠΟΕ-ΟΤΑ είναι συνδικαλιστική οργάνωση με ευθύνη την υπεράσπιση των εργαζομένων που εκπροσωπεί, ενώ ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ είναι επιστημονικός και επαγγελματικός φορέας με αποστολή την προάσπιση της επιστημονικής και επαγγελματικής ταυτότητας των Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας. Οι ρόλοι μας είναι διακριτοί, όχι ανταγωνιστικοί, και οφείλουν να λειτουργούν συμπληρωματικά. Οι δύο φορείς έχουν μακρά ιστορία κοινών διεκδικήσεων και συνεργασίας. Ουδέποτε αμφισβητήσαμε τον συνδικαλιστικό ρόλο της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Ο σεβασμός, όμως, δεν μπορεί να είναι μονόπλευρος, ούτε η ιστορία της συνεργασίας μας να μετατρέπεται σε απαίτηση σιωπής.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ έχει επανειλημμένα επιδιώξει θεσμική επικοινωνία με την ΠΟΕ-ΟΤΑ για τον Πρότυπο Κανονισμό Λειτουργίας και τις πρόσφατες εξελίξεις που αφορούν τον κλάδο μας, χωρίς ανταπόκριση. Η απουσία ανταπόκρισης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα όταν προέρχεται από μια Ομοσπονδία που εκπροσωπεί συνδικαλιστικά και τους Παιδαγωγούς Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας.
Η δημόσια τοποθέτησή του ΠΑΣΥΠΠΠΗ δεν ήταν η πρώτη επιλογή, αλλά κατέστη αναγκαία όταν οι προσπάθειες επικοινωνίας με την ΠΟΕ – ΟΤΑ δεν απέδωσαν. Ο ουσιαστικός διάλογος απαιτεί τη συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων φορέων στη διαμόρφωση των αποφάσεων και όχι απλώς την εκ των υστέρων ενημέρωσή τους. Η συμμετοχή αυτή δεν αποτελεί παραχώρηση, αλλά θεσμική αναγκαιότητα. Κανένας κλάδος δεν μπορεί να μένει εκτός των αποφάσεων που τον αφορούν.
Όπως η ΠΟΕ-ΟΤΑ έχει το δικαίωμα να ασκεί κριτική στις θέσεις μας, έτσι και ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ έχει το δικαίωμα να ζητά εξηγήσεις για τις επιλογές της. Ο θεσμικός διάλογος προϋποθέτει αμοιβαιότητα και η κριτική δεν μπορεί να θεωρείται αποδεκτή μόνο όταν ασκείται από τη μία πλευρά. Γιατί ο αμοιβαίος σεβασμός δεν αποδεικνύεται μόνο όταν συμφωνούμε, αλλά κυρίως όταν διαφωνούμε.
Καλούμε την ΠΟΕ-ΟΤΑ:
- Να δημοσιοποιήσει τις παρεμβάσεις και τα αιτήματά της προς το Υπουργείο Εσωτερικών για τους ΠΕ Νηπιαγωγούς και να διευκρινίσει εάν γνώριζε το περιεχόμενο της τροπολογίας πριν από την κατάθεσή της.
- Να εξηγήσει γιατί αρχικά παρουσίασε την τροπολογία ως θετική εξέλιξη και στη συνέχεια ζήτησε την απόσυρσή της, πότε και με ποιο περιεχόμενο υπέβαλε το αίτημα και ποια απάντηση έλαβε.
- Να παρουσιάσει συγκεκριμένη πρόταση για την εργασιακή διασφάλιση των ΠΕ Νηπιαγωγών, χωρίς να θίγονται τα επαγγελματικά δικαιώματα του κλάδου μας.
- Να αποκαταστήσει την αλήθεια, αναγνωρίζοντας ότι ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ ουδέποτε ζήτησε απολύσεις εργαζομένων, «είτε άμεσα είτε δια της πλαγίας οδού», αλλά αντιτάχθηκε στη συγκεκριμένη ρύθμιση, και να σεβαστεί τον θεσμικό του ρόλο, χωρίς να μετατρέπει μια κλαδική διαφωνία σε προσωπική αντιπαράθεση.
- Να ανταποκριθεί στην πρότασή μας για συνάντηση, με αντικείμενο τη στελέχωση των Δημοτικών Παιδικών Σταθμών, την τροποποίηση του Πρότυπου Κανονισμού και την ακαδημαϊκή και υπηρεσιακή εξέλιξη του κλάδου μας.
Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας δεν στρέφεται εναντίον κανενός
Δεν ζητήσαμε να χάσει κανείς τη δουλειά του. Ζητήσαμε να γίνουν σεβαστά τα επιστημονικά προσόντα και τα επαγγελματικά δικαιώματα του κλάδου μας. Η απόσυρση της τροπολογίας δεν επιλύει το εργασιακό ζήτημα των συμβασιούχων, αποτρέπει όμως μια ρύθμιση που έθιγε τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΠΕ Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας. Η εργασιακή ασφάλεια δεν μπορεί να επιτυγχάνεται εις βάρος άλλων εργαζομένων. Απαιτεί δίκαιες λύσεις που σέβονται όλους τους κλάδους.
Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ δεν θα σιωπήσει όταν αμφισβητείται η επιστημονική και επαγγελματική ταυτότητα του κλάδου που εκπροσωπεί, ούτε θα απολογηθεί επειδή άσκησε τεκμηριωμένη κριτική. Η υπεράσπιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων δεν αποτελεί εχθρική ενέργεια απέναντι σε εργαζομένους.
Η ενότητα δεν επιβάλλεται με τη σιωπή. Οικοδομείται με ειλικρίνεια, διαφάνεια, ισότιμη συμμετοχή και αμοιβαίο σεβασμό. Όχι με προσωπικές αιχμές, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και απαιτήσεις σιωπής.
Με εκτίμηση,
Ακολουθείστε το iPaideia.gr στο Google News
Tελευταίες Ειδήσεις για την Παιδεία και την εργασία στο iPaideia.gr