Είναι μαζί με το διάβασμα οι δύο πρώτες πνευματικές ενασχολήσεις του ανθρώπου. Είναι η πρώτη έξοδος του παιδιού από τον αυτόνομο δικό του κόσμο. Ποτέ δεν θα έγραφε, αν δεν εντασσόταν στη θεσμική εκπαίδευση κάθε τόπου.
Το σχολείο δεν είναι ένας απλός κοινωνικός, εκπαιδευτικός και μορφωτικός θεσμός. Στην ουσία καθορίζεται – πέραν των αυτονόητων ευθυνών του – από τις ανθρώπινες και τις προσωπικές σχέσεις. Αυτό άλλωστε αποτελεί και την ψυχή της Παιδαγωγικής.
Μάλλον δεν είναι κυρίως εκπαιδευτικό παράδοξο εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά ισχύει στο ευρύτερο πεδίο της κοινωνίας. Έχει εκπαιδευτική βάση, αλλά οι προσεγγίσεις της παραδοξότητας είναι κυρίως κοινωνικές. Ίσως, μάλιστα, να μην είναι παράδοξο αλλά κάτι πιο οριακό. Ναι είναι μια κοινωνική αντίφαση.
Δεν υπάρχουν στο γήπεδο πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές ούτε θρησκευτικές, εθνικές και κρατικές διαμάχες. Τους ενώνει το ίδιο πάθος, ο ίδιος στόχος και η συνομολόγηση μιας άμιλλας που θα οδηγήσει στη νίκη.
Η έκδοση νέου πλαισίου για τις σχολικές εκδρομές έχει προαναγγελθεί κατ’ επανάληψη από το 2024 και μετά, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει δημοσιευθεί η συνολική αναμόρφωση που ζητούν οι εκπαιδευτικοί φορείς.
Πολλοί δείκτες μπορούν να φανερώσουν το μορφωτικό μας επίπεδο ως σύγχρονων Ελλήνων: το πεδίο της τέχνης και του πολιτισμού, η άνθηση των Γραμμάτων, το εκπαιδευτικό μας σύστημα, η θέση του ουμανισμού στην κοινωνία μας, η διεθνής πνευματική ακτινοβολία της χώρας μας κλπ.
Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα των τοποθετήσεων και είδα ότι με είχαν βάλει στο Ονειροσχολείο αρχικά απόρησα με το όνομα. Μετά όμως σκέφτηκα πως θα πρόκειται για άλλο ένα σχολείο με φασαρία, εξετάσεις, προβλήματα που όλα στροβιλίζονται γύρω από τους βαθμούς. Αυτά είχα δει, αυτά ήξερα μέχρι τότε από όλα τα σχολεία που είχα περάσει. Η […]
Οι ελαστικές συνθήκες εργασίας με το μείζον πρόβλημα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, που αντί να αντιμετωπιστεί σε ορθολογική βάση θέτοντας τα ίδια δικαιώματα με εκείνα των μόνιμων εκπαιδευτικών, γίνονται όλο και πιο αντίξοες και πιο οξυμμένες.
Η σκέψη μας είναι ζυμωμένη με απορία και με ατέλειωτα ερωτήματα, κι όποιος σκοπεύει να τη στομώνει δεν κάνει καλά, γιατί αυτή θα του ξεφεύγει, θα περιπλανιέται, θα εξερευνά.
Γιατρέ μου είμαι ένας εκπαιδευτικός που αγαπάει πολύ τη δουλειά του αλλά τώρα τελευταία τον βασανίζουν σκέψεις πολλές. Αυτό που φοβάμαι κυρίως είναι μη γίνω αυτό που νομίζουν οι άλλοι ό,τι είμαι. Ξέρω, ξέρω τι θα μου πείτε, σας έχω μάθει πια: Να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Κι όμως το είχα σκεφτεί τότε. «Αυτή η απλή κίνηση θα έχει αξία σε κατοπινά χρόνια». Όλοι έχουμε την άποψη ότι ο χρόνος φθείρει και απαξιώνει τα πράγματα και τα γεγονότα.
Η αλλαγή μπορεί να πάρει καιρό για να εκδηλωθεί. Μπορεί να συμβεί σε ανύποπτο χρόνο και το πιο πιθανό είναι κανείς να μην την αποδώσει σε μένα αλλά αυτό καθόλου δεν με πειράζει αφού δεν το κάνω για τα εύσημα.
Η επιδείνωση των συνθηκών στο δημόσιο σχολείο, η πίεση στους εκπαιδευτικούς και τα σύνθετα προβλήματα μέσα στις τάξεις αναδεικνύουν την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων για την ουσιαστική στήριξη της εκπαίδευσης.
Η εικόνα των νέων έργων στα σχολεία δεν μπορεί να κρύψει τις σοβαρές ελλείψεις και τις δύσκολες συνθήκες που εξακολουθούν να κυριαρχούν στη δημόσια εκπαίδευση.
Το δημοτικό σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς σαφές και αποτελεσματικό πλαίσιο παιδαγωγικού ελέγχου. Η παιδαγωγική ελευθερία δεν σημαίνει απουσία ορίων.