Νηπιαγωγεία: Τμήμα Ένταξης σε κάθε σχολείο και δεύτερη νηπιαγωγός πάνω από 15 μαθητές – Τι ζητούν οι εκπαιδευτικοί

Την ίδρυση Τμήματος Ένταξης σε κάθε δημόσιο Νηπιαγωγείο, χωρίς εξαιρέσεις, καθώς και την πλήρη στελέχωσή τους με μόνιμους εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής ζητά η Δημοκρατική Συνεργασία Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη για έγκαιρη παρέμβαση ήδη από την προσχολική ηλικία.

Σε παρέμβασή της, η παράταξη υποστηρίζει ότι η πρόσβαση ενός παιδιού στην απαραίτητη εκπαιδευτική υποστήριξη δεν μπορεί να εξαρτάται από το Νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά, τον τόπο κατοικίας του ή τις οικονομικές δυνατότητες της οικογένειάς του. Παράλληλα, ζητά μόνιμες διεπιστημονικές ομάδες, λιγότερα παιδιά ανά τμήμα και δεύτερη νηπιαγωγό στις τάξεις με περισσότερους από 15 μαθητές.

«Η πρώιμη παρέμβαση είναι δικαίωμα κάθε παιδιού»

Η Δημοκρατική Συνεργασία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, επισημαίνοντας ότι η προσχολική ηλικία αποτελεί κρίσιμη περίοδο για τη γνωστική, γλωσσική, συναισθηματική, κοινωνική και κινητική ανάπτυξή του.

Όπως αναφέρει, οι νηπιαγωγοί βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα παιδιά και μπορούν να εντοπίζουν έγκαιρα δυσκολίες που σχετίζονται με τον λόγο, την επικοινωνία, τη συγκέντρωση, την κοινωνική αλληλεπίδραση, την κινητικότητα ή τη μαθησιακή διαδικασία.

Ο εντοπισμός μιας δυσκολίας, ωστόσο, δεν αρκεί, σύμφωνα με την παράταξη, η οποία υπογραμμίζει ότι απαιτείται άμεση και οργανωμένη υποστήριξη μέσα στο ίδιο το σχολικό περιβάλλον.

«Η έγκαιρη αναγνώριση των εκπαιδευτικών αναγκών και η οργανωμένη πρώιμη παρέμβαση δεν αποτελούν μια συμπληρωματική εκπαιδευτική παροχή. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε παιδιού και βασική υποχρέωση της Πολιτείας», τονίζει.

Νηπιαγωγεία χωρίς Τμήματα Ένταξης

Σύμφωνα με τη Δημοκρατική Συνεργασία, πολλά Νηπιαγωγεία εξακολουθούν να λειτουργούν χωρίς Τμήματα Ένταξης και χωρίς την απαιτούμενη στελέχωση με εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής.

Η κατάσταση αυτή, όπως υποστηρίζει, δημιουργεί άνισες συνθήκες πρόσβασης στην υποστήριξη, καθώς σε ορισμένες σχολικές μονάδες τα παιδιά μπορούν να βοηθηθούν μέσα στο οικείο σχολικό τους περιβάλλον, ενώ σε άλλες δεν υπάρχει αντίστοιχη δυνατότητα ή απαιτείται μετακίνησή τους.

«Η υποστήριξη των παιδιών δεν μπορεί να αποτελεί ζήτημα τύχης ούτε να καθορίζεται από αριθμητικά κριτήρια και δημοσιονομικούς περιορισμούς», επισημαίνεται χαρακτηριστικά.

Τμήμα Ένταξης σε κάθε δημόσιο Νηπιαγωγείο

Κεντρικό αίτημα της παρέμβασης είναι η ίδρυση και λειτουργία Τμήματος Ένταξης σε όλα ανεξαιρέτως τα δημόσια Νηπιαγωγεία.

Η παράταξη υποστηρίζει ότι ένα Τμήμα Ένταξης, όταν διαθέτει το απαραίτητο προσωπικό και τις κατάλληλες υποδομές και λειτουργεί σε συνεργασία με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς, δεν οδηγεί στον διαχωρισμό των παιδιών.

Αντίθετα, όπως αναφέρει, μπορεί να ενισχύσει την ισότιμη συμμετοχή τους στη σχολική ζωή, να υποστηρίξει τη δουλειά των εκπαιδευτικών και να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες μάθησης συνολικά μέσα στην τάξη.

Δεύτερη νηπιαγωγός στα τμήματα με πάνω από 15 παιδιά

Η Δημοκρατική Συνεργασία θέτει παράλληλα μια σειρά αιτημάτων για τη στελέχωση και λειτουργία των Νηπιαγωγείων. Ζητά μόνιμους εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής σε όλα τα Τμήματα Ένταξης, καθώς και μόνιμες διεπιστημονικές ομάδες με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και το απαραίτητο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό.

Διεκδικεί επίσης μείωση του αριθμού των παιδιών ανά τμήμα, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μαθητές με αυξημένες εκπαιδευτικές ανάγκες, αλλά και δεύτερη νηπιαγωγό τάξης, ξεκινώντας από τα τμήματα που έχουν περισσότερους από 15 μαθητές.

Στα αιτήματα περιλαμβάνονται ακόμη κατάλληλες και προσβάσιμες κτηριακές υποδομές, συνεχής επιμόρφωση και επιστημονική υποστήριξη των νηπιαγωγών, καθώς και άμεσες και δωρεάν διαδικασίες διάγνωσης και υποστήριξης, χωρίς πολύμηνες αναμονές και γραφειοκρατικά εμπόδια.

«Καμία νηπιαγωγός δεν πρέπει να μένει μόνη»

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην πίεση που, σύμφωνα με την παράταξη, δέχονται οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι καλούνται να ανταποκριθούν σε διαφορετικές και σύνθετες ανάγκες μέσα σε πολυπληθή τμήματα χωρίς πάντοτε να διαθέτουν εξειδικευμένη υποστήριξη.

Αντίστοιχα, υποστηρίζει ότι η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται στις οικογένειες, οι οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες με καθυστερήσεις και χρονοβόρες διαδικασίες και, σε αρκετές περιπτώσεις, αναγκάζονται να αναζητήσουν ιδιωτικές υπηρεσίες.

«Κανένα παιδί δεν πρέπει να περιμένει να φτάσει στο δημοτικό για να λάβει την υποστήριξη που χρειάζεται. Καμία νηπιαγωγός δεν πρέπει να μένει μόνη απέναντι στις σύνθετες ανάγκες της τάξης της. Καμία οικογένεια δεν πρέπει να αναγκάζεται να πληρώνει για υπηρεσίες που οφείλει να παρέχει δωρεάν και έγκαιρα η δημόσια εκπαίδευση», αναφέρει.

«Η συμπερίληψη δεν μπορεί να παραμένει σύνθημα»

Η Δημοκρατική Συνεργασία καταλήγει υποστηρίζοντας ότι η συμπεριληπτική εκπαίδευση προϋποθέτει μόνιμο προσωπικό, χρηματοδότηση, κατάλληλες υποδομές και οργανωμένο δημόσιο δίκτυο πρώιμης παρέμβασης.

«Η δημιουργία Τμημάτων Ένταξης σε όλα ανεξαιρέτως τα νηπιαγωγεία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα. Είναι όρος ισότητας και πραγματικής συμπερίληψης», σημειώνει, ζητώντας ένα Νηπιαγωγείο που θα μπορεί να αναγνωρίζει έγκαιρα τις ανάγκες και να παρέχει ουσιαστική υποστήριξη σε κάθε παιδί.