Μη κρατικά Πανεπιστήμια: «Καταπέλτης» η κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής Κρήτης – Το «αγκάθι» με τις ιδιωτικές κλινικές

Στο επίκεντρο βρίσκεται το πού θα πραγματοποιείται η κλινική άσκηση και κατά πόσο οι ιδιωτικές κλινικές μπορούν να προσφέρουν το εύρος περιστατικών και εμπειριών που απαιτεί η εκπαίδευση ενός μελλοντικού γιατρού.

Καίρια ερωτήματα για την κλινική εκπαίδευση των φοιτητών στις νέες ιδιωτικές Ιατρικές Σχολές έθεσε η κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και καθηγήτρια Αιματολογίας, Ελένη Παπαδάκη. Μιλώντας στην εκπομπή «ΩΡΑ ΑΙΧΜΗΣ» της ΚΡΗΤΗ TV με τον Μάνο Δασκαλάκη, έφερε στο προσκήνιο το κρίσιμο ζήτημα του πού και υπό ποιες προϋποθέσεις θα πραγματοποιείται η κλινική εκπαίδευση των αυριανών γιατρών.

Η συζήτηση μεταφέρεται έτσι από τις εγκαταστάσεις και τα προγράμματα σπουδών στην ίδια την ουσία της ιατρικής εκπαίδευσης: την καθημερινή επαφή του φοιτητή με τον ασθενή, την έκθεσή του σε διαφορετικά και σύνθετα περιστατικά και την εκπαίδευσή του σε πραγματικές συνθήκες νοσοκομειακής λειτουργίας.

Το κρίσιμο ερώτημα για την κλινική άσκηση

Η Ελένη Παπαδάκη έθεσε προβληματισμούς σχετικά με τους χώρους στους οποίους θα πραγματοποιείται η κλινική άσκηση των φοιτητών των νέων ιδιωτικών Ιατρικών Σχολών.

Όπως επισήμανε, οι ιδιωτικές κλινικές δεν διαθέτουν τη δυναμική των μεγάλων δημόσιων νοσοκομείων, γεγονός που, κατά την ίδια, περιορίζει τις δυνατότητες απόκτησης γνώσεων.

Το ζήτημα αφορά πρωτίστως το εύρος της εκπαιδευτικής εμπειρίας που θα μπορούν να αποκτήσουν οι φοιτητές. Ποια περιστατικά θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν, πόση πρόσβαση θα διαθέτουν και με ποιον τρόπο θα εξασφαλίζεται ότι η κλινική τους άσκηση θα είναι πλήρης είναι ορισμένα από τα ερωτήματα που τίθενται.

Η Ιατρική δεν περιορίζεται στις αίθουσες διδασκαλίας

Η κλινική εκπαίδευση αποτελεί καθοριστικό κομμάτι των σπουδών Ιατρικής, καθώς η θεωρητική γνώση καλείται να εφαρμοστεί στην πράξη, δίπλα σε έμπειρους γιατρούς και μέσα σε πραγματικές συνθήκες περίθαλψης.

Η καθημερινή επαφή με ασθενείς, η παρακολούθηση διαφορετικών παθήσεων και η εμπειρία σύνθετων περιστατικών αποτελούν, σύμφωνα με όσα αναδείχθηκαν στη συζήτηση, κρίσιμες παραμέτρους για την ουσιαστική εκπαίδευση ενός μελλοντικού γιατρού.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο η ύπαρξη σύγχρονων εγκαταστάσεων ή ενός οργανωμένου προγράμματος σπουδών, αλλά η εξασφάλιση των συνθηκών μέσα στις οποίες οι φοιτητές θα αποκτήσουν στην πράξη τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες.

«Ποια περιστατικά θα βλέπουν οι φοιτητές;»

Η παρέμβαση της κοσμήτορος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης στρέφει το ενδιαφέρον σε συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν την καθημερινή λειτουργία των νέων Ιατρικών Σχολών.

Ποια περιστατικά θα βλέπουν οι φοιτητές; Πόση πρόσβαση θα έχουν στην κλινική πράξη; Και πώς θα διασφαλίζεται η πληρότητα της εκπαίδευσής τους;

Πρόκειται για ερωτήματα που συνδέονται άμεσα με το επίπεδο εκπαίδευσης των αποφοίτων, καθώς κάθε νέος γιατρός θα πρέπει να έχει αποκτήσει τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την κλινική εμπειρία που απαιτούνται για τη φροντίδα ασθενών.

Τι είπε για το αγγλόφωνο πρόγραμμα Ιατρικής στην Κρήτη

Η Ελένη Παπαδάκη αναφέρθηκε παράλληλα στο αγγλόφωνο πρόγραμμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, το οποίο παρακολουθούν κάθε χρόνο 30 φοιτητές από διαφορετικές χώρες.

Η λειτουργία του προγράμματος ενισχύει τη διεθνή παρουσία του Πανεπιστημίου, συνοδεύεται όμως, όπως περιέγραψε η ίδια, από μια απαιτητική εκπαιδευτική προσπάθεια ώστε οι φοιτητές να προσεγγίσουν το επίπεδο του ελληνόφωνου τμήματος, στο οποίο η εισαγωγή πραγματοποιείται μέσω των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Η συγκεκριμένη εμπειρία αναδεικνύει, σύμφωνα με όσα επισημάνθηκαν, τις απαιτήσεις που έχει η δημιουργία και λειτουργία ενός προγράμματος Ιατρικής υψηλού επιπέδου, ακόμη και μέσα σε ένα ήδη οργανωμένο δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Οι εκπαιδευτικές εγγυήσεις στο επίκεντρο

Η παρέμβαση της Ελένης Παπαδάκη ανοίγει τη συζήτηση για τις συγκεκριμένες εκπαιδευτικές εγγυήσεις που θα πρέπει να συνοδεύουν τη λειτουργία των νέων ιδιωτικών Ιατρικών Σχολών.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η διασφάλιση ότι οι απόφοιτοι θα έχουν αποκτήσει όχι μόνο την απαραίτητη θεωρητική γνώση, αλλά και την κλινική εμπειρία που απαιτεί η άσκηση της Ιατρικής.

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, είναι με ποιους χώρους, ποιο εύρος περιστατικών και ποιες συνθήκες εποπτείας θα διασφαλιστεί στην πράξη η πλήρης κλινική εκπαίδευση των φοιτητών των νέων Ιατρικών Σχολών.