Στα 1.600 ευρώ τον μήνα το «τίμημα» για σπουδές – Γκαρσονιέρες «χρυσάφι» και οικογένειες σε οικονομικό αδιέξοδο

Σε οικονομική δοκιμασία για χιλιάδες οικογένειες μετατρέπονται οι σπουδές μακριά από το πατρικό σπίτι, καθώς το κόστος διαβίωσης ενός φοιτητή μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 1.600 ευρώ τον μήνα. Ενοίκια που αγγίζουν τα 600 ευρώ για παλιές γκαρσονιέρες, αυξημένοι λογαριασμοί και καθημερινά έξοδα που διαρκώς διογκώνονται συνθέτουν μια ασφυκτική πραγματικότητα, αναγκάζοντας γονείς να περιορίζουν τις δικές τους ανάγκες και φοιτητές να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους.

«Αν ξεκινούσε σήμερα, δεν θα το έστελνα το παιδί μου στην Αθήνα», ανέφερε μητέρα φοιτητή από την Κύπρο, περιγράφοντας στο OPEN το οικονομικό βάρος που επωμίζεται η οικογένειά της. Την ίδια στιγμή, μαρτυρίες γονέων και φοιτητών στα «Νέα» αποτυπώνουν την έκταση του προβλήματος, με το ετήσιο κόστος σπουδών εκτός οικογενειακής κατοικίας να υπολογίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις στις 14.400 ευρώ, ενώ ακόμη και μικροσκοπικές γκαρσονιέρες ενοικιάζονται σε ιδιαίτερα υψηλές τιμές.

Έως και 1.600 ευρώ τον μήνα μπορεί να χρειαστεί μια οικογένεια για να καλύψει τις ανάγκες ενός φοιτητή που σπουδάζει μακριά από το σπίτι του, με το κόστος της φοιτητικής στέγης και της καθημερινής διαβίωσης να εξελίσσεται σε δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος.

Οι συνεχείς αυξήσεις των ενοικίων, οι λογαριασμοί, τα τρόφιμα και οι μετακινήσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η δυνατότητα σπουδών σε άλλη πόλη εξαρτάται ολοένα περισσότερο από τις οικονομικές αντοχές της οικογένειας.

Χαρακτηριστικές είναι οι μαρτυρίες γονέων και φοιτητών, οι οποίοι περιγράφουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, την αναζήτηση οικονομικότερης κατοικίας και την ανάγκη περιορισμού βασικών δαπανών.

«Αν ξεκινούσε σήμερα, δεν θα το έστελνα στην Αθήνα»

Την οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες περιέγραψε στο OPEN η κ. Μαρία από την Κύπρο, ο γιος της οποίας σπουδάζει στην Αθήνα τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Όπως εξήγησε, τα έξοδα αυξάνονται συνεχώς, με αποτέλεσμα η οικονομική στήριξη ενός φοιτητή να απαιτεί πλέον ιδιαίτερα μεγάλα ποσά.

«Κάθε χρόνο αυξάνεται το κόστος κατά 30%. Πια δεν μας φτάνει ένας μισθός για ενοίκια, πάγια και τα καθημερινά έξοδα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο γιος της νοικιάζει τα τελευταία δύο χρόνια στους Αμπελόκηπους, σε γκαρσονιέρα πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1970, με μηνιαίο μίσθωμα 600 ευρώ.

«Πληρώνουμε 600€ για γκαρσονιέρα σε πολυκατοικία του ’70. Και λέμε κι ευχαριστώ, επειδή είναι παλαιό συμβόλαιο και παλιό σπίτι», σημείωσε.

Η ίδια συνέκρινε τις συνθήκες στέγασης στην Ελλάδα και την Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι, παρότι τα ενοίκια κινούνται σε παρόμοια επίπεδα, στην Κύπρο μπορεί κανείς να βρει νεότερα ακίνητα για αντίστοιχα ποσά.

Έως 1.600 ευρώ τον μήνα για έναν φοιτητή

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της μητέρας, το συνολικό μηνιαίο κόστος διαβίωσης του γιου της στην Αθήνα κυμαίνεται από 1.300 έως 1.600 ευρώ.

Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται το ενοίκιο, οι λογαριασμοί, η διατροφή και οι υπόλοιπες καθημερινές ανάγκες.

«Αν ξεκινούσε το παιδί μου σήμερα, δεν θα το έστελνα. Δεν θα μπορούσα», δήλωσε, περιγράφοντας την αδυναμία πολλών οικογενειών να ανταποκριθούν σε αντίστοιχες δαπάνες.

Η ίδια στάθηκε και στη διαφορά μεταξύ μισθών και ενοικίων, επισημαίνοντας ότι η επιβάρυνση είναι ιδιαίτερα μεγάλη για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Όπως ανέφερε, στην Κύπρο ο πρώτος καθαρός μισθός βρίσκεται περίπου στα 1.000 ευρώ, ενώ στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη δική της σύγκριση, είναι περίπου 700 ευρώ.

Ακρίβεια και στο σούπερ μάρκετ

Πέρα από τη στέγαση, σημαντική επιβάρυνση προκαλούν και οι καθημερινές αγορές.

Η κ. Μαρία υποστήριξε ότι τα σούπερ μάρκετ στην Αθήνα είναι περίπου 30% ακριβότερα από εκείνα της Κύπρου, σύμφωνα με τις δικές της συγκρίσεις.

Ως παραδείγματα ανέφερε το γιαούρτι ενός κιλού, το οποίο, όπως είπε, κοστίζει 3,85 ευρώ στην Κύπρο έναντι 5,50 ευρώ στην Ελλάδα, καθώς και το χοιρινό κρέας, με τιμή περίπου 5 ευρώ το κιλό στην Κύπρο και 8 ευρώ στην Αθήνα.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτυπώνουν την προσωπική της εμπειρία και δεν αποτελούν συνολική στατιστική σύγκριση των τιμών στις δύο χώρες.

Γκαρσονιέρες λίγων τετραγωνικών με ενοίκια εκατοντάδων ευρώ

Την ίδια ώρα, δημοσίευμα των «Νέων» καταγράφει τις ιδιαίτερα υψηλές ζητούμενες τιμές για μικρά διαμερίσματα σε περιοχές με έντονη φοιτητική ζήτηση.

Ενδεικτικά, στις αγγελίες εντοπίζονται:

• 350 ευρώ για ισόγειο διαμέρισμα 28 τ.μ. στου Γκύζη, κατασκευής 1975.
• 380 ευρώ για διαμέρισμα 25 τ.μ. στην Κάτω Τούμπα.
• 430 ευρώ για ημιυπόγειο 19 τ.μ. στα Κάτω Ιλίσια.
• 500 ευρώ για υπερυψωμένο διαμέρισμα 25 τ.μ. στα Κουντουριώτικα.
• 480 ευρώ για γκαρσονιέρα 25 τ.μ. στου Ζωγράφου.
• 480 ευρώ για ισόγεια γκαρσονιέρα 20 τ.μ. στο Ρέθυμνο.
• 500 ευρώ για κατοικία 25 τ.μ. του 1972 στου Ζωγράφου.
• 550 ευρώ για νεόδμητο διαμέρισμα 20 τ.μ. στην Αγυιά Πατρών.
• 650 ευρώ για ανακαινισμένο διαμέρισμα 30 τ.μ. στα Ιλίσια.
• 800 ευρώ για ανακαινισμένο διαμέρισμα 30 τ.μ. στα Ιλίσια.
• 800 ευρώ για ημιυπόγεια γκαρσονιέρα 25 τ.μ. της δεκαετίας του 1970 στον Άγιο Αρτέμιο.

Πρόκειται για ζητούμενα μισθώματα συγκεκριμένων αγγελιών, τα οποία αναδεικνύουν το εύρος των τιμών που συναντούν οι ενδιαφερόμενοι στην αναζήτηση κατοικίας.

Ποιες περιοχές έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Μεσιτών Ακινήτων, Ελευθέριος Ποταμιάνος, ανέφερε στα «Νέα» ότι η μεγαλύτερη ζήτηση συγκεντρώνεται σε περιοχές όπως η Καλλιθέα, η Νέα Σμύρνη, το Κουκάκι, ο Ζωγράφος, τα Ιλίσια, το κέντρο του Πειραιά, το Αιγάλεω και το Χαϊδάρι.

Η αυξημένη ζήτηση, όπως εξήγησε, επηρεάζει τις τιμές, οδηγώντας τους ενδιαφερόμενους στην αναζήτηση κατοικίας και σε άλλες περιοχές.

Σύμφωνα με τον ίδιο, για παλιές, μη ανακαινισμένες γκαρσονιέρες 20 έως 30 τετραγωνικών μέτρων τα ενοίκια κυμαίνονται συνήθως από 350 έως 400 ευρώ.

Για ανακαινισμένα ακίνητα αντίστοιχου μεγέθους, οι τιμές ανεβαίνουν στα 450 έως 500 ευρώ, ενώ έχουν καταγραφεί και περιπτώσεις με μισθώματα 600 ευρώ.

Ο κ. Ποταμιάνος εξήγησε ακόμη ότι οι ιδιοκτήτες συχνά επικαλούνται τον πληθωρισμό, τα ενοίκια αντίστοιχων ακινήτων και το κόστος ανακαίνισης προκειμένου να δικαιολογήσουν τις ζητούμενες τιμές.

«14.400 ευρώ τον χρόνο για να σπουδάσει το παιδί μου»

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι και η μαρτυρία της Μαρίας Κ., μονογονέα, η κόρη της οποίας σπουδάζει εδώ και τέσσερα χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου.

Όπως περιέγραψε στα «Νέα», η αναζήτηση κατοικίας στην Κρήτη αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολη, ιδιαίτερα εξαιτίας της τουριστικής δραστηριότητας και της ζήτησης για βραχυχρόνιες μισθώσεις.

Η οικογένεια καταβάλλει 350 ευρώ τον μήνα για διαμέρισμα 30 τετραγωνικών μέτρων, ενώ μαζί με τα κοινόχρηστα, το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα, το σταθερό τηλέφωνο και το διαδίκτυο, τα λειτουργικά έξοδα φτάνουν περίπου τα 550 έως 600 ευρώ.

Όταν προστεθούν τα τρόφιμα, οι μετακινήσεις, το κινητό τηλέφωνο και οι περιορισμένες προσωπικές ανάγκες της φοιτήτριας, το συνολικό κόστος ανέρχεται περίπου στα 1.200 ευρώ τον μήνα.

Αυτό μεταφράζεται σε 14.400 ευρώ ετησίως και, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της μητέρας, σε τουλάχιστον 70.000 ευρώ για πέντε χρόνια σπουδών.

Η ίδια ανέφερε ότι πολλές φορές αναγκάζεται να στέλνει τρόφιμα στην κόρη της και να περιορίζει τις δικές της δαπάνες.

Πρόσθετη δυσκολία αποτελούσε η απαίτηση ορισμένων ιδιοκτητών να αδειάζει το διαμέρισμα τον Μάιο, προκειμένου να διατίθεται για βραχυχρόνια μίσθωση κατά τη θερινή περίοδο.

Η οικογένεια αναγκάστηκε τελικά να αναζητήσει κατοικία μακριά από το πανεπιστήμιο, ενώ η μικρότερη κόρη της πέρασε σε πανεπιστημιακό ίδρυμα της Αθήνας, γεγονός που περιόρισε την προοπτική μιας δεύτερης αντίστοιχης οικονομικής επιβάρυνσης.

Φοιτητές στην εργασία από το πρώτο έτος

Οι οικονομικές δυσκολίες δεν επιβαρύνουν μόνο τους γονείς, αλλά επηρεάζουν άμεσα και την καθημερινότητα των φοιτητών.

Η Άννα, φοιτήτρια Παιδαγωγικών στη Θεσσαλονίκη με καταγωγή από την Αθήνα, περιέγραψε στα «Νέα» ότι αναγκάζεται να εργάζεται από το πρώτο έτος των σπουδών της για να ανταποκριθεί στα έξοδα διαβίωσης.

Όπως εξήγησε, ακόμη και όταν το ενοίκιο κυμαίνεται στα 450 έως 500 ευρώ, οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και διαδικτύου επιβαρύνουν επιπλέον τον μηνιαίο προϋπολογισμό.

Η εργασία, ωστόσο, περιορίζει τον διαθέσιμο χρόνο για διάβασμα και παρακολούθηση μαθημάτων, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ακαδημαϊκή πορεία των φοιτητών.

Η ίδια υποστήριξε ότι οι οικογένειες μπορούν να προσφέρουν οικονομική βοήθεια μέχρι ενός σημείου, γεγονός που οδηγεί πολλούς νέους στην αναζήτηση εργασίας παράλληλα με τις σπουδές τους.

Αύξηση ενοικίων έως 11,7% στο κέντρο της Αθήνας

Η πίεση στη φοιτητική στέγη αποτυπώνεται και στα στοιχεία της αγοράς ακινήτων.

Σύμφωνα με τον δείκτη τιμών προσφοράς του Spitogatos, κατά το τρίτο τρίμηνο του 2026 οι ζητούμενες τιμές ενοικίασης αυξήθηκαν σε ετήσια βάση κατά 5% στην Αττική, 5,3% στη Θεσσαλονίκη και 3,8% στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Οι υψηλότερες μέσες ζητούμενες τιμές εντοπίζονται στα Νότια Προάστια της Αθήνας, με 13,45 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Στο κέντρο της Αθήνας η μέση τιμή διαμορφώνεται στα 12,22 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, με ετήσια αύξηση 6,1%, ενώ στα Βόρεια Προάστια ανέρχεται στα 12 ευρώ, με αύξηση 4%.

Στον Πειραιά η μέση ζητούμενη τιμή βρίσκεται στα 11 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, με ετήσια μεταβολή 5,6%, ενώ στον Δήμο Θεσσαλονίκης φτάνει τα 10,94 ευρώ, με αύξηση 5%.

Στην Αχαΐα η αντίστοιχη τιμή ανέρχεται στα 9,17 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, καταγράφοντας ετήσια αύξηση 3%.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι το κέντρο της Αθήνας παρουσίασε τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση στη μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης φοιτητικής κατοικίας στην Αττική, φτάνοντας το 11,7%, με τις περιοχές του Ζωγράφου και της Κυψέλης να ακολουθούν.

Σπουδές μακριά από το σπίτι: Ένα ολοένα μεγαλύτερο οικονομικό βάρος

Οι μαρτυρίες γονέων και φοιτητών, σε συνδυασμό με τα στοιχεία της αγοράς, αναδεικνύουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όσοι καλούνται να χρηματοδοτήσουν σπουδές σε άλλη πόλη.

Η εξεύρεση οικονομικά προσιτής και αξιοπρεπούς κατοικίας παραμένει δύσκολη, ενώ το συνολικό κόστος δεν περιορίζεται στο ενοίκιο, αλλά περιλαμβάνει πλήθος καθημερινών δαπανών.

Για ορισμένες οικογένειες, το ποσό φτάνει τα 1.200 ευρώ τον μήνα, ενώ άλλες υπολογίζουν ότι μπορεί να αγγίξει ακόμη και τα 1.600 ευρώ.

Το οικονομικό βάρος επηρεάζει πλέον όχι μόνο τις επιλογές στέγασης, αλλά και την ίδια τη δυνατότητα των νέων να σπουδάσουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, χωρίς να χρειάζεται να εργάζονται παράλληλα ή να επιβαρύνουν υπέρμετρα τον οικογενειακό προϋπολογισμό.