Παραγραφή χρεών: Οι φόβοι μετά τη νέα απόφαση του ΣτΕ

Νέα δεδομένα για τον χρόνο μέσα στον οποίο η φορολογική διοίκηση μπορεί να ελέγχει παλαιές υποθέσεις δημιουργεί απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της παράτασης της παραγραφής από τα πέντε στα δέκα χρόνια όταν προκύπτουν συμπληρωματικά στοιχεία που δεν ήταν δυνατόν να βρίσκονται εγκαίρως στη γνώση της Εφορίας.

Σύμφωνα με το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων, το Β΄ Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου, με την απόφαση 365/2026, απέρριψε προσφυγή εταιρείας στην οποία είχαν καταλογιστεί διαφορές ΦΠΑ για τις χρήσεις 2004 και 2005, μαζί με πρόσθετους φόρους και πρόστιμα.

Το κρίσιμο σημείο της υπόθεσης ήταν ο χρόνος κατά τον οποίο τα στοιχεία που αποκάλυπταν τη φορολογική παράβαση περιήλθαν σε γνώση της φορολογικής διοίκησης.

Πότε η 5ετία μετατρέπεται σε 10ετία

Ο βασικός κανόνας για παλαιές φορολογικές υποθέσεις είναι η πενταετής παραγραφή.

Ωστόσο, όταν μετά τη συμπλήρωση της πενταετίας προκύψουν συμπληρωματικά στοιχεία τα οποία αντικειμενικά δεν θα μπορούσαν να είναι γνωστά στη φορολογική διοίκηση εντός του αρχικού χρόνου παραγραφής, τότε η προθεσμία μπορεί να επεκταθεί έως τη δεκαετία.

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μετά την απόφαση του ΣτΕ, καθώς ενισχύεται η δυνατότητα της ΑΑΔΕ να επανέρχεται σε παλαιότερες υποθέσεις όταν εμφανίζονται νέα δεδομένα.

Η υπόθεση που έκρινε το ΣτΕ

Η απόφαση 365/2026 αφορούσε εταιρεία στην οποία είχαν καταλογιστεί διαφορές ΦΠΑ για τις χρήσεις 2004 και 2005, μαζί με πρόσθετο φόρο και πρόστιμα.

Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε ο φορολογικός έλεγχος μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παράταση του χρόνου ελέγχου πέραν της πενταετίας.

Η ουσία της κρίσης βρίσκεται ακριβώς στο πότε αποκτά γνώση η φορολογική διοίκηση των κρίσιμων στοιχείων και εάν αυτά μπορούσαν να έχουν εντοπιστεί νωρίτερα.

Τι σημαίνει για την ΑΑΔΕ

Η απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία για τη φορολογική διοίκηση, καθώς μπορεί να αποτελέσει νομολογιακό προηγούμενο σε εκκρεμείς ή μελλοντικές υποθέσεις στις οποίες τίθεται ζήτημα παραγραφής.

Με απλά λόγια, η ΑΑΔΕ αποκτά ισχυρότερο επιχείρημα για να υποστηρίζει ότι μια φορολογική υπόθεση δεν έχει παραγραφεί όταν τα κρίσιμα στοιχεία προέκυψαν σε μεταγενέστερο χρόνο και δεν ήταν δυνατόν να βρίσκονται στη διάθεσή της μέσα στην αρχική πενταετία.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάθε παλαιά φορολογική υπόθεση μετατρέπεται αυτομάτως σε δεκαετή. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχουν πραγματικά νέα και συμπληρωματικά στοιχεία που να δικαιολογούν την παράταση.

Η ανησυχία του ΕΝΔΙΣΥ για τα αναδρομικά

Το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων εκφράζει προβληματισμό για το εάν η απόφαση αυτή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την ΑΑΔΕ και σε άλλες κατηγορίες εκκρεμών υποθέσεων, όπως εκείνες που αφορούν παραγραφή χρεών από μισθολογικά αναδρομικά.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η φορολογική διοίκηση επιχειρήσει να επικαλεστεί την επιμήκυνση της παραγραφής και σε σχετικές ενστάσεις, σε συνδυασμό με προηγούμενες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ.

Προς το παρόν, πάντως, το κρίσιμο συμπέρασμα της νέας απόφασης είναι ότι η πενταετής παραγραφή δεν αποτελεί απόλυτο όριο όταν εμφανίζονται μεταγενέστερα στοιχεία που δεν ήταν δυνατόν να είναι γνωστά στις φορολογικές αρχές.