«Πολλαπλό βιβλίο» ή πολλαπλός κίνδυνος; Τα ερωτήματα και ο προβληματισμός

Έντονη κριτική στο νέο σύστημα του «πολλαπλού βιβλίου» ασκεί η Δρ. Γιάννα Στεργίου, υπεύθυνη της Θεματικής Οργάνωσης Πολιτισμού της ΝΙΚΗΣ, υποστηρίζοντας ότι η πολυδιαφημισμένη μεταρρύθμιση όχι μόνο δεν προσφέρει τις πολλαπλές επιλογές που είχαν εξαγγελθεί, αλλά συνοδεύεται από ζητήματα διαφάνειας, προβληματισμό για τη συμμετοχή ιδιωτικών φορέων στη συγγραφή των σχολικών εγχειριδίων και σοβαρές ενστάσεις για το περιεχόμενο ορισμένων νέων βιβλίων.

Όπως επισημαίνει, το «πολλαπλό βιβλίο» εξελίσσεται σε μια παρέμβαση που εγείρει ερωτήματα για τον χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης, τον τρόπο επιλογής του εκπαιδευτικού υλικού και τις αξίες που μεταφέρονται στους μαθητές, καλώντας την Πολιτεία να διασφαλίσει τη διαφάνεια και τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Με μόλις 1,24 βιβλία ανά γνωστικό αντικείμενο, καταγγελίες για αδιαφάνεια και επίμαχο περιεχόμενο στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, η πολυδιαφημισμένη εκπαιδευτική «επανάσταση» αποκαλύπτει, σύμφωνα με τη Δρ. Γιάννα Στεργίου, το πραγματικό της πρόσωπο.

Όπως αναφέρει, το «πολλαπλό βιβλίο» παρουσιάστηκε ως μια μεγάλη αλλαγή που θα έδινε περισσότερες επιλογές στα σχολεία και μεγαλύτερη ελευθερία στους εκπαιδευτικούς. Ωστόσο, όπως σημειώνει, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι αντιστοιχούν κατά μέσο όρο μόλις 1,24 βιβλία ανά γνωστικό αντικείμενο, ενώ σε αρκετά μαθήματα υπάρχει μόνο μία διαθέσιμη επιλογή. Έτσι, όπως υποστηρίζει, για τον μαθητή το βιβλίο εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά ένα, με μοναδική διαφορά ότι κάθε σχολική μονάδα μπορεί να επιλέξει διαφορετικό εγχειρίδιο.

Η ίδια εκφράζει ακόμη προβληματισμό για το γεγονός ότι η συγγραφή των νέων βιβλίων ανατέθηκε και σε ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους και φροντιστηριακούς οργανισμούς, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο η Πολιτεία εξακολουθεί να έχει την πλήρη ευθύνη για το μορφωτικό περιεχόμενο που διδάσκονται οι μαθητές. Παράλληλα, κάνει λόγο για καταγγελίες σχετικά με παραβίαση προδιαγραφών, αθέμιτο ανταγωνισμό και έλλειψη διαφάνειας κατά τη διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής των βιβλίων, υπογραμμίζοντας ότι στα ζητήματα που αφορούν τη σχολική εκπαίδευση η πλήρης διαφάνεια αποτελεί βασική υποχρέωση της Πολιτείας.

Η Δρ. Στεργίου εστιάζει επίσης στο περιεχόμενο ορισμένων νέων σχολικών εγχειριδίων, επισημαίνοντας ότι αποτυπώνουν, κατά την άποψή της, μια διαφορετική αντίληψη για το σχολείο, την οικογένεια και την κοινωνία. Ως παραδείγματα αναφέρει βιβλίο Γλώσσας της Β΄ Δημοτικού, στο οποίο παρουσιάζονται οικογένειες με δύο μητέρες ή δύο πατέρες, καθώς και εκπαιδευτικό υλικό της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της ΣΤ΄ Δημοτικού, όπου παρουσιάζονται νέες μορφές οικογένειας και τρόποι απόκτησης παιδιών.

Κλείνοντας την παρέμβασή της, θέτει το ερώτημα για το ποιο μοντέλο παιδείας επιθυμεί η ελληνική κοινωνία, υποστηρίζοντας ότι το σχολικό βιβλίο αποτελεί το μέσο με το οποίο η Πολιτεία μεταφέρει στα παιδιά τις αντιλήψεις της για τον άνθρωπο, την κοινωνία και την πατρίδα και πως, για τον λόγο αυτό, η συζήτηση γύρω από το περιεχόμενό του αφορά το σύνολο της κοινωνίας.