• Καθηγητές εν Δράσει: Για τις κρίσεις διευθυντών

    ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔28/07/2017 - 20:31 | Author: Newsroom

    Καθηγητές εν Δράσει: Μετά την απόρριψη από το ΣτΕ του νόμου 4327/2015, με τον οποίο έγιναν οι προηγούμενες κρίσεις διευθυντών/ντριών, και ύστερα από κυοφορία πολλών μηνών, το υπουργείο Παιδείας έφερε στη δημοσιότητα τον καινούργιο νόμο (4473/2017), που διατηρούσε τα αντικειμενικά μετρήσιμα προσόντα, ελαφρώς τροποποιημένα, αντικαθιστούσε την ψηφοφορία του συλλόγου από μια περίεργη «γνωμοδότηση του σώματος συνυπηρετούντων εκπαιδευτικών» και φυσικά επανέφερε την «επάρατο» συνέντευξη, μια παλιά και δοκιμασμένη μέθοδο των κυβερνήσεων του πάλαι ποτέ δικομματισμού ΠΑΣΟΚ/ΝΔ, ώστε να επιλέγονται οι «αρεστοί» στη διοίκηση, διεμβολίζοντας τον πίνακα κατάταξης με βάση τα αντικειμενικά προσόντα των υποψηφίων.

    Το τελευταίο έγινε απολύτως σαφές σε όλο του το μεγαλείο μετά την ανάρτηση από τις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας του τελικού πίνακα μοριοδότησης των υποψηφίων , συμπεριλαμβανομένης και της βαθμολογίας των συνεντεύξεων, όπου με χειρουργικό τρόπο προσαρμόστηκαν οι βαθμολογίες «κατά το δοκούν».

    Μετά την δημοσιοποίηση των βαθμολογιών των συνενετεύξεων κατέρρευσε επίσης θεαματικά, σε όσους την είχαν ακόμη, και η τελευταία ψευδαίσθηση για τον όποιο «ουσιαστικό» ρόλο θα έπαιζε η γνωμοδότηση των συλλόγων στην επιλογή των διευθυντών/ντριών. Το πλέγμα αδιαφάνειας που κάλυπτε όλη τη διαδικασία των συνεντεύξεων καθώς και η αδόμητη συνέντευξη με αστάθμητες, υποκειμενικές ερωτήσεις, που σε πολλές περιπτώσεις αφορούσαν αλλότρια με τη διοίκηση ζητήματα και όχι την προσπάθεια σκιαγράφησης της προσωπικότητας και της διοικητικής ικανότητας των υποψηφίων, από ένα «δοτό» ετεροβαρές υπηρεσιακό συμβούλιο, καταδεικνύει με τον πιο γλαφυρό τρόπο, ότι η απόφαση του ΣτΕ, που επανάφερε τη διαδικασία της συνέντευξης και κατήργησε τη ψηφοφορία των συλλόγων, ήταν βούτυρο στο ψωμί της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου.

    Ειδικά για το νομό μας, συνέβη το εξής παράδοξο: από τη μία η ΕΛΜΕ καλούσε τους συναδέλφους να συνταχθούν με την απόφαση και την προκηρυγμένη κινητοποίηση της απεργίας – αποχής από κάθε διαδικασία αξιολόγησης, που είχε εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ, και από την άλλη ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της ΕΛΜΕ, καθώς και ο ένας από τους αιρετούς μας, ο οποίος είναι συγχρόνως και μέλος της διοίκησης ως προϊστάμενος εκπαιδευτικών θεμάτων (αμφότεροι στο ψηφοδέλτιο της ΣΕΡΑ), βαθμολογούσαν–αξιολογούσαν τους συναδέλφους υποψήφιους διευθυντές/ντριες, συντασσόμενοι απολύτως με την πολιτική βούληση του υπουργείου κι όχι με τις εκπεφρασμένες απόψεις των σωματείων περί μη συμμετοχής σε καμιά διαδικασία αξιολόγησης. Αφήνουμε λοιπόν, στην κρίση του καθενός τα συμπεράσματα σχετικά με τη σύνθεση και τη λειτουργία του 5μελούς αυτού υπηρεσιακού συμβουλίου. Το θέμα, βέβαια, της αξιολόγησης και του ρόλου της, μια γεύση της οποίας πήραμε τόσο με τη γνωμοδότηση των συλλόγων όσο και με τις κρίσεις των υπηρεσιακών συμβουλίων, δεν έχει να κάνει μόνο με τη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση της επιλογής διευθυντών, αλλά προοιωνίζεται δυσάρεστες εξελίξεις για ολόκληρο τον κλάδο.

    Καταγγέλλουμε για μία ακόμη φορά την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας για την υποκρισία τους και την προσπάθεια να ρίξουν στάχτη στα μάτια των συναδέλφων βάζοντας τους να γνωμοδοτήσουν, ενώ στην πραγματικότητα τους έχουν ήδη στερήσει κάθε συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων.

    Εμείς θεωρούσαμε πάντα ότι ο σύλλογος διδασκόντων είναι το κυρίαρχο όργανο στη λειτουργία του σχολείου και απαιτούσαμε την πλήρη και αποκλειστική συμμετοχή του στην επιλογή ενός αιρετού και ανακλητού διευθυντή, στην ουσία ενός «εκπροσώπου» του συλλόγου διδασκόντων για τις αποφάσεις και τις επιλογές του σε σχέση με την λειτουργία του σχολείου. Επιπλέον, στο θέμα της επιλογής στελεχών στην εκπαίδευση, κύριο ζήτημα δεν είναι ο τρόπος επιλογής, αλλά και ποια πολιτική καλούνται να εφαρμόσουν τα στελέχη, «τι σχολείο» θα υπηρετήσουν. Πολλά χρόνια τώρα, όλα τα κύματα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων συνοδεύονταν από συστήματα επιλογής στελεχών, στα οποία κυριαρχούν «προσόντα» και «συνεντεύξεις» σε κλειστά και στημένα συμβούλια. Με αυτή τη μέθοδο οι κάθε φορά κυβερνώντες δεν προωθούν μόνο «τα δικά τους παιδιά» με διάφορες ποσοστώσεις, αλλά επιβάλλουν και τη λογική της αξιολόγησης σα μια διαδικασία χειραγώγησης και ελέγχου των στελεχών, ώστε αυτά να επιτελέσουν το ρόλο που είχε σχεδιαστεί στο καθηκοντολόγιο και στο θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης.

    Καλούμε τους συναδέλφους να συνεχίζουν ν’ αγωνίζονται:

    ενάντια σε κάθε διαδικασία αξιολόγησης-αυτοξιολόγησης σχολείων και συναδέλφων
    για αλλαγή του καθηκοντολογίου με περισσότερες αρμοδιότητες στο σύλλογο διδασκόντων
    για την ύπαρξη 3ου αιρετού στα υπηρεσιακά συμβούλια
    για την υπεράσπιση ενός δημόσιου, δωρεάν, δημοκρατικού σχολείου

    Καθηγητές-Καθηγήτριες Εν Δράσει- Ιούλιος 2017

    Loading...
  • loading...