Ζηλεύω που δεν έχω μαθητές και μαθήτριες
Στην αρχή δεν μπορείς να το συνειδητοποιήσεις. Θεωρείς ότι είναι κάποιο είδος διακοπών. Στη συνέχεια νιώθεις μια αμηχανία οφειλόμενη στην απώλεια μιας απόλυτης και διαχρονικής ομορφιάς της ζωής σου. {ad} Του Νίκου Τσούλια Ακολουθεί μια αίσθηση (ως αντίβαρο αυτών), μια αίσθηση πρωτόγνωρης ελευθερίας, αφού για πρώτη φορά στην προσωπική διαδρομή σου δεν έχεις τυπικές καθημερινές υποχρεώσεις. […]