• Τάσος Κουράκης: Ανέξοδη «κοινωνική πολιτική» εις βάρος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης κάνει το Υπουργείο Παιδείας…

    ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔12/11/2014 - 15:31 | Author: Newsroom

    Με αφορμή δηλώσεις Πρυτάνεων ότι δεν θα δεχτούν μετεγγραφές άνω του αριθμού του 50% των αρχικώς εισαχθέντων, εξαιτίας του λειτουργικού αδιεξόδου στο οποίο έχουν περιέλθει τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, ο Τάσος Κουράκης συντονιστής της Επιτροπής Ελέγχου Κυβερνητικού Έργου Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ έκανε την ακόλουθη δήλωση:

    Σε αδιέξοδο οδηγεί τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ η τακτική του Υπουργείου Παιδείας να κάνει ανέξοδη ΄΄κοινωνική πολιτική΄΄ μέσω των μετεγγραφών στις πλάτες των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ.

    Η άρνηση του Υπουργείου Παιδείας να στηρίξει με έκτακτη χρηματοδότηση και προσωπικό τα Ιδρύματα, υποβαθμίζει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης και οδηγεί σε απόγνωση το διδακτικό και το διοικητικό προσωπικό των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ , που αδυνατεί να διδάξει και να εξυπηρετήσει τους φοιτητές σε τέτοιες αντίξοες συνθήκες.

    Εφόσον όλα τα μέρη αναγνωρίζουν ότι οι μετεγγραφές είναι «αναγκαίο κακό», προκειμένου να μπορέσουν οι φοιτητές μέσα σε αυτές τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες να σπουδάσουν και ελλείψει της αναγκαίας φοιτητικής μέριμνας, το Υπουργείο Παιδείας, οφείλει χωρίς καμία καθυστέρηση να ενισχύσει τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ με έκτακτη οικονομική ενίσχυση, η οποία να καλύπτει τις λειτουργικές τους ανάγκες , να προβεί στις αναγκαίες προσλήψεις μελών ΔΕΠ και να επαναφέρει όλους τους διαθέσιμους διοικητικούς υπαλλήλους , τους οποίους καταχρηστικά και χωρίς κανένα σχεδιασμό έβαλε σε διαθεσιμότητα : αυτά αποτελούν και τα ελάχιστα άμεσα μέτρα προκείμενου να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και τα ΤΕΙ.

    Όπως όλα δείχνουν, τα αδιέξοδα της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής πολιτικής δεν ανοίγουν με επικοινωνιακά φτιασιδώματα, αλλά απαιτούν ριζική αλλαγή πολιτικής στην κατεύθυνση της ανόρθωσης της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Αυτό όμως πόρρω απέχει από τις σκέψεις και τις προθέσεις πολιτικών που μόνο τους μέλημα έχουν το ροκάνισμα του πολιτικού χρόνου με όσο το δυνατό λιγότερες προσωπικές απώλειες.

    Η δημόσια παιδεία δεν μπορεί άλλο να περιμένει και να υπομένει.

    Loading...
  • loading...