Πληθαίνουν οι καταγγελίες για το φαινόμενο bullying σε σχολεία της Κρήτης!

ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔19/10/2014 - 01:08 | Author: Newsroom

Μπορεί τα σχολικά κουδούνια να χτύπησαν για άλλη μια χρονιά, πριν από λίγο καιρό, και μέσα στις αίθουσες χιλιάδες παιδιά θα προσπαθήσουν να κατακτήσουν τη γνώση, την…

κοινωνικότητα, καλές επιδόσεις και όνειρα για το μέλλον, ωστόσο, τα «μηνύματα» δεν είναι τόσο ευχάριστα.

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού (γνωστό ως “bullying”) έχει προσλάβει άκρως ανησυχητικές διαστάσεις και στην Κρήτη. Το Cretalive έχει στη διάθεσή του επώνυμες καταγγελίες από σχολεία σε διάφορες περιοχές ανατολικά του Ηρακλείου αλλά και στο Λασίθι.

Μάλιστα, σε μία από αυτές, γίνεται αναφορά στη διεύθυνση του σχολείου που ενώ ήταν ενήμερη για το πρόβλημα, δεν έκανε την παραμικρή κίνηση…Μάλιστα η συγκεκριμένη καταγγελία προχωρά και ακόμη πιο πέρα αφού φαίνεται πως υπήρξε έκθεση από πλευράς διευθυνσης του καταγγέλοντος μαθητή!

Το bullying αποτελεί, αναμφίβολα, ένα φαινόμενο όχι μόνο υπαρκτό και στη χώρα μας αλλά συνεχώς εντεινόμενο – ελέω και της οικονομικής κρίσης – το οποίο μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχει βρει έναν μεγάλο «σύμμαχο».

Δεν είναι άλλος από το διαδίκτυο, που όσα καλά προσφέρει, άλλα τόσα επικίνδυνα μπορεί να σημαίνει για τη ζωή των εφήβων αν γονείς, εκπαιδευτικοί αλλά και η Πολιτεία δεν έχουν τα μάτια τους …δεκατέσσερα και δεν πάρουν άμεσα τα μέτρα τους…

Οι διευθύνσεις των σχολείων με τους προϊσταμένους τους, τα γραφεία εκπαίδευσης σε συνεργασία με ειδικούς πρέπει να δράσουν τώρα πριν είναι αργά!

Τα θέματα του σχολικού εκφοβισμού και της σχολικής βίας απασχόλησαν πρόσφατα και το Α΄ Πανελλήνιο Συνέδριο Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης στα Ιωάννινα.

Πάνω από 20 εισηγήσεις κατατέθηκαν για τα δύο αυτά “καυτά” προβλήματα.

Μεταξύ άλλων:

-Πώς και η σχολική βία κατέχει τόσο σημαντική θέση, σήμερα;

-Πώς συνδέεται η σχετική συζήτηση, με την κυριαρχία της επίθεσης του εξουσιαστικού λόγου κατά της «βίας από όπου κι αν προέρχεται» και κατά της «τρομοκρατίας»;

-Γιατί κυριαρχεί στις σχετικές αναλύσεις η έγνοια για την πρόληψη, τη διαχείριση και την αντιμετώπιση της βίας;

-Γιατί συγκαταλέγεται «η κοπάνα» στη σχολική βία;

-Η προσφυγή στην «εκπαιδευτική ηγεσία» για την αντιμετώπιση της σχολικής βίας σε ποια κοινωνιολογική θεώρηση θεμελιώνεται;

Όταν εκφράζεται βία από τη μεριά των αποκλεισμένων ή των καταπιεσμένων ή των απελπισμένων ή των φτωχών, η προτροπή για πρόληψη και αντιμετώπισή της, άραγε, στρέφεται ενάντια και στην «απελευθερωτική βία»;

-Η φτώχεια και η πείνα ποια σχέση έχουν με τη βία; Άραγε, το σχολικό σύστημα δεν παράγει βία, καταναγκασμούς και πειθαναγκασμούς, σε μια διαδικασία εσωτερίκευσης της εθελοδουλίας;

-Οι «αντικοινωνικές συμπεριφορές» των μαθητών στο σχολείο δεν εκφράζουν, άραγε, τη μαθητική δυσφορία απέναντι στη βία που το ίδιο ασκεί;

-Η δουλικότητα και η συμμόρφωση στο χώρο του σχολείου δεν σχετίζονται, άραγε, με «σιωπηλές» μορφές βίας;

-Μήπως, έτσι, οι κοινωνικές διαμαρτυρίες και οι διάφορες μορφές αμφισβήτησης μπαίνουν σε διεργασίες «κανονικοποίησης»;

Αν η βία είναι δομικό στοιχείο των κοινωνικών σχέσεων, ποιο είναι το νόημα του κυρίαρχου λόγου περί της απερίφραστης καταδίκης της;

Προφανώς, έχουμε άσκηση βίας και ιδεολογική χειραγώγηση που στιγματίζει τις διάφορες μορφές αντίστασης. Τι να σημαίνει η προτροπή που διαβάζουμε σε περίληψη: «Μικροί Μεγάλοι Μαζί Εναντίον της Βίας στη χώρα μας». Δεν είναι μια προτροπή που εμπεριέχει βία;

Πηγή

Loading...
  • europalso

    ideascentral