Παρεμβάσεις Π.Ε. : ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔24/04/2014 - 09:33 | Author: Newsroom

Ο πολιτικός παρανομαστής του νομοσχεδίου της ειδικής αγωγής βάζει με μεγαλύτερη σφοδρότητα τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα στην ειδική, ακολουθεί την πιστή εφαρμογή των μνημονίων-ΕΕ-τρόικας.

Το υπουργείο υλοποιώντας την «πλήρη ένταξη» (full inclusion) των ΑμΕΑ επιδιώκει να μεταθέσει τις ευθύνες του για την λειψή έως ανύπαρκτη ειδική αγωγή στις πλάτες των εκπαιδευτικών και προσπαθεί εκ παραλλήλου-ακροβατώντας επικίνδυνα- να «επιλύσει» τις επιπτώσεις πολιτικών επιλογών που χάρισαν χρήμα σε ημέτερους και μη κερδοσκόπους (προγράμματα 400 ωρών, «επιμορφώσεις» μέσω πολυδιαφημιζόμενων ΕΣΠΑ, κ.α.). Πολιτικών που βρήκαν έδαφος ανάπτυξης από το κλείσιμο των διδασκαλείων μετεκπαίδευσης, την υποβάθμιση των σπουδών στα παιδαγωγικά τμήματα και την αλλαγή του προσανατολισμού τους ΚΑΙ μέσα από αντικείμενα σπουδών που «ακολουθούσαν» τις προσλήψεις καθηγητών και όχι τις αναγκαιότητες των σχολών, αλλά και την εργασιακή ομηρία για πάνω από μια δεκαετία εκπαιδευτικών αποφοίτων από πανεπιστημιακά τμήματα ειδικής αγωγής. Το υπουργείο προσπαθεί να φέρει σε αντιπαράθεση τμήματα εργαζομένων στο χώρο της ειδικής εκπαίδευσης, εκμεταλλευόμενο την ανάγκη για εργασία σε πολιτικό τοπίο απολύσεων και συρρίκνωσης του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, επιδιώκοντας να κρατήσει μια υποτιθέμενη διαβούλευση στα όρια ασφαλούς για το ίδιο αντιπαράθεσης. Τονίζουμε ότι:

1. Οι πολλαπλοί πίνακες αναπληρωτών, τα πολλαπλά και διαφορετικά κριτήρια προσλήψεων για τις ίδιες θέσεις στοχεύουν στη δημιουργία στεγανών και αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε εργαζόμενους. Οι αναπληρωτές ωστόσο βιώνουν την 12ετή περιπλάνηση, το άγχος της κάθε χρονιάς για το αν θα δουλέψουν φέτος ή όχι, την απειλή του ΕΣΠΑ μέσω ΟΑΕΔ, τα 12ετή ψέματα. Οι μόνιμοι επίσης γνωρίζουν ότι η μετονομασία τους σε ΠΕ70.50, ΠΕ60.50 δημιουργεί μια επαρκή δεξαμενή πιθανών απολύσεων. Μετά την απόλυση 400 περίπου από τους 1.845 εκπαιδευτικούς, που βγήκαν σε διαθεσιμότητα, τις απολύσεις καθαριστριών, 1500 σχολικών φυλάκων, έρχεται η προετοιμασία της ειδικής εκπαίδευσης που σταθερά αποδομείται πολυεπίπεδα μέσα από τις αλλαγές των εργασιακών σχέσεων με συναδέλφους που «απασχολούνται επωφελούμενοι» με 5μηνες συμβάσεις και μισθούς πείνας, τις ελλείψεις στους μόνιμους διορισμούς, το ψαλίδισμα των κοινωνικών παροχών σε θεραπείες μαθητών με αναπηρίες, την ιατρικοποίηση του χώρου με όσα αυτό συνεπάγεται και την επικράτηση δομών με εργασιακή ρευστότητα και θολές αρμοδιότητες. Η καπιταλιστική κρίση αγγίζει και την εκπαίδευση. Με υποχρηματοδότηση κοντά στο 2% του ΑΕΠ, με το κλείσιμο 2.000 σχολείων (και την προετοιμασία 1.700 ακόμη για φέτος), την κατάργηση ειδικοτήτων για 20.000 μαθητές, με την υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με το «νέο Λύκειο» τον ανυπέρβλητων ταξικών φραγμών, με την μαθητεία-τζάμπα εργασία της νέας γενιάς, με την υποστελέχωση και τα χιλιάδες κενά, την υπαγωγή των πανεπιστημίων στις επιχειρήσεις φτιάχνουν ένα εφιαλτικό τοπίο για μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς. Σε αυτό το πολιτικό τοπίο επιχειρείται η μετονομασία των μονίμων εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε δομές ειδικής εκπαίδευσης με τον κωδικό ΠΕ 70.50, δημιουργώντας νέα υποκατηγορία εργαζόμενων που εύκολα, γρήγορα, «ανώδυνα» θα βρεθούν εκτός σχολείου σε ένα βράδυ. Αυτό όμως που χρειάζεται η ειδική εκπαίδευση είναι μόνιμους διορισμούς, διεύρυνση των μορφωτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μαθητών με αναπηρίες, γενναία χρηματοδότηση σταθερών δομών ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό.

2. Το νομοσχέδιο της ειδικής αγωγής φέρνει στην επιφάνεια τις πραγματικές αντιπαραθέσεις και τα επίδικα που αφορούν στην παραπέρα υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των ΑΜΕΑ καθώς και τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στο χώρο.

Στο σχέδιο νόμου αναλύονται οι αναφορές του προηγούμενου νόμου (ν.3699/2008) σχετικά με τον «καθολικό σχεδιασμό της μάθησης» (ΚαΣΜα-όρο εμπνευσμένο από την αρχιτεκτονική). Υποστηρίζεται η άποψη πως τα προγράμματα σπουδών είναι εκείνα που παρουσιάζουν αναπηρίες και όχι οι μαθητές. Στις εκπαιδευτικές προσεγγίσεις του ΚαΣΜα περιλαμβάνονται η διαφοροποιημένη διδασκαλία, διδακτικές μέθοδοι και παρακολούθηση της προόδου των μαθητών από μια διαρκή διαμορφωτική αξιολόγηση. Το 2008 καθιερώθηκε νομοθετικά στις ΗΠΑ η χρήση του στην εκπαίδευση. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια συστηματική προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση από την αποδοχή της αναπηρίας ως ένα πραγματικό γεγονός που θέλει και απαιτεί κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα και περιβάλλοντα στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό του «ενός σχολείου για όλους». Η αντίληψη αυτή δεν υπερασπίζει τα εκπαιδευτικά δικαιώματα των μαθητών με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αντίθετα οδηγεί στην περιθωριοποίησή τους και στην έξοδό τους από το σχολείο. Αλήθεια για ποιο Καθολικό Σχεδιασμό για Μάθηση μας μιλάνε όταν οι αλλαγές που εφαρμόζονται στο σύνολο της Π.Ε. και ιδιαίτερα στη Δ.Ε. μετατρέπουν το σχολείο σε ένα ατέλειωτο εξεταστικό κάτεργο; Απαιτείται τεράστιο θράσος να μιλάνε για «ένα σχολείο για όλους» όταν οι ίδιοι οι υπεύθυνοι των πιο βάρβαρων αντιεκπαιδευτικών πολιτικών μιλάνε για το «πέταγμα» χιλιάδων μαθητών από το Λύκειο. Πόσο επιφανειακές είναι οι διακηρύξεις για τους μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες διαφαίνεται από την πρόθεση του υπουργείου να παρέχει την παράλληλη στήριξη μόνο μέχρι το Γυμνάσιο, με εξαίρεση τους τυφλούς και κωφούς μαθητές που τους παρέχεται και στο ΓΕΛ. Η ευθύνη μετατοπίζεται από την πολιτεία και το κεντρικό κράτος στον εκπαιδευτικό. Αυτός θα επιλέξει, θα σχεδιάσει, θα υλοποιήσει το διαφοροποιημένο αναλυτικό πρόγραμμα, θα αξιολογήσει τον μαθητή και στο τέλος θα αξιολογηθεί και αυτός κατά πόσο πέτυχε τους στόχους που τέθηκαν. Είναι γνωστό ότι στις ΗΠΑ έκλεισαν σχολικές μονάδες επειδή οι μαθητές δεν πέτυχαν στις εξετάσεις.

Η θεωρία της ΚαΣΜα δεν είναι τίποτε άλλο από την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και θεωριών στο χώρο της εκπαίδευσης. Τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών επιδιώκουν να εφαρμόσουν τις πολιτικές και κοινωνικές αντιλήψεις της εκάστοτε κυρίαρχης πολιτικής και στην προκειμένη περίπτωση του καπιταλισμού και μάλιστα στην πιο ακραία μορφή της το νεοφιλελευθερισμό. Στόχος τους είναι ο φτηνός, ευέλικτος εργαζόμενος που θα αποκτά δεξιότητες, ελάχιστες γνώσεις που θα τον βοηθούν να ανταπεξέλθει στην εργασία του. Τα διδακτικά βιβλία που θα εκδίδονται για τους μαθητές της ΕΑΕ, θα ακολουθούν την αρχή της Καθολικής Σχεδίασης.

3. Το νομοσχέδιο επιχειρεί να καλύψει νομοθετικά (και να παροπλιστεί απέναντι σε οικονομικές διεκδικήσεις από πλευράς των γονιών) την επί σειρά ετών parttime παράλληλη στήριξη θεσμό ρευστό- με ευφυολογήματα και οικονομικούς υπολογισμούς που ωστόσο αποβαίνουν σε βάρος των μαθητών. Γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί η προϋπόθεση που ορίζει ότι για να εγκριθεί σε μαθητή παράλληλη στήριξη, θα πρέπει αυτός να μπορεί να παραμείνει στην τάξη και στο σχολείο για διάστημα ίσο με το μισό του πρωινού ωραρίου; Είναι εμφανές ότι επιδιώκεται να νομιμοποιηθεί το ελληνικό παράδοξο ένας εκπαιδευτικός να αντιστοιχεί σε δυο μαθητές και μάλιστα σε διαφορετικά σχολεία. Ταυτόχρονα ορίζεται ότι ο εκπαιδευτικός που υπηρετεί στην παράλληλη στήριξη αναφέρεται και τοποθετείται σε σχολική μονάδα και όχι αποκλειστικά σε μαθητή. Αυτό βεβαίως εγείρει το ακόλουθο ερώτημα: Γιατί απαιτείται από την οικογένεια του μαθητή να κάνει την αίτηση της παράλληλης στήριξης και όχι από τη σχολική μονάδα, εφόσον ο μαθητής έχει γνωμάτευση από το ΚΕΔΔΥ; Όλες οι διατάξεις που αφορούν στην παράλληλη στήριξη, αποδεικνύουν τη ρευστότητα του θεσμού (ο εκπαιδευτικός μπορεί να κάνει τα πάντα στο σχολείο- να βρεθεί στο ολοήμερο, να καλύψει ανάγκες ειδικής αγωγής) και στοχεύουν να λύσουν με «οικονομικό εξορθολογισμό» τις ανάγκες των μαθητών ΑμΕΑ που δικαιούνται την παράλληλη, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο θεσμός αυτός έχει χρόνο λήξης μέχρι το 2015, που τελειώνουν τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, εκτός αν η ικανότητα των ανθρώπων να διαβάζουν και να ερμηνεύουν τους αριθμούς όπως οι πολιτικές επιλογές τους επιβάλλουν, δώσει παράταση στον επερχόμενο «ξαφνικό θάνατό τους». Για το λόγο αυτό μπαίνουν προϋποθέσεις σχετικά με τις δυνατότητες των μαθητών να μπορούν να παρακολουθούν το τυπικό και άτυπο πρόγραμμα του σχολείου τουλάχιστον κατά το ήμισυ, γι΄ αυτό νομοθετείται ως προϋπόθεση να μην υπάρχει τμήμα ένταξης στο σχολείο που φοιτά ο μαθητής που δικαιούται, γι’ αυτό η ελαχιστοποίηση των εγκρίσεων ανά σχολείο (μόνο μια σε κάθε σχολείο). Για πρώτη φορά προβλέπεται ο περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης να ελέγχει τις αιτήσεις παράλληλης στήριξης και σε περίπτωση μεγάλης ανισοκατανομής (οι περικοπές με άλλα λόγια) του αριθμού των γνωματεύσεων ανάμεσα στα ΚΕΔΔΥ της αρμοδιότητάς του να μπορεί να αναπέμψει για αξιολόγηση στο ΚΕΔΔΥ.

4. Το σχέδιο νόμου διαπνέεται από τη διαδικασία της αξιολόγησης. Τα ΚΕΔΔΥ θα υποβάλουν τρίμηνες εκθέσεις στις περιφερειακές διευθύνσεις, θα ελέγχονται από την ΕΔΕΑ οι γνωματεύσεις ανά κατηγορία αναπηρίας ή ειδικής εκπαιδευτικής ανάγκης. Η αποτύπωση των στοιχείων της ΕΑΕ (το my school της ΕΑΕ για το οποίο ήδη έχουν εγκριθεί προγράμματα ΕΣΠΑ) σε κάθε μονάδα της (ΣΜΕΑΕ, Τ.Ε., Παράλληλη Στήριξη, Πρώιμη Παρέμβαση, Παροχή Διδασκαλίας στο σπίτι) στο πληροφοριακό σύστημα του υπουργείου στοχεύουν στον ασφυκτικό έλεγχο, τη συνεχή αξιολόγηση των δομών, τη μετακίνηση εκπαιδευτικών και μαθητών ακόμη και στον εύκολο προγραμματισμό για κλείσιμο δομών και σχολείων.

5. Στο νομοσχέδιο μέσα σε δυόμιση μόλις γραμμές περιγράφεται η στοχοθεσία του υπουργείου για το επόμενο διάστημα: (άρθρο 4, παρ.3. ιβ): «Με κοινές Υ.Α. των συναρμοδίων υπουργών θα καθοριστούν οι όροι και οι προϋποθέσεις χρήσης του ICF στα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα και στα ΚΕ.Δ.Δ.Υ. καθώς και οι αρμοδιότητές τους». Το International Classification of Functioning, Disability and Health- Διεθνής Ταξινόμηση της Λειτουργικότητας, Αναπηρίας και Υγείας- (ICF) είναι πρόταση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας («χάρακας υγείας και αναπηρίας») για τη μέτρηση της υγείας και της αναπηρίας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Περιέχει αναλυτικά μακροσκελείς λίστες αξιολόγησης: (α) της δομής και της λειτουργίας του σώματος (β) των δραστηριοτήτων και της συμμετοχής του ατόμου και (γ) των περιβαλλοντικών παραγόντων. Απαιτείται- όπως υποστηρίζεται- η εκπαίδευση όσων θα κληθούν να το χρησιμοποιήσουν (μετάφραση: νέα ΕΣΠΑ, νέο φαγοπότι…). Η αξιολόγηση του μαθητή τον κατατάσσει σε συγκεκριμένη κατηγορία. Το ICF είναι καθαρά ιατρικό εργαλείο που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη κοινωνικής ή εκπαιδευτικής πολιτικής. Ενώσεις αναπήρων στο εξωτερικό (αλλά και στην Κύπρο) επισημαίνουν ότι τα στοιχεία της κοινωνίας που λειτουργούν ως φραγμοί έχουν διατυπωθεί ήδη από τα ίδια τα κινήματα των ατόμων με αναπηρίες και το θέμα δεν είναι ότι δεν γνωρίζει κάποιος ποιοι είναι αυτοί οι φραγμοί, αλλά το ότι δεν εξαλείφονται. Ωστόσο οι θιασώτες του υποστηρίζουν ότι η χρήση αυτού του «πολυμέσου» μπορεί να παρακολουθεί τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις, καθώς και τη διαχρονική πορεία μαθητών ΑμΕΑ.

Στην Ελλάδα έχει ήδη γίνει η προετοιμασία για την υλοποίηση του παραπάνω στόχου. Η αποδοχή της κύριας χρήσης ιατρικού εργαλείου στο χώρο της εκπαίδευσης από συγκεκριμένες ενώσεις αναπήρων που πρόσκεινται στο υπάρχον πολιτικό σύστημα, η προκήρυξη διαγωνισμών για την υλοποίηση πλευρών χρήσης του ICF, ο προσανατολισμός εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε προγράμματα εκπαίδευσης που «επιθυμούν να αναλάβουν δράση» για την εκπαίδευση, αξιοποίηση και χρήση αυτού του «μοναδικού παιχνιδιού στην πόλη» δείχνουν ότι τα επόμενα χρόνια θα γίνει σοβαρή προσπάθεια να προχωρήσει ποσοτικά και ποιοτικά η ιατρικοποίηση του χώρου της ειδικής εκπαίδευσης. Τα ερευνητικά δεδομένα του ICF δείχνουν ότι «ασχολείται» με τομείς της εκπαίδευσης που αποτελούν αγκάθια και πεδία πολιτικής αντιπαράθεσης (συμπεριλαμβανομένων των επιδόσεων των μαθητών, την πρόληψη εγκατάλειψης του σχολείου, τα σχολεία με «ελλιπείς επιδόσεις» καθώς και την πρόσληψη εκπαιδευτικών) ανάμεσα στις αστικές κυβερνήσεις και τα σωματεία του χώρου που αναπτύσσουν αγώνες ενάντια στην υποβάθμιση και το ξεπούλημα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Το ICF θα λειτουργήσει ως «χάρακας υγείας και αναπηρίας»- και να αφυδατώσει ακόμη περισσότερο την εκπαιδευτική διαδικασία. Σε συνδυασμό δε με τα υπόλοιπα μέτρα (υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, ξήλωμα δομών ειδικής και γενικής παιδείας, ξήλωμα δημόσιων δομών υγείας, αυτοαξιολόγηση σχολείου και εκπαιδευτικών) υλοποιεί τους στόχους ΕΕ- κυβέρνησης και κεφαλαίου για να αποκτήσει το δημόσιο σχολείο χαρακτηριστικά της αγοράς.

6. Το υπουργείο εξυπηρετεί και ικανοποιεί συγκεκριμένα ιδιωτικά φιλανθρωπικά ιδρύματα. Στο άρθρο 31 αναγνωρίζει ως ισότιμη την φοίτηση παιδιών ηλικίας 4 έως 7 ετών στο πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης της ΕΛΕΠΑΠ με οποιαδήποτε μονάδα ειδικής προσχολικής αγωγής. Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ. Την ίδια ώρα η εταιρία αποσπά αίθουσες από το Ειδικό Σχολείο, θέτει συνεχώς εμπόδια και δημιουργεί προβλήματα στη λειτουργία του, ενώ παρέχει θεραπείες μόνο σε όσους μαθητές τις πληρώνουν, «η φιλανθρωπία» έχει τα όρια της.

7. Η συνάφεια των μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών στην ειδική αγωγή μεταφέρεται από τα ΠΥΣΠΕ σε ειδική επιτροπή που συγκροτείται στο ΙΕΠ. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις χορήγησης της συνάφειας θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

  • Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του τακτικού προϋπολογισμού.
  • Κανένα κλείσιμο- συγχώνευση σχολικής μονάδας. 20 μαθητές/τμήμα στα δημοτικά, 15 ανά τμήμα Α΄ και Β΄ δημοτικού και στα νηπιαγωγεία.
  • Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση και αποκατάσταση των ΑμΕΑ, σε σχολικές μονάδες του ΥΠΕΠΘ.
  • Διαχειριστικό έλεγχο στις ιδιωτικές μονάδες ειδικής εκπ/σης και μετατροπή τους σε δημόσιες.
  • Γενναία αύξηση των δαπανών για: Την έγκαιρη παρέμβαση (ίδρυση Κέντρων πρώιμης Παρέμβασης), την ειδική εκπαίδευση, την ειδική επαγγελματική κατάρτιση, την αυτόνομη διαβίωση και την προστατευμένη εργασία. Η πολιτική της πρόληψης πρέπει να ξεκινά από τη γέννηση των παιδιών. Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη της ειδικής εκπαίδευσης.
  • Έγκαιρη διάγνωση και καταγραφή των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ίδρυση δημόσιων ειδικών σχολείων όλων των βαθμίδων για να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των ΑμΕΑ. Πλούσιος εξοπλισμός, εποπτικό υλικό στα υφιστάμενα και τα υπό ίδρυση ειδικά σχολεία.
  • Δημιουργία Τμημάτων Ένταξης σε κάθε σχολική μονάδα και βαθμίδα εκπαίδευσης. Στήριξή με αναγκαία μέτρα με μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, επαναπροσδιορισμός περιεχομένου και μεθόδων διδασκαλίας, και μέσα (κατάλληλη υλικοτεχνική και κτιριακή υποδομή, πλούσιος εξοπλισμός, εκπαιδευτικό-εποπτικό υλικό, σύγχρονα μέσα τεχνολογίας-κατάλληλο εκπαιδευτικό λογισμικό, κ.α.).
  • Μαζικοί διορισμοί στην ειδική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Καμία κατηγοριοποίηση, κατακερματισμό και διαχωρισμό των εκπαιδευτικών. Ενιαία κριτήρια μεταθέσεων, διορισμών σε όλη την εκπαίδευση. Διορισμοί με βάση το χρόνο λήψης του πτυχίου. Διορισμός όλων των αναπληρωτών και όσων έχουν υπογράψει έστω και μια σύμβαση στο δημόσιο σχολείο. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Όχι στην ελαστική εργασία. Κατάργηση της ωρομισθίας, της αναπλήρωσης με μειωμένο ωράριο και του θεσμού του αναπληρωτή από ΕΣΠΑ.
  • Στελέχωση των ειδικών σχολείων με απαραίτητες ειδικότητες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, βοηθητικό προσωπικό κ.ά.) με μόνιμη σχέση εργασίας .
  • Κατοχύρωση παιδαγωγικής εκπαιδευτικής κατεύθυνσης των ΚΕΔΔΥ, άμεση στελέχωση τους, μικρότερες περιοχές ευθύνης ανά δήμο, λιγότερες διοικητικές αρμοδιότητες, κινητές μονάδες που θα επισκέπτονται τα σχολεία και θα στηρίζουν εκπαιδευτικούς και μαθητές. Τα ΚΕΔΔΥ να υλοποιούν την υποστήριξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες μέσα στα σχολεία. Διορισμοί εκπαιδευτικών σε όλα τα δημόσια ιατροπαιδαγωγικά κέντρα.
  • Αναβάθμιση των υπαρχόντων και ίδρυση νέων εκπαιδευτικών μονάδων δημόσιας και δωρεάν, ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (ΕΕΕΕΚ), διεύρυνση του ρόλου τους με μονάδες αυτόνομης διαβίωσης, προστατευμένα εργαστήρια, νομοθετική κατοχύρωση των αποφοίτων τους. Ειδική εκπαίδευση εφόρου ζωής για τα άτομα με βαριές, πολλαπλές αναπηρίες και ίδρυση κέντρων αυτόνομης διαβίωσης.
  • Επαναλειτουργία των διδασκαλείων, καθιέρωση του θεσμού της μετεκπαίδευσης σε θέματα ειδικής αγωγής και στη β/βάθμια εκπαίδευση, περιοδική ουσιαστική επιμόρφωση με τη χρηματοδότηση του υπουργείου του προσωπικού όλων των ΣΜΕΑΕ, αλλά και των εκπαιδευτικών της γενικής εκπαίδευσης σε θέματα ειδικής αγωγής.
  • Κατάργηση των ν.2817, ν.3194/2003, ν.3699/2008, ν.4115/2013 άρθρο 39 που εμπορευματοποιούν την ειδική αγωγή, προωθούν την ιατροποίηση, κατηγοριοποιούν τους εκπαιδευτικούς και ανατρέπουν εργασιακά δικαιώματα στο χώρο της ειδικής αγωγής
  • Μόνιμη σταθερή, προστατευμένη – υποστηριζόμενη εργασία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό Τομέα.
Loading...
  • europalso

    ideascentral