• Οι πανελλαδικές είναι μόνο εξετάσεις! Μην τους δίνεις διαστάσεις που δεν έχουνε!

    ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔29/05/2014 - 12:34 | Author: Newsroom

    Της Μαρίας Μελασανάκη*

    Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ξεκινά το Μαρτύριο.. Χιλιάδες οικογένειες στην Ελλάδα το ζουν.

    Χιλιάδες μαθητές το βιώνουν σαν εφιάλτη.

    «Ξέρεις τι είναι να κοιμάσαι και να ξυπνάς με τον εφιάλτη των εξετάσεων που θα σε κρίνουν μια και καλή από ένα γραπτό αν είσαι καλός ή κακός μαθητής, (Πω! Πω! Ρετσινιά!!) επιτυχημένος ή αποτυχημένος άνθρωπος; (Αυτή κι αν είναι!)» Μου λέει η κόρη μου με τρεμάμενη φωνή.

    Και συνεχίζει…

    «Μαμά, πρέπει να έχω διάσπαση προσοχής! Δεν εξηγείται ότι διαβάζω 3 μέρες βιολογία κι έχω καταφέρει να βγάλω μόνο 3 κεφάλαια! Είναι σοβαρό αυτό; Μια φίλη μου είπε πως πρέπει να πάρω ένα χαπάκι ( το διαφημίζει και η τηλεόραση) που θα με βοηθήσει να συγκεντρωθώ! Θα πας να το ζητήσεις από το φαρμακείο;»

    Αυτά και άλλα πολλά ακούω αυτές τις μέρες στο σπίτι. Με μια κόρη μαθήτρια της Α’ Λυκείου που οι εξετάσεις στο τέλος κάθε χρονιάς δεν είναι και το καλύτερο της εδώ και χρόνια. Και γιατί να είναι; Ειδικά φέτος που με το νέο Λύκειο τις εξετάσεις αυτές τις ονόμασαν και πανελλαδικές. Θα μου πεις ο χαρακτηρισμός τις δυσκόλεψε; Ε πώς! Είναι θέμα ψυχολογίας! Άλλο να τις λένε τελικές εξετάσεις και άλλο πανελλαδικές!

    «Τουλάχιστον εσείς δίνατε πανελλαδικές μόνο μια φορά! Στην Γ’ Λυκείου. Εμείς θα δίνουμε 3 χρόνια!» διαμαρτύρεται.

    Μαθαίνοντας για τον μαθητή που έφυγε από το σπίτι του να πάει να διαγωνιστεί στο πρώτο μάθημα των πανελλαδικών εξετάσεων, και κατέληξε νεκρός στο νοσοκομείο, αναρωτιέμαι γιατί όλα αυτά;

    Γιατί τόσος κόπος, τόσα λεφτά στα ιδιαίτερα μαθήματα, τόσο άγχος και απογοήτευση, τόση πίεση που καμιά φορά να οδηγεί στην παράνοια και την αυτοκτονία;

    Γιατί;

    Και να σκεφτεί κανείς πως τις πιο πολλές φορές τα παιδιά δεν ξέρουν τι θα θελαν να σπουδάσουν. Δεν ξέρουν τι τους αρέσει να κάνουν! Είναι η πεπατημένη και αυτήν ακολουθούν. Είναι ο δρόμος που εμείς τα κατευθύνουμε ν’ ακολουθήσουν.

    Είναι δίλλημα δικό μας…. ή πανελλαδικές ή χάθηκες… Είναι στα αλήθεια έτσι;

    Για ρωτήστε έναν φοιτητή που με κόπο πολύ, ψυχολογική πίεση, πολύ χρήμα, κατάφερε να μπει στο πανεπιστήμιο πόσο καιρό νιώθει χαρούμενος…

    Αληθινή μαρτυρία «κλεμμένη» από σελίδα φοιτητή στο Facebook : «Μόλις βγουν τα αποτελέσματα πετάς στον ουρανό! Έρχονται φίλοι γνωστοί, συγγενείς με δώρα και πολλά συγχαρητήρια!! Βλέπεις τους γονείς σου χαρούμενους! Να καμαρώνουν… Περνάς ένα καλοκαίρι σαν βασιλιάς! Σκεπτόμενος το μέλλον που απλώνεται ανέφελο μπροστά σου!

    Και μετά έρχεται ο Σεπτέμβρης! Έχεις χορτάσει διακοπές και συγχαρητήρια! Ανυπομονείς να ξεκινήσεις την νέα σου ζωή!

    «Όλοι πάνε στο σχολείο τους» σκέφτεσαι!

    Είναι η πρώτη χρονιά που εσύ είσαι χωρίς σχολείο! Ναι αλλά είναι και η πρώτη φορά που είσαι με ένα πανεπιστήμιο να σε περιμένει!

    Ή έτσι τουλάχιστον νομίζεις… Παίρνεις το πρώτο τηλέφωνο στην γραμματεία του Πανεπιστημίου για να δεις πότε ξεκινάτε! Δεν απαντά κανείς. Είναι νωρίς! Τα πανεπιστήμια ανοίγουν τον Οκτώβρη μαθαίνεις συζητώντας. Αν ανοίξουν δηλαδή διότι είναι και οι καταλήψεις. Κι αν δεν είναι οι καταλήψεις είναι οι απεργίες.

    «Καλά και πότε θα κάνουμε μάθημα ρε παιδιά;» ρωτάς με κίνδυνο να θεωρηθείς φυτό!

    Μάθημα; Τι μάθημα; Πάνε αυτά! Τώρα είσαι φοιτητής! Χαλάρωσε! Μάθε τάβλι και θα έρθει και ή ώρα για μάθημα. Και τότε είναι η πρώτη φορά που αναρωτιέσαι αν άξιζε όλο αυτό που πέρασες με τον εφιάλτη των πανελλαδικών εξετάσεων.

    Αλλά δυστυχώς δεν είναι η μοναδική φορά.

    Η δεύτερη φορά που αναρωτιέσαι αν άξιζε τόσο ξενύχτι και τόσο διάβασμα, είναι όταν ανακαλύπτεις πόσα λίγα θυμάσαι από αυτά που διάβαζες με τόσο ζήλο…

    «Μα τι στο καλό; Αμνησία έπαθα;» Σκέφτεσαι και ορκίζεσαι πως αυτό εσύ το διάβασες! Νόμιζες πως το ξέρεις! Όχι δεν είναι αμνησία! Είναι η παπαγαλία! Αυτός ο ψυχοφθόρος τρόπος διαβάσματος που μοναδικό στόχο έχει να γράψεις καλά στις πανελλαδικές!

    Και έρχεται η ώρα που παίρνεις το πτυχίο σου! Έρχονται στην ορκωμοσία, οι γονείς σου οι φίλοι σου, και όλοι σου οι αγαπημένοι. Νιώθεις και πάλι για λίγο Βασιλιάς… Αν και τώρα δεν βλέπεις το μέλλον και πολύ ανέφελο. Ξέρεις πως οι πιθανότητες ν ασχοληθείς με το αντικείμενο που σπούδαζες τόσα χρόνια είναι ελάχιστες…

    Μετά από 3 μήνες αναζήτησης ανακαλύπτεις πως δουλειές όπως θα τις ήθελες δεν υπάρχουν… Εντάξει δεν πειράζει… Ας πάω λαντζέρης στην ταβέρνα του θείου μου μέχρι να σκεφτώ τι θα κάνω! Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή… Φυσικά καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή… αλλά… κι έρχεται η Τρίτη φορά που αναρωτιέσαι πλένοντας πιάτα… Άξιζαν τόσες θυσίες , για τις πανελλαδικές;

    Ο δρόμος για να σπουδάσει κανείς δεν είναι πλέον μόνο ένας. Όταν ήμασταν εμείς παιδιά οι πανελλαδικές εξετάσεις ΝΑΙ ήταν μονόδρομος. Πότε θα ξεκολλήσουμε επιτέλους;

    Αν θέλεις πραγματικά να σπουδάσεις, αν αυτός είναι ο στόχος σου και δεν μπορείς να τον πετύχεις μέσα από τον δρόμο των πανελλαδικών εξετάσεων τότε ψάξε τις επιλογές που έχεις! Κι έχεις πολλές!

    Από το να σπουδάσεις από το σαλόνι του σπιτιού σου σε όποιο πανεπιστήμιο του πλανήτη επιθυμείς, τις ώρες που εσύ θέλεις, ενώ παράλληλα δουλεύεις για να πληρώνεις τα δίδακτρα, και να μην επιβαρύνεις τους γονείς σου, μέχρι να πας ο ίδιος να σπουδάσεις εκεί. Μην σε τρομάζει τόσο η λέξη δίδακτρα! Ξέρω οικογένειες με χαμηλό εισόδημα που κυριολεκτικά ξεπουλιούνται προκειμένου να δώσει το παιδί τους πανελλαδικές ρισκάροντας να μην περάσει και να τα χάσουν όλα! Αλλά στο άκουσμα των σπουδών με δίδακτρα βγάζουν σπυράκια!

    Κάνε λοιπόν την προσπάθεια σου με τις πανελλαδικές, αλλά με ψυχραιμία. Και πίστεψε πως δεν είναι η μόνη σου επιλογή!

    Ψάξε προσεχτικά μέσα σου τι είναι αυτό που θέλεις να κάνεις.

    Διάβαζε για την απόκτηση γνώσεων! Όχι για μα πετύχεις το καλύτερο σκορ στην παπαγαλία.

    Μην ξεχνάς! Η γνώση είναι δύναμη! Και χαμογέλα!! Είσαι στην αρχή της ζωής σου!

    * Η κ. Μαρία Μελασανάκη είναι δασκάλα στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Αλικαρνασσού Ηρακλείου.

    e-mesara.gr/

    Loading...