Οι εκπαιδευτικοί θα μετατραπούν σε συμβολαιογράφους επιδόσεων και οι μαθητές θα διαβάζουν μόνο ό,τι είναι χρήσιμο για τις εξετάσεις

ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔28/03/2013 - 13:15 | Author: Newsroom

IPAIDEIA.GR

«Οι εκπαιδευτικοί, με την αξιολόγηση που μεθοδεύεται, θα μετατραπούν σε συμβολαιογράφους επιδόσεων, σε κυνηγούς χαρτιών και οι μαθητές θα διαβάζουν μόνο ό,τι είναι χρήσιμο για τις εξετάσεις»

Παρέμβαση στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συνεδρίαση της 26ης Μαρτίου με ημερήσια διάταξη νομοθετικής εργασίας: «Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.)», έκανε ο βουλευτής Α’

Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Γιάννης Αμανατίδης. Παρατίθεται το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

« Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλες οι τοποθετήσεις που έχουν ακουστεί μέχρι τώρα, ειδικά από τους εκπροσώπους της τρικομματικής Κυβέρνησης, λένε το εξής: Ότι η αξιολόγηση είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην εκπαίδευση. Μου θύμισαν την αντίστοιχη δήλωση του Τζωρτζ Μπους το 2001, μετά από επίσκεψη σε ένα δημοτικό σχολείο, ο οποίος είπε επακριβώς: «Η αξιολόγηση είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην εκπαίδευση. Ουσιαστικά αυτή μόνο μας λέει ποιο παιδί μαθαίνει και ποιο όχι». Εν πάση περιπτώσει, λένε ότι είναι κυρίαρχος ο ρόλος της αξιολόγησης, το πιο σημαντικό πράγμα στην εκπαίδευση.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πλήρες «έργο» της αξιολόγησης δεν το βλέπουμε αυτή τη στιγμή στη Βουλή, γιατί το μόνο που βλέπουμε είναι το πρώτο της κομμάτι για την Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας της Εκπαίδευσης. Για να συμπληρωθεί το όλο «έργο» θα έπρεπε να έχει υπόψη της η Βουλή και τις προθέσεις της Κυβέρνησης όσον αφορά το Προεδρικό Διάταγμα για τις ειδικές διατάξεις που αφορούν την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και του εκπαιδευτικού έργου.

Θα προσπαθήσω έτσι να δώσω σκηνές από τη συνολική εικόνα που έχω κι εγώ για το έργο της αξιολόγησης που προωθεί η Κυβέρνηση.

Κατά τη γνώμη μου, ο στόχος που έχει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου είναι ότι θέλει να απενοχοποιήσει τη μνημονιακή πολιτική. Περίμενα ότι αυτή η Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας θα μπορούσε να μας διασφαλίσει ότι δεν θα γίνονται συγχωνεύσεις, υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών, ότι δεν θα υπάρχουν ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί που θα τρέχουν από σχολείο σε σχολείο, ότι δεν θα είναι η χρηματοδότηση στο 2,15%, ότι θα υπάρχουν βιβλιοθήκες, ότι η ενισχυτική διδασκαλία θα αρχίζει από την αρχή της σχολικής χρονιάς και μάλιστα όχι μόνο στο Λύκειο ή στο Γυμνάσιο, αλλά εκεί όπου ουσιαστικά πονάει η εκπαίδευση και όπου πρέπει να δοθεί έμφαση, δηλαδή στα εννέα πρώτα χρόνια, από το Δημοτικό και μάλιστα από τον πρώτο μήνα και ότι θα γίνουν, επιτέλους, οι διορισμοί στην Ειδική Αγωγή.

Περίμενα ότι όλα αυτά θα τα διασφαλίζει ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα βάζει κάποιες ασφαλιστικές δικλίδες έτσι ώστε να γίνει το αυτονόητο επιτέλους στην πατρίδα μας. Ποιο είναι το αυτονόητο; Να λειτουργούν τα σχολεία από την αρχή της σχολικής χρονιάς.

Το δικαίωμα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης δε μπορεί να συνεχίζει να καταστρέφεται επί τόσα χρόνια. Άρα, ο πρώτος στόχος είναι η απενοχοποίηση της μνημονιακής πολιτικής και η διαρκής ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών. Ο δεύτερος στόχος είναι η κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων. Άλλωστε αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της ανάρτησης και της γνωστοποίησης της θετικής, θετικής υπό όρους ή αρνητικής αξιολόγησης. Η αξιολόγηση είναι τιμωρητική γιατί προβλέπει περικοπές μισθών, αφού έχει εντάξει μέχρι τώρα, φτωχοποιώντας τους εκπαιδευτικούς, στο ενιαίο μισθολόγιο και επειδή υπάρχει βέβαια η ποσόστωση. Ας πούμε ότι σε μία αξιολόγηση βγαίνουν όλοι με «άριστα». Δεν θα περάσουν όλοι από τον έναν βαθμό στον άλλον. Θα περάσει το 50%, το 70%, το 15% στο τέλος. Άρα, η αξιολόγηση είναι τιμωρητική και βέβαια θα καταλήγει και σε απολύσεις.

Προχθές, την Κυριακή, υπήρξαν δημοσιεύματα στον Τύπο που ανέφεραν ακριβώς -δεν ξέρω πώς έγινε η διαρροή και αν θέλετε, κύριε Υπουργέ, μπορείτε να το διαψεύσετε- ότι μέχρι τέλος Μαΐου θα αξιολογηθούν οι εκπαιδευτικές μονάδες, πέρα από τα άλλα Υπουργεία, και ότι προβλέπεται με αυτόν τον τρόπο να απολυθούν 7.627 -μου έκανε εντύπωση και η ακρίβεια της μονάδας- εκπαιδευτικοί. Θα ήθελα να μας πείτε κάτι -αν ξέρετε- γι’ αυτό.

Και βέβαια θα γίνει χειραγώγηση, γιατί η αξιολόγηση είναι μονοπρόσωπη. Αρχικά, μας είπαν ότι η αξιολόγηση δεν είναι μονοπρόσωπη, είναι διπρόσωπη: είναι ο διευθυντής και ο σχολικός σύμβουλος. Μα, ο διευθυντής αξιολογεί αποκλειστικά ένα κομμάτι, το διοικητικό έργο, και ο σύμβουλος κάτι άλλο, διαφορετικό. Δεν υπάρχει μία συνεργασία όπου να υπάρχει μία διαβούλευση και με τον Σύλλογο Διδασκόντων, έτσι ώστε να καταλήξουν κάπου. Άρα, η αξιολόγηση είναι μονοπρόσωπη.

Πρέπει να υπάρχει ένα εκπαιδευτικό συμβόλαιο. Η εμπιστοσύνη και η ευθύνη πρέπει να είναι τα κυρίαρχα στοιχεία μιας μεθόδου αξιολόγησης, οποιασδήποτε αξιολόγησης και αυτό δεν τηρείται. Όταν δεν έχετε τη σύμφωνη γνώμη γονέων και εκπαιδευτικών είναι αδύνατον να εφαρμοστεί οποιαδήποτε αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Τόσο οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες -ΟΛΜΕ, ΔΟΕ- όσο και οι Συνομοσπονδίες των γονέων είναι αντίθετες.

Από την άλλη μεριά, κύριε Υπουργέ, είμαστε αντίθετοι και στη φιλοσοφία. Για εμάς μία αξιολόγηση προϋποθέτει ένα τελείως διαφορετικό γενικό πλαίσιο εκπαιδευτικής πολιτικής. Προϋποθέτει ένα δημοκρατικό πλαίσιο στον αντίποδα του νεοφιλελευθερισμού και φυσικά στον αντίποδα αυτής της μνημονιακής πολιτικής. Υπάρχουν προϋποθέσεις όπως η χρηματοδότηση. Με 2,15% χρηματοδότηση και μιλάτε για αξιολόγηση της εκπαίδευσης; Ο ελληνικός λαός βέβαια το έχει αξιολογήσει αυτό.

Όσον αφορά τις ασφαλείς και αξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις, ξέρετε πόσων ειδών εργασιακές σχέσεις υπάρχουν στα σχολεία; Πώς θα τις αξιολογήσετε; Το ίδιο αξιολογούνται όλοι; Ο άλλος είναι ωρομίσθιος, ο άλλος είναι αναπληρωτής, ο άλλος είναι ΕΣΠΑ πλήρους απασχόλησης, ο άλλος είναι ΕΣΠΑ μερικής απασχόλησης. Όλα αυτά προϋποθέτουν ενιαία αξιολόγηση; Γίνεται αυτό; Πρέπει να αποσυνδεθεί η σχολική επίδοση των μαθητών από τις κρίσεις, την προαγωγή και το εργασιακό και μισθολογικό καθεστώς των εκπαιδευτικών. Πρέπει να αναγνωριστεί ο κοινωνικός ταξικός παράγοντας, καθοριστικός λιγότερο ή περισσότερο για την πρόσκτηση της σχολικής γνώσης. Πρέπει βέβαια να υπάρχει ένα δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων, η ελεύθερη συναίνεση και η εθελοντική συμμετοχή των μελών της σχολικής κοινότητας και η δυνατότητα διαμόρφωσης εργαλείων βελτίωσης του εκπαιδευτικού έργου.

Κύριε Υπουργέ, με αυτό το νομοσχέδιο και τη θεσμοθέτηση της ΑΔΙΠΠΔΕ κάνετε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου να είναι ο κυριότερος μοχλός διαμόρφωσης της εσωτερικής ζωής του σχολείου. Αυτό το σύστημα θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή του σχολείου, στις μαθητικές δραστηριότητες και στον τρόπο εργασίας του εκπαιδευτικού. Οι εκπαιδευτικοί πολύ φοβάμαι ότι θα μετατραπούν σε συμβολαιογράφους επιδόσεων, σε κυνηγούς χαρτιών -το paper disease- και οι μαθητές θα διαβάζουν μόνο ό,τι είναι χρήσιμο για τις εξετάσεις. Και βέβαια με ένα τέτοιο σύστημα αξιολόγησης, το ερώτημα «γιατί να διδάσκεται αυτή η γνώση» υποσκελίζεται από το ερώτημα «πώς θα διδάξουμε τη δεδομένη γνώση καλύτερα».

Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κλείσω -αν και είχα αρκετά να πω- με την πρόταση μιας εκπαιδευτικού, η οποία δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο και με εκφράζει πλήρως. «Αυτό που χρειάζεται επειγόντως η Παιδεία μας είναι η στήριξη του εκπαιδευτικού κι όχι η πίεση, η απαξίωση και η τιμωρία του. Να μας αφήσουν να αφοσιωθούμε στο έργο μας, να αγκαλιάσουμε και να στηρίξουμε τους μαθητές μας και να τους προσφέρουμε όλα αυτά που τόσο απεγνωσμένα έχουν ανάγκη αυτές τις δύσκολες μέρες, να νιώσουμε την κοινωνία στο πλευρό μας, όχι απέναντί μας. Ελεύθερους εκπαιδευτικούς χρειαζόμαστε, που με το κεφάλι ψηλά θα σταθούν δίπλα στα παιδιά μας και θα τα διδάξουν τη γνώση και την αξιοπρέπεια. Εκπαιδευτικούς που θα κρίνονται με διαδικασίες που δεν θα στηρίζονται στο φόβο ή το χρήμα που μπαίνει ή βγαίνει από την τσέπη τους. Διαδικασίες που θα τους οπλίσουν με αξιοπρέπεια και δύναμη. Διαδικασίες που θα συνδέονται με τη διαρκή και σωστή επιμόρφωσή τους αντί για τη συλλογή βεβαιώσεων στην οποία επιδίδονται τα τελευταία χρόνια. Διαδικασίες που θα λαμβάνουν υπόψη τους τις κοινωνικές ιδιαιτερότητες των σχολείων και των μαθητών τους. Διαδικασίες που καμία σχέση δεν πρέπει να έχουν με τις επιδόσεις των μαθητών σε συνεχείς εξετάσεις και μάλιστα εθνικού επιπέδου -όπως θα πάει- για να είναι μετρήσιμα τα αποτελέσματα, εξετάσεις που πνίγουν κάθε ενδιαφέρον κι αγάπη για τη γνώση και στραγγαλίζουν τη δυνατότητα των εκπαιδευτικών να την εμφυσήσουν και που θα τους οδηγήσουν να “προετοιμάζουν” ψυχρά τους μαθητές τους για τα συνεχή τεστ ώστε να μην αξιολογούνται αρνητικά.»

Πώς να αξιολογήσεις το λογισμό και το όνειρο; Πώς να αξιολογήσεις τη σχέση μαθητή-εκπαιδευτικού και να την ποσοτικοποιήσεις;»

Ευχαριστώ πολύ».

Στην Ελλάδα των ληγμένων τροφίμων που πρέπει να καταναλώσουμε, των ενεχυροδανειστηρίων, των μισθωτών και των συνταξιούχων που ο μισθός τους και η σύνταξή τους δεν φτάνει για το πρώτο πενθήμερο, των αστέγων, των παιδιών που λιποθυμούν, η Κυβέρνηση αυτή δεν πρέπει να έχει κανένα μέλλον. Οι εργαζόμενοι και ο λαός μας με τους αγώνες τους δεν θα επιτρέψουν τη συνέχιση αυτής της πολιτικής.
Κύριοι της Κυβέρνησης και της Συγκυβέρνησης, όσο πιο γρήγορα φύγετε, τόσο πιο λίγες θα είναι και οι καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα μας. Σε αυτό θα συμβάλουμε σαν ΣΥΡΙΖΑ-Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο με όλες μας τις δυνάμεις και μέσα και έξω από τη Βουλή.

Στην Ελλάδα των ληγμένων τροφίμων που πρέπει να καταναλώσουμε, των ενεχυροδανειστηρίων, των μισθωτών και των συνταξιούχων που ο μισθός τους και η σύνταξή τους δεν φτάνει για το πρώτο πενθήμερο, των αστέγων, των παιδιών που λιποθυμούν, η Κυβέρνηση αυτή δεν πρέπει να έχει κανένα μέλλον. Οι εργαζόμενοι και ο λαός μας με τους αγώνες τους δεν θα επιτρέψουν τη συνέχιση αυτής της πολιτικής.
Κύριοι της Κυβέρνησης και της Συγκυβέρνησης, όσο πιο γρήγορα φύγετε, τόσο πιο λίγες θα είναι και οι καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα μας. Σε αυτό θα συμβάλουμε σαν ΣΥΡΙΖΑ-Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο με όλες μας τις δυνάμεις και μέσα και έξω από τη Βουλή.

Αθήνα, 27/03/2013

Loading...
  • europalso

    ideascentral