• ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΤΑΧΘΕΝΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟ Ν.4172/2013

    ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔28/05/2015 - 22:27 | Author: Newsroom

    ΠΡΟΣ
    Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας & Θρησκευμάτων
    κ. Αριστείδη Μπαλτά
    Αναπληρωτή Υπουργό Πολιτισμού Παιδείας & Θρησκευμάτων
    κ. Αναστάσιο Κουράκη
    Διευθυντές των Πολιτικών Γραφείων
    κους Δημήτρη Ζέρβα και Χρήστο Πιλάλη
    ΚΟΙΝ.

    Πρωθυπουργό
    κ. Αλέξιο Τσίπρα
    ΥΠΟΜΝΗΜΑ
    Παράθεσης των απόψεων της Συντονιστικής Επιτροπής Των Μεταταχθέντων Εκπαιδευτικών του Ν.1472/2013 επί της επιχειρηματολογίας του από 26-5-2015 υπομνήματος των εκπαιδευτικών Ειδικοτήτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας»
    Αξιότιμοι κύριοι,
    Με το παρόν υπόμνημα, επιδίωξή μας είναι να σας ενημερώσουμε συνοπτικά, αντικειμενικά και τεκμηριωμένα για τις απόψεις και τις θέσεις μας σχετικά με το ζήτημα των υποχρεωτικών μετατάξεων, με αποκλειστικό στόχο τη δίκαιη επίλυσή του.
    Όπως είναι ευρέως γνωστό, η προηγούμενη κυβέρνηση στο πλαίσιο υλοποίησης της μνημονιακής υποχρέωσης της κινητικότητας, θεσμοθέτησε με την παρ.11 του άρθρου 82 του Ν.4172/2013, ειδική διαδικασία υποχρεωτικών μετατάξεων των εκπαιδευτικών οκτώ ειδικοτήτων (αγγλικής, γαλλικής, γερμανικής, μουσικής, φυσικής αγωγής, πληροφορικής, εικαστικών, θεατρικής αγωγής) από τη Δευτεροβάθμια στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, η οποία εφαρμόστηκε εφάπαξ και αποκλειστικά για το σχολικό έτος 2013-14.
    Πολλοί εκπαιδευτικοί που δεν συμπλήρωναν το υποχρεωτικό διδακτικό τους ωράριο στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (λόγω αύξησης του διδακτικού ωραρίου, συγχώνευσης-κατάργησης σχολικών μονάδων στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας κ.α.) υπέβαλαν σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, αιτήσεις με έως δύο προτιμήσεις.
    Η μνημονιακή κυβέρνηση δεν είχε προφανώς στόχο την προνομιακή μεταχείριση των αιτούντων, καθότι με το από 22-8-2013 Δελτίο τύπου δήλωσε ότι πολιτική βούληση είναι κατ’ εξοχήν η μετάταξη (στα πλαίσια της κινητικότητας ) από τη Δευτεροβάθμια στην Πρωτοβάθμια και δευτερευόντως η μετακίνηση των αιτούντων στην περιοχή προτιμήσεώς τους – τόπο παροχής της υπηρεσίας τους.
    Ωστόσο επειδή ήταν επιθυμητή η ευρεία συμμετοχή δεν αποκλείστηκε το δικαίωμα στους εκπαιδευτικούς να αιτηθούν τη μετάταξή τους και σε διαφορετική Περιφερειακή Δ/νση ή Δ/νση Εκπαίδευσης (περιφέρεια, ή νομό).
    Οι μετατάξεις αυτές έγιναν βάσει πολλαπλών κριτηρίων:
    1.Τα μόρια των αιτούντων (βάσει ετών υπηρεσίας, συνθηκών διαβίωσης στις σχολικές μονάδες που υπηρέτησαν, οικογενειακή κατάσταση, δεύτερο πτυχίο ή μεταπτυχιακές σπουδές)
    2.Τον αριθμό των πλεοναζόντων στην περιοχή προέλευσης
    3.Τον αριθμό των κενών στην περιοχή μετάταξης.
    4.Την προτεραιότητα των μετατάξεων εντός της ίδιας Δ/νσης και Περιφερειακής Δ/νσης.
    Τα κριτήρια 1 έως 3 προκύπτουν απευθείας από τις διατάξεις του Ν.4172/2013.
    Η εφαρμογή του τέταρτου κριτηρίου, ( προτεραιότητα των μετατάξεων εντός της ίδιας Δ/νσης και Περιφερειακής Δ/νσης ), προκάλεσε υποβολή ενστάσεων, καθώς οι εκπαιδευτικοί έθεταν, ευλόγως, εφόσον τούτο ήταν επιτρεπτό από την Υπουργική Απόφαση, ως πρώτη προτίμηση την περιοχή της κατοικίας τους και ως δεύτερη προτίμηση άλλη περιοχή (ή όμορη της προηγούμενης ή την περιοχή όπου υπηρετούσαν) και κάποιοι εξ’ αυτών προσέφυγαν στα Διοικητικά Δικαστήρια.
    Όμως, όπως αναφέρει η Γενική Διεύθυνση Προσωπικού Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου σας στα σχετικά δικόγραφα, (ενδεικτικά στο υπ’ αριθ.38422/Ε1/9-3-2015 έγγραφό της), η Διοίκηση – Υπουργείο στο πλαίσιο της υποχρεωτικότητας της μετάταξης και με γνώμονα τη δημόσιο συμφέρον είχε τη διακριτική ευχέρεια να μετατάξει τους αιτούντες σε μία εκ των δύο επιλογών, δεδομένου ότι ο νόμος δεν προέβλεπε ιεραρχική σχέση μεταξύ της 1ης και 2ης προτίμησης.
    Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτουμε, και με βάση τα ανωτέρα κριτήρια και περιορισμούς, μετατάχθηκαν συνολικά 3655 εκπαιδευτικοί, εκ των οποίων 2034άτομα υπηρετούσαν και πριν στον ίδιο νομό (δηλαδή δεν μετακινήθηκαν από άλλη γεωγραφική περιοχή) και 1621 άτομα μετακινήθηκαν από άλλο νομό (376 άτομα εντός της ίδιας περιφέρειας και 1245 από άλλη περιφέρεια).
    Ως εκ τούτου, οι μεταταχθέντες εκπαιδευτικοί σε ποσοστό 55% παρέμειναν στην περιοχή όπου υπηρετούσαν και πριν στη Δ.Ε. και το υπόλοιπο 45% μετακινήθηκε από άλλες περιοχές (σε ποσοστό 10% η μετακίνηση έγινε εντός της ίδιας περιφέρειας και σε ποσοστό 35% η μετακίνηση έγινε από άλλες περιφέρειες).
    Σε κάθε περίπτωση αρκετοί εκπαιδευτικοί μετατάχθηκαν στο νομό της κατοικίας τους ή σε όμορο νομό για τον απλούστατο λόγο ότι αυξημένες υπηρεσιακές ανάγκες σε εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων υπήρχαν, και υπάρχουν, στα ολοήμερα, ενιαίου αναμορφωμένου προγράμματος (ΕΑΕΠ) δημοτικά σχολεία, που στην πλειονότητά τους βρίσκονται στα μεγάλα αστικά κέντρα.
    Έχουν ειπωθεί διάφορα για τη νομιμότητα της διαδικασίας π.χ. ότι δεν δημοσιοποιήθηκαν τα μόρια των αιτούντων, ότι ο προσδιορισμός των κενών και του πλεονάζοντος προσωπικού έγινε χωρίς να υπάρχει γνωμοδότηση από υπηρεσιακά συμβούλια, ή χωρίς εισήγηση από τη Γενική Δ/νση Πρωτοβάθμιας-Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου, ότι εκπαιδευτικοί με λιγότερα μόρια πήραν μετάταξη στην πρώτη τους επιλογή και ότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις του Ν.1566/1985 και του Ν.3260/2014.
    Καταρχάς, ο Ν.4172/2010 προέβλεπε τον ποσοτικό προσδιορισμό των κενών θέσεων, των υπηρεσιακών αναγκών και του πλεονάζοντος προσωπικού από μονομελή όργανα του Υπουργείου Παιδείας, οπότε η μη σύμπραξη των υπηρεσιακών συμβουλίων στη διαδικασία των μετατάξεων δεν θέτει ζήτημα νομιμότητας, δεδομένου ότι οι ειδικές διατάξεις του εν λόγω νόμου υπερισχύουν των αντίστοιχων γενικών διατάξεων περί μετατάξεων, σύμφωνα με την πάγια νομολογία (πχ. 1808/2000 Διοικητικό Εφετείο Αθηνών), πόσω μάλλον στην προκειμένη περίπτωση όπου ο ειδικός νόμος είναι και μεταγενέστερος του γενικού.
    Επίσης ο Ν.4172/2013 προέβλεπε τη σύνταξη αξιολογικού πίνακα κατάταξης (μορίων), χωρίς όμως να επιτάσσει τη δημοσίευσή του. Προφανώς για λόγους διαφάνειας θα έπρεπε να είχε δημοσιοποιηθεί, όπως γίνεται στην περίπτωση των μεταθέσεων, αλλά η μη δημοσίευσή του δεν θέτει επ’ ουδενί ζήτημα ακυρότητας των διοικητικών πράξεων των μετατάξεων.
    Η εισήγηση από τη Γενική Δ/νση Πρωτοβάθμιας-Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ακόμη και αν θεωρηθεί ως οιονεί γνωμοδότηση, σε κάθε περίπτωση συνιστά απλή γνώμη, το περιεχόμενο της οποίας δεν δεσμεύει το όργανο που έχει την αποφασιστική αρμοδιότητα.
    Επίσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 παρ.4 του Κώδικα της Διοικητικής Διαδικασίας, και τη νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας (ΣτΕ 2085/2003) εφόσον ο ίδιος ο νόμος δεν τάσσει συγκεκριμένη προθεσμία για την υποβολή της απλής γνώμης, τότε η προθεσμία αυτή τάσσεται από το αποφασίζον όργανο, το οποίο μετά την πάροδο της προθεσμίας υποβολής της γνώμης, μπορεί να προχωρήσει στην έκδοση της πράξης και χωρίς τη γνώμη αυτή.
    Επιπλέον ο ποσοτικός προσδιορισμός των υπηρεσιακών αναγκών και του πλεονάζοντος προσωπικού βασίστηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.11 του άρθρου 82 του ν.4172/2013, στα αντικειμενικά στοιχεία ηλεκτρονικού συστήματος (survey) του άρθρου 7 του ν.3848/2010.
    Όσο για το ζήτημα των μορίων προαναφέρθηκε ότι ήταν ένα από τα κριτήρια σε συνδυασμό με τους πλεονάζοντες στην περιοχή προέλευσης, τα κενά στην περιοχή μετάταξης και τη μη ιεραρχική σχέση μεταξύ των δύο επιλογών των αιτούντων.
    Εξάλλου, οι διατάξεις του άρθρου 16Δ΄ παρ.2 του ν.1566/1985 αναφέρονται στις περιπτώσεις μετατάξεων εκπαιδευτικών σε κενές θέσεις άλλης ειδικότητας του ιδίου κλάδου, π.χ. μετάταξη εντός του κλάδου ΠΕ04 από την ειδικότητα ΠΕ04.03 (Φυσιογνώστες) στην ειδικότητα ΠΕ04.01 (Φυσικοί), μετάταξη εντός του κλάδου ΠΕ14 από τη ειδικότητα ΠΕ14.06 (Νοσηλευτικής) στην ειδικότητα ΠΕ14.01 (Ιατροί).
    Ομοίως οι διατάξεις του άρθρου 12 παρ.5 του Ν.3260/2004 αναφέρονται σε περιπτώσεις μετατάξεων εκπαιδευτικών σε κενές θέσεις άλλου κλάδου (π.χ. από τον κλάδο ΠΕ05 γαλλικής στον κλάδο ΠΕ06 αγγλικής).
    Σε αμφότερες τις περιπτώσεις και μόνο σ’ αυτές, ο νομοθέτης προβλέπει ρητά τη γνωμοδότηση του αρμοδίου υπηρεσιακού συμβουλίου, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ο εκπαιδευτικός διαθέτει τα τυπικά προσόντα για να μεταταχθεί.
    Αντιθέτως, στην προκειμένη περίπτωση, οι ειδικότερες διατάξεις του Ν.4172/2013 αφορούν μετατάξεις εντός του ίδιου κλάδου από τη Δευτεροβάθμια στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, χωρίς να μεταβληθεί η ειδικότητα των μεταταχθέντων εκπαιδευτικών, καθώς και σε μετατάξεις από ένα κλάδο σε άλλο κλάδο μόνο στις περιπτώσεις μετατάξεων εκπαιδευτικών σε κλάδο ΠΕ διοικητικού).
    Έτσι στις παραπάνω περιπτώσεις, οι εκπαιδευτικοί μετατάχθηκαν βάσει των τυπικών προσόντων του διορισμού τους, δεδομένου ότι ακόμη και για τη μετάταξή τους στον κλάδο ΠΕ Διοικητικού, ως προσόν ορίζεται πτυχίο ή δίπλωμα οποιουδήποτε Τμήματος ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμων σχολών της αλλοδαπής, σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ/τος 50/2001 (ΦΕΚ 39Α΄), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τα Π.Δ/τα 347/2003 (315Α΄), 44/2005 (63Α΄), 116/2006 (115Α΄) και 146/2007 (185Α΄), καθώς και με τους Ν. 4115/2013 (24Α΄) και 4148/2013 (99Α΄).
    Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του Ν.1566/1985 και/ή του Ν.3260/2004.
    Συμπερασματικά καταλήγουμε ασφαλώς, ότι τυχόν συλλήβδην ανάκληση των διοικητικών πράξεων των μετατάξεων θα πλήξει πρωτίστως τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούσαν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους και που πήραν μετάταξη κοντά ή στον τόπο κατοικίας τους και θα αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης των διοικουμένων στο κράτος δικαίου, το οποίο οφείλει να σέβεται τις προγενέστερες πράξεις και τις ληφθείσες αποφάσεις της Διοίκησης και δεν νομιμοποιείται να ανατρέπει με απρόβλεπτο τρόπο καταστάσεις που ήδη έχουν ρυθμιστεί με προγενέστερο νόμο.
    Εξάλλου, επειδή οι εν λόγω μετατάξεις είναι επωφελείς ατομικές διοικητικές πράξεις δεν είναι δυνατόν να ανακληθούν, σύμφωνα με τη νομολογία, ούτε λόγω μεταγενέστερης διαφορετικής εκτίμησης των δεδομένων που υπήρχαν κατά την έκδοσή τους (π.χ. δεν επιτρέπεται η ανάκλησή τους για διαφορετική εκ των υστέρων εκτίμηση των υπηρεσιακών αναγκών), δηλαδή επειδή η Διοίκηση μετέβαλε αντιλήψεις, (ΣτΕ 4045/1976, 4412/1987, 3064/1991) ούτε για λόγους σκοπιμότητας (ΣτΕ 1317/1976, 3376/1982).
    Επιπλέον η τυχόν ανάκληση των μετατάξεων με υπουργική απόφαση ανάκλησης, θα πρέπει να στηρίζεται σε έναν νέο νόμο, που να αντικαθιστά τον ήδη εφαρμοσμένο 4172/2013.
    Όμως η θέσπιση ενός τέτοιου νόμου θα παραβίαζε ευθέως τις διατάξεις του 77 παρ.2 του Συντάγματος και θα ήταν αντίθετος με το άρθρο 2 του Αστικού Κώδικα, (σύμφωνα με τις οποίες ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ).
    Επομένως η ανάκληση των μετατάξεων ως παράνομων πράξεων ευσταθεί νομικά μόνο στην περίπτωση μεμονωμένων περιπτώσεων όπου δηλώθηκαν ανακριβή στοιχεία εκ μέρους των αιτούντων.
    Σύμφωνα όμως με πρόσφατο έλεγχο που διενεργήθηκε από το ΥΠΟΠΑΙΘ ευρέθησαν 247 δηλώσεις με περισσότερα μόρια και 208 με λιγότερα και κατά γενική παραδοχή όλων των εμπλεκομένων (εκπροσώπων του Υπουργείου και συνδικαλιστών) τεκμαίρεται ότι «για τα λάθη αυτά δεν υπάρχει και δεν καταλογίζεται δόλος».
    Καθώς όμως το όλο ζήτημα ανακινήθηκε από τους προϋφιστάμενους συναδέλφους της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης των ειδικοτήτων αγγλικής, μουσικής και φυσικής αγωγής, οι οποίοι διατείνονται ότι θίγονται από τις μετατάξεις σε τόπους συμφερόντων τους, υπενθυμίζουμε τα παρακάτω:
    Η Διοίκηση έλαβε στην πράξη μεταβατικά μέτρα προς όφελός τους, δεδομένου ότι με τη υπ’ αριθ. 59755/Δ1/15-4-2014 (συνημμένη) εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων, οι μεταταχθέντες αποκλείστηκαν για το σχολικό έτος 2013-2014 από τη διαδικασία των μεταθέσεων καθώς και της οριστικής τοποθέτησης στην περιοχή όπου μετατάχθηκαν, χωρίς μάλιστα αυτός ο αποκλεισμός να προβλέπεται ρητώς από διάταξη νόμου.
    Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΔΟΕ (Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος) αναρτημένα στο διαδίκτυο (alfavita.gr) ικανοποιήθηκε το έτος 2014 το 45,89% των αιτήσεων μετάθεσης των εκπαιδευτικών ΠΕ06 (Αγγλικής)(240 μεταθέσεις επί συνόλου 523 αιτήσεων), ενώ το ποσοστό ικανοποίησης των αιτήσεων μετάθεσης των εκπαιδευτικών του κλάδου της Μουσικής (8,51% 12/141) ήταν αντίστοιχο με ποσοστό ικανοποίησης των αιτήσεων μετάθεσης των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (8,99%) και χαμηλό ήταν μόνο το ποσοστό του κλάδου της Φυσικής Αγωγής (3,2% 24/749).
    Είναι γνωστό σε όλους τους εμπλεκόμενους ότι το ζήτημα των αμετάθετων εκπαιδευτικών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην αναστολή των διορισμών στο Δημόσιο Τομέα και δεν οφείλεται στις υποχρεωτικές μετατάξεις, δεν υφίσταται δηλαδή άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των υποχρεωτικών μετατάξεων και του σχετικά χαμηλού ποσοστού ικανοποίησης μεταθέσεων.
    Όπως φαίνεται στο συνημμένο πίνακα τα ποσοστά ικανοποίησης των αιτήσεων μετάθεσης των προϋπαρχουσών ειδικοτήτων μετά το 2010 περιορίστηκαν σε μονοψήφια νούμερα (με μοναδική εξαίρεση το υψηλό ποσοστό ικανοποίησης των αιτήσεων μετάθεσης των εκπαιδευτικών αγγλικής πέρυσι).
    Ειδικότητα
    Σχολικό έτος
    Σύνολο αιτήσεων
    Ικανοποιημένες
    αιτήσεις
    Ποσοστό ικανοποίησης
    Αγγλικής
    2010
    653
    195
    29,86%
    2011
    655
    25
    3,82%
    2012
    585
    34
    5,81%
    2013
    535
    44
    8,22%
    2014
    523
    240
    45,89%
    2015
    499
    Φυσικής Αγωγής
    2010
    963
    89
    9,24%
    2011
    900
    11
    1,22%
    2012
    821
    41
    4,99%
    2013
    775
    3
    0,39%
    2014
    749
    24
    3,2%
    2015
    873
    Μουσικής
    2010
    186
    60
    32,26%
    2011
    179
    9
    5,03%
    2012
    167
    11
    6,59%
    2013
    149
    7
    4,79%
    2014
    141
    12
    8,51%
    2015
    160
    Ένα ατυχές επιχείρημα που οι προϋπάρχουσες ειδικότητες κακώς χρησιμοποιούν ως βασικό τους, είναι ότι πολλοί αμετάθετοι εξ αυτών έχουν περισσότερα μόρια από τους μεταταχθέντες και τούτο διότι θα πρέπει να αποσαφηνισθούν τα παρακάτω περί των οποίων επικρατεί ηθελημένη ή αθέλητη σύγχυση:
    α) το νομικό καθεστώς της ΠΡΟΕΧΟΥΣΑΣ υπηρεσιακής μεταβολής η οποία επήλθε στους συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς, δηλαδή της ΜΕΤΑΤΑΞΗΣ – μετάστασης από μια βαθμίδα εκπαίδευσης σε άλλη ή την Διοίκηση, ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ από την ΜΕΤΑΘΕΣΗ δηλαδή την υπηρεσιακή μεταβολή που αφορά τον ΤΟΠΟ παροχής της υπηρεσίας του ευρισκομένου ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ εκπαιδευτική βαθμίδα ),
    β) και ως προς τη σύγκριση των προϋφισταμένων συναδέλφων στις συγκεκριμένες ειδικότητες με τους μεταταχθέντες θα πρέπει να γίνει διάκριση ώστε να μη συγκρίνεται αυτός π.χ. με τα 75 μόρια της Δ.Ε. που έκανε μετάταξη με τον άλλο π.χ. με τα 100 μόρια της Π.Ε. που ήθελε να μετατεθεί, διότι είναι διαφορετικές διαδικασίες,
    γ) τα μόρια λοιπόν της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με τα οποία μετατάχθηκαν οι εκπαιδευτικοί με το Ν. 4172/2013 στην Π.Ε. στα πλαίσια της μνημονιακής δέσμευσης της κινητικότητας, χρησιμοποιήθηκαν κατά πρώτον αποκλειστικά για τις ανάγκες της μετάταξης δηλαδή της μετάστασης από μια διαφορετική βαθμίδα εκπαίδευσης σε άλλη ή στη Διοίκηση και κατόπιν σε δεύτερη φάση και εφόσον είχε συντελεστεί η προέχουσα υπηρεσιακή μεταβολή, αυτή της μετάταξης από τη Δ.Ε στην Π.Ε., μετατράπηκαν εκ των υστέρων σε μόρια της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και αποκλειστικά και μόνο για να εξυπηρετήσουν την ανάγκη τοποθέτησής τους σε Δημοτικά Σχολεία σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 16 του Π.Δ/τος 50-1996, όπως ισχύουν εφόσον πλέον οι μεταταχθέντες εκπαιδευτικοί ευρίσκοντο στη νέα τους εκπαιδευτική βαθμίδα, αυτή της Π.Ε.
    δ)προκύπτει από τα παραπάνω με σαφήνεια ότι είναι ατυχής η σύγκριση των μορίων με τα οποία μετατάχθηκαν «ήλθαν» στην Π.Ε. οι εκπαιδευτικοί από τη Δ.Ε. με αυτά που απαιτούνται για μετάθεση των ευρισκομένων προ του 2013 στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Διότι ο Ν. 4172/2013 προέβλεπε την μετάταξη δηλαδή την εξυπηρέτηση της μνημονιακής πτυχής της κινητικότητας με τα μόρια όπως αυτά είχαν «αποθησαυριστεί» για κάθε μεταταχθέντα εκπαιδευτικό σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις που προβλέπουν τον τρόπο «αποθησαυρισμού» τους χωρίς άλλωστε προηγούμενη μετατροπή τους σε μόρια της Πρωτοβάθμιας. Εξυπηρέτησαν δηλαδή τα μόρια της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αποκλειστικό σκοπό, αυτόν της μετάταξης, και πλέον έχουν πάψει να υπάρχουν ως προηγούμενος αριθμός αφού μετατράπηκαν σε μόρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και θα ακολουθούν τους μεταταχθέντες σε κάθε υπηρεσιακή τους μεταβολή π.χ τοποθέτηση ή μετάθεση, ως εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
    Έτσι ξεκάθαρα λοιπόν είναι εν πολλοίς ανόμοια τα υπηρεσιακά πλαίσια εργασίας και «αποθησαυρισμού» μορίων των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε σχέση με αυτά των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, από όπου προέρχονται οι μεταταχθέντες εκπαιδευτικοί (έχουν διαφορετικό υποχρεωτικό ωράριο και σε ορισμένες περιπτώσεις διαφορετικές περιοχές μετάθεσης (ζώνες), λαμβάνουν διαφορετικά μόρια συνθηκών διαβίωσης στις ίδιες σχολικές μονάδες, τα δημοτικά σχολεία της υπαίθρου που πριμοδοτούν τους υπηρετούντες εκπαιδευτικούς με πολλά μόρια συνθηκών διαβίωσης είναι περισσότερα από τα αντίστοιχα γυμνάσια και λύκεια, λόγω της αστυφιλίας και της πρόωρης σχολικής διαρροής κ.α.).
    ε) ανόμοιες υπηρεσιακές μεταβολές, η μετάταξη και η μετάθεση, ανόμοια τα μόρια που απαιτούνταν για την μετάταξη σύμφωνα και με το Ν. 4172/2013 και τη μετάθεση το 2013.
    Επομένως η απευθείας σύγκριση των μορίων των μεν και των δε στο πλαίσιο μίας ενιαίας διαδικασίας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΗ διότι η μετάταξη είναι εντελώς ανόμοια υπηρεσιακή μεταβολή από αυτής της μετάθεσης, (όπως εξηγήθηκε αναλυτικά παραπάνω) και δεν συνάδει με την αρχή της ισότητας, υπό το πρίσμα ότι η ίση μεταχείριση ανόμοιων περιπτώσεων αποτελεί ανισότητα (Α.Γ. Δημητρακόπουλος, 2004 «Συνταγματικά Δικαιώματα» τόμος ΙΙΙ σελ.115).
    Η αρχή της ισότητας, όπως κατοχυρώνεται συνταγματικά (άρθρο 4.παρ.1), έχει την έννοια της ίσης μεταχείρισης. Η αρχή δεν σημαίνει την ίδια μεταχείριση όλων των περιπτώσεων, αλλά την όμοια μεταχείριση όλων των όμοιων περιπτώσεων και την ανόμοια των ανόμοιων. Κατ’ αυτή την έννοια, η ισότητα που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα δεν είναι τυπική ή αριθμητική, δεν συνεπάγεται δηλαδή την υποχρέωση του νομοθέτη να ρυθμίζει καθ’ όμοιο τρόπο καταστάσεις ανόμοιες μεταξύ τους.
    Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι τα αιτήματα των προϋπαρχουσών ειδικοτήτων (αγγλικής, μουσικής και φυσικής αγωγής) της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης περί της συλλήβδην ανάκλησης του θεσμικού πλαισίου των υποχρεωτικών μετατάξεων δεν έχουν κανένα νομικό έρεισμα.
    Αντιθέτως η συλλήβδην ανάκληση των μετατάξεων θα ήταν όχι μόνο παράνομη (καθότι θα παραβίαζε το άρθρο 2 του Αστικού Κώδικα) αλλά και αντισυνταγματική, καθότι θα παραβίαζε τις διατάξεις :
    του άρθρου 77 παρ.2 του Συντάγματος τις συνταγματικές αρχές της χρηστής διοίκησης,
    της προστατευόμενης εμπιστοσύνης των διοικουμένων και
    της αρχής του κράτους δικαίου.
    Η ανάκληση των ατομικών διοικητικών πράξεων είναι εφικτή μόνο στις μεμονωμένες περιπτώσεις που, κατά τον έλεγχο των αρμοδίων Υπηρεσιών, διαπιστωθούν πρόδηλες παρανομίες εκ μέρους των αιτούντων.
    Όπως έχουμε επισημάνει και σε παλαιότερη ανοικτή επιστολή μας, η τυχόν επανάληψη της ήδη διενεργηθείσης κρίσεως (με την ανάκληση των πράξεων μετάταξης βάσει των ειδικών διατάξεων του Ν.4172/2013 και την διενέργεια νέων μετατάξεων με βάση τις γενικές διατάξεις) θα επέφερε αστάθεια στις έννομες σχέσεις και αβεβαιότητα περί το δίκαιο, δεδομένου ότι από τις πράξεις της Διοίκησης βάσει του Ν.4172/2013 έχουν αποκτηθεί καλόπιστα δικαιώματα που χρήζουν προστασίας, καθώς οι μεταταγμένοι είχαν τη βεβαιότητα ότι μετείχαν νομίμου διαδικασίας.
    Παράλληλα, ανοίγει αναπόφευκτα ο δρόμος για αναδρομικές ακυρώσεις και ανακλήσεις όλων των υπηρεσιακών μεταβολών (μεταθέσεων & μετατάξεων) των εκπαιδευτικών από εδώ και στο εξής, στο πλαίσιο της αποκατάστασης των εκάστοτε θιγομένων συναδέλφων τους από τις δικαστικές και τις διοικητικές αρχές.
    Ως εκ τούτου, πραγματικά μένουμε κατάπληκτοι από την εμμονή των συναδέλφων μας των προϋφιστάμενων ειδικοτήτων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης να υποστηρίζουν λύσεις οι οποίες είναι προδήλως αντισυνταγματικές, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους.
    Σε κάθε περίπτωση, η μόνη λύση που κατά τεκμήριο θα ικανοποιήσει όλους τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων και των διορισμένων στην Π.Ε. και των προερχόμενων από τη Δ.Ε. εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, είναι η μετατροπή των λειτουργικών κενών σε οργανικά κενά αλλά και η σύσταση νέων οργανικών θέσεων και σε νέα ΕΑΕΠ, για κάθε διδακτικό αντικείμενο του δημοτικού σχολείου, όπως έχει ήδη δεσμευτεί η Διοίκηση με την εγκύκλιο υπ’ αριθ. Γ.Τ. 11314/31-10-2014 και την υπ’ αριθ. 25614/Ε1/16-2-2015 (μάλιστα η δεύτερη εγκύκλιος εκδόθηκε με την έγκριση της παρούσας πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΟΠΑΙΘ).
    Αυτό το αίτημα το στηρίζουν πολλοί Σύλλογοι της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (π.χ. Σύλλογοι ΠΕ Α’ Αθηνών, ΠΕ Λειβαδιάς, ΠΕ Ανατολικής Αττικής, ΠΕ Αιγάλεω, ΠΕ Άνω Λιοσίων, ΠΕ Ηρακλείου, ΠΕ Νέας Σμύρνης, ΠΕ «Αθηνά», ΠΕ «Αριστοτέλης», ΠΕ «Θεόφιλος Καΐρης», ΠΕ «Σεφέρης» κ.α.) και αιρετοί των ΠΥΣΠΕ, οι Επιστημονικές Ενώσεις Αγγλικής, Γαλλικής και Γερμανικής Γλώσσας,, όλες οι ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ, καθώς και άλλοι συνδικαλιστικοί φορείς (π.χ. ΕΡΑ, Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις ΠΕ-ΔΕ, ΠΑΜΕ), γιατί είναι ενωτικό, λογικό και δίκαιο.
    Υπενθυμίζουμε ότι στο παρελθόν, εν έτει 2014, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. Γ. Σταθάς) υπέβαλαν ερωτήσεις στην προηγούμενη κυβέρνηση, υπενθυμίζοντάς της ότι οφείλει να συστήσει οργανικές θέσεις για τους μεταταχθέντες εκπαιδευτικούς «οι οποίοι εργάζονται σε καθεστώς ανασφάλειας και ομηρίας».
    Επαναλαμβάνουμε αμετακίνητη δική μας θέση, όπως διατυπώθηκε συνοπτικά και στο από 20-5-2015 Δελτίο Τύπου, είναι ότι ο επιτυχημένος θεσμός των ΕΑΕΠ πρέπει να επεκταθεί σε όλα ανεξαιρέτως τα άνω των 6 θέσεων δημοτικά σχολεία, διότι υφίσταται η αδήριτη ανάγκη να αναβαθμιστεί η δημόσια παιδεία και να ανακουφιστεί ο προϋπολογισμός των οικογενειών από τις δαπάνες των εξωσχολικών δραστηριοτήτων των παιδιών τους.
    Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλιστούν επαρκείς οργανικές θέσεις ειδικοτήτων για όλους τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης όπου θα μπορούν να τοποθετηθούν οριστικά (με βάση τα μόριά τους και διαφανή κριτήρια σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 16 του Π.Δ/τος 50-1996, όπως ισχύουν) η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών που ζητούν μετάθεση (Π.Ε.) ή μετάταξη (Δ.Ε.) και το θέμα των υπηρεσιακών μεταβολών τους θα λυθεί δίκαια και ανθρώπινα, καθότι μόνο για τη λειτουργία των 1.330 σχολείων ΕΑΕΠ χρειάζονται σήμερα περισσότεροι από 6.000 εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων επιπλέον των ήδη υπηρετούντων με οργανική θέση (ενδεικτικά 1.300 θέσεις γυμναστών, 1.000 εικαστικών, 1.300 πληροφορικής, 1.300 αγγλικών κ.ά.).
    Δεδομένου ότι οι μεταταχθέντες των κοινών ειδικοτήτων αριθμούν σε 1.306 άτομα και οι προϋφιστάμενοι που ζητούν μετάθεση δεν υπερβαίνουν συνολικά τα 1.500 άτομα, γίνεται προδήλως αντιληπτό ότι δεν περισσεύει κανείς εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
    Επίσης, σε κάθε περίπτωση, είναι νόμιμο και σκόπιμο, να δοθεί η δυνατότητα σε όσους μεταταχθέντες εκπαιδευτικούς επιθυμούν να επιστρέψουν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, να ζητήσουν οικειοθελώς την ανάκληση της μετάταξής τους. Όπως προαναφέρθηκε, το 55% του συνόλου των μεταταχθέντων εκπαιδευτικών δεν μετακινήθηκε αλλά παρέμεινε στην περιοχή που υπηρετούσε και πριν, οπότε υπάρχει ισχυρό ενδεχόμενο αρκετοί εξ αυτών να επιθυμούν να επιστρέψουν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση για προσωπικούς λόγους.
    Εν κατακλείδι, ο χαρακτηρισμός του Ν.4172/2013 ως «μνημονιακού» δεν νομιμοποιεί την ανάκληση επωφελών διοικητικών πράξεων εις βάρος καλόπιστων διοικουμένων που μετείχαν των μετατάξεων με τη βεβαιότητα νομίμου διαδικασίας.
    Ο χαρακτηρισμός του Ν.4172/2013 ως «μνημονιακού» νομιμοποιείται ηθικά προς χρήση μόνο για την αποκατάσταση δυσμενών διοικητικών πράξεων εις βάρος διοικουμένων (απολύσεις, διαθεσιμότητα), που ήδη συντελέστηκε με το Ν.4325/2015 της Κυβέρνησης.
    Τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης όλοι οι εκπαιδευτικοί ζήσαμε σε καθεστώς ανασφάλειας, ομηρίας και απαξίωσης και έχουμε την ελπίδα ότι η σημερινή προοδευτική Κυβέρνηση θα κατορθώσει να διασφαλίσει τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εκπαιδευτικών, αποδοκιμάζοντας τις διχαστικές πολιτικές του παρελθόντος.
    Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΧΘΕΝΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ Ν.4172/2013
    iPaideia.gr

    Loading...