• Απόλυτος παραλογισμός με τις συνεντεύξεις συντονιστών εξωτερικού

    ΠΑΙΔΕΙΑ 🕔13/07/2015 - 15:43 | Author: Newsroom

    Σχετικά με τις συνεντεύξεις συντονιστών εκπαίδευσης εξωτερικού, της Ευδοξίας Καπίρη

    Ο απόλυτος παραλογισμός, εν μέσω capital control εποχής.

    Κάτω από την σκιά των πολύ έντονων και σοβαρών πολιτικών εξελίξεων της πατρίδας μας, διεξάγεται η διαδικασία των κρίσεων για την επιλογή των συντονιστών εκπαίδευσης εξωτερικού.

    Για την ιστορία θυμίζω, ότι η αρχική προκήρυξη, είχε ανακοινωθεί 30/12/2014, με καταληκτική ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων 28/1/2015, λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές. Πρόσφατα ανακοινώνεται ο πίνακας αρχικής μοριοδότησης και στις 3/7/ 2015, λίγο πριν το δημοψήφισμα, το πρόγραμμα των συνεντεύξεων.

    Τυχαίο; δε νομίζω….

    Επειδή, εδώ και ενάμιση χρόνο είμαι αποσπασμένη εκπαιδευτικός, στο Σίδνεϊ Αυστραλίας, όπου εργάζομαι σε σχολεία της ομογένειας., στην αρχική μου αίτηση συμμετοχής, υπέβαλα το πρώτο μου αίτημα συνέντευξης μέσω τηλεδιάσκεψης, όπου δεν έλαβα καμμία επίσημη απάντηση.

    Στις 3/7/15 ανακοινώθηκε το πρόγραμμα συνεντεύξεων στην ξένη γλώσσα, που ήδη διεξάγεται στο Υπουργείο Παιδείας. Με έκπληξή μου είδα, ότι όχι μόνον δεν υπήρχε καμμία πρόβλεψη, ή ρύθμιση για συνέντευξη μέσω ηλεκτρονικών μέσων, αλλά αντιθέτως, αναφερόταν ρητά, ότι oι υποψήφιοι που δεν προσέρχονται στη συνέντευξη, αποκλείονται της διαδικασίας. Έστειλα δεύτερο αίτημα και ένσταση επί της διαδιακασίας των συνεντεύξεων,όπου και πάλι, δεν έλαβα καμμία επίσημη απάντηση, τουλάχιστον μέχρι τώρα. Η μόνη προφορική απάντηση, (σε δική μου τηλεφωνική επικοινωνία), ήταν “ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται και δεν διαθέτουμε τον εξοπλισμό”. Αλήθεια πόσος εξοπλισμός χρειάζεται για “skype”;

    Συνεπώς, ενώ από την μια πληρώ όλες τις τυπικές προϋποθέσεις, ώστε να συμπεριλαμβάνομαι στον πίνακα μοριοδότησης των υποψηφίων συντονιστών εκπαίδευσης εξωτερικού, ωστόσο από την άλλη, αποκλείομαι από την διαδικασία, διότι η ΔΗΠΟΔΕ (η αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΟΠΑΙΘ) αρνείται την τηλεδιάσκεψη, αδιαφορώντας για την τεράστια απόσταση, το δυσβάταχτο κόστος, αλλά και τις ιδιαίτερα κρίσιμες συνθήκες και πολιτικές εξελίξεις, που ζούμε!!!

    Σύμφωνα, λοιπόν με ότι προβλέπει ο νόμος, στην δική μου περίπτωση, θα πρέπει να ταξιδέψω Αυστραλία-Ελλάδα, αφήνοντας την εργασία μου (διότι εδώ είναι ενεργός σχολική περίοδος), καθώς και την οικογένειά μου, για την πρώτη συνέντευξη του Ιουλίου, (“λεπτομέρεια”: κόστος εισιτηρίου 3.000 ευρώ), πληρώνοντας από τα απλήρωτα επιμίσθιά μου και κατόπιν, να επιστρέψω Αυστραλία. Αν αποβεί επιτυχής η συνέντευξη, θα πρέπει να ταξιδέψω δεύτερη φορά για την επόμενη συνέντευξη, σε χρόνο που δεν έχει ακόμη ορισθεί, Αυστραλία-Ελλάδα-Αυστραλία (άλλες 3.000 ευρώ), για να παραμείνω στην υπόλοιπη διαδικασία των κρίσεων, διεκδικώντας μια θέση εργασίας που βρίσκεται στην Αυστραλία, αφού είναι η μόνη χώρα επιλογής μου!!!

    Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος παραλογισμός, ή ο απόλυτος αποκλεισμός, τότε τι είναι;

    Συνεπώς, ζητώ, να γίνει δεκτό το αίτημά μου, για την ακώλυτη συμμετοχή μου στην διαδικασία των συνεντεύξεων μέσω “skype”, για τους παρακάτω λόγους:

    1. Στην αρχική προκήρυξη, Φ. 821/3455Σ/213169/Η2 στις 30/12/2014, δεν υπάρχει καμμία ρητή αναφορά περί φυσικής παρουσίας των υποψηφίων στις συνεντεύξεις, όπου αναγράφονται μόνον τα αξιολογούμενα κριτήρια (ως προς την χρήση και κατανόηση της ξένης γλώσσας, καθώς και την

    συγκρότηση του υποψηφίου).

    2. Ο χρόνος των συνεντεύξεων στην Ελλάδα, συμπίπτει με τον εργασιακό χρόνο για εμάς τους αποσπασμένους στην Αυστραλία. Καθώς γνωρίζετε, κατά την διάρκεια των εδώ χειμερινών μηνών Ιουνίου, Ιουλίου, Αυγούστου, τα σχολεία της χώρας λειτουργούν κανονικά, με δυο εβδομάδων μικρές διακοπές, που λήγουν στις 13/7, ενώ η δική μου συνέντευξη είναι στις 20/7. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, λοιπόν, απ΄ όσο γνωρίζω, δεν δικαιούμαι, ειδική νόμιμη άδεια ώστε να απουσιάσω από την εργασία μου για συμμετοχή στην εν λόγω διαδικασία των συνεντεύξεων και πολύ περισσότερο, καθώς απαιτείται επιπλέον χρόνος, λόγω της μεγάλης απόστασης.

    3.. Οι δυο συνεντεύξεις είναι υποχρεωτικές και αποτιμώνται με υψηλή μοριοδότηση (16 μόρια για την χρήση και κατανόηση της ξένης γλώσσας, με 8 ως βάση, 20 μόρια για την συνολική συγκρότηση).

    4. Οι μισθοί της κρίσης, καθώς επίσης και τα απλήρωτα επιμίσθιά μας (στην διάρκεια του τελευταίου εξαμήνου, σταθερά μένουν τέσσερα επιμίσθια απλήρωτα), καθιστούν αδύνατο, το ενδεχόμενο να ανταποκριθώ στις υψηλές δαπάνες αυτού του ταξιδιού Αυστραλίας-Ελλάδας (3.000+3.000 ευρώ). Επιπλέον, αυτό επιδεινώνεται από την παρούσα κατάσταση των capital control, διότι εμείς πληρωνόμαστε από τις ελληνικές τράπεζες και ως γνωστόν δεν μπορούμε να μεταφέρουμε χρήματα στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα να επιβιώνουμε αποκλειστικά από την αμοιβή των συζύγων μας (αν εργάζονται!).

    5. Οι οικογενειακές μου υποχρεώσεις, το γεγονός ότι είμαι μητέρα παιδιών σχολικής και προσχολικής ηλικίας που παρακολουθούν το εδώ σχολικό πρόγραμμα, δεν μου επιτρέπουν, επίσης, αυτά τα ταξίδια. Η έλλειψη πρόβλεψης συνέντευξης μέσω τηλεδιάσκεψης, δημιουργεί κάποια εύλογα ερωτηματικά:

    • Στην εποχή της επανάστασης της τεχνολογίας, όπου, μέχρι και σπουδαίες αποφάσεις κρατών, παίρνονται μέσω τηλεδιασκέψεων, είναι δυνατόν να μην μπορούν να γίνουν αυτού του είδους οι συνεντεύξεις εξ αποστάσεως (μέσω skype) ; Βάση ποιας λογικής είμαστε υποχρεωμένοι να ταξιδεύουμε 24 ώρες, για μια συνένετευξη;

    • Στην εποχή της κρίσης και της αβάσταχτης λιτότητας, πώς είναι δυνατόν να ζητείται από τον υποψήφιο να χρεώνεται αυτό το υπέρογκο κόστος της μετακίνησης, προκειμένου να μην αποκλειστεί από την συμμετοχή του από την υπόλοιπη διαδικασία επιλογής, όταν η τεχνολογία εκμηδενίζει και την απόσταση, αλλά και το κόστος;

    • Από την στιγμή που δίνεται το δικαίωμα στους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς του εξωτερικού, να συμμετέχουν στην διαδιασία των κρίσεων, πώς αποκλείονται από την άλλη, αν δεν έχουν φυσική παρουσία στις συνεντεύξεις, από την στιγμή που υπάρχει λύση;

    • Πόσο νόμιμη μπορεί να θεωρηθεί η διαδικασία των κρίσεων, όταν κάποιος υποψήφιος αποκλείεται κατ¨αυτόν τον τρόπο, μην έχοντας καν το δικαίωμα της συμμετοχής, όχι λόγω προσωπικής απόφασης, αλλά λόγω αποστάσεως και οικονομικής δυσκολίας για την συμμετοχή του και ιδιαίτερα τώρα, σε αυτές τις πολύ δύσκολες εποχές για τον κάθε ένα εκπαιδευτικό, αλλά και για την πατρίδα μας;

    Επιτέλους, πόσο πρέπει να υπομένουμε την μετάλλαξη του ηχηρού

    αποκλεισμού, σε παγερή σιωπή (των αμνών) ;

    Σε αναμονή απάντησης….

    Καπίρη Ευδοξία Εκπαιδευτικός

    alfavita.gr

    Loading...
  • loading...