Πιθανόν ο τίτλος να σας προκάλεσε να το διαβάσετε..Αν ναι τότε και εσείς στην πλειοψηφία σας ανήκετε σε αυτούς που δεν ξέρετε πως να χειριστείτε το θέμα ,τι να πείτε,πως να μιλήσετε στα παιδιά..
Μεγαλωμένοι οι περισσότεροι από εμάς σε μια εποχή συντηρητική με γονείς που είχαν άλλη κουλτούρα μάθαμε πολλά στην πορεία της ζωής μας ή μέσα από βιβλία που διαβάζαμε ή από τους φίλους και τις φίλες μας.Μαθαίναμε το σώμα μας .τη λειτουργία του,τον τρόπο που αντιδρούμε διαφορετικά ,από άλλες πηγές και σπάνια από τους γονείς μας..
Δεν είμαι ειδήμων αλλά στην εκπαιδευτική μου πορεία συνάντησα παιδιά που ήθελαν να μάθουν για το σώμα τους,παιδιά που ακόμα και η αναφορά σε αυτό τα εκανε να κρυφογελούν και δυστυχώς συνάντησα παιδιά που θεωρούσαν λειτουργίες του σώματός τους ¨βρωμικες” ή θεωρούσαν ¨”χυδαία ,ταμπου ή ανήθικη ” την διαδικασία της αναπαραγωγής..Προβληματίστηκα πολλές φορές και σε πολλές τάξεις καθώς παρακολουθούσα τους μαθητές μου να ξεφυλλίζουν το βιβλίο της Φυσικής στην ΣΤ τάξη που περιλαμβάνει κεφάλαιο με θέμα το αναπαραγωγικό σύστημα να δείχνουν τις εικόνες,να συζητούν χαμηλόφωνα ,να σχολιάζουν δείχνοντας και κρυφογελώντας ..Μεγαλώναμε τα παιδιά μας και πολλοί εξακολουθούμε να το κάνουμε ,θεωρώντας το θέμα του σώματος ταμπού..Και όμως η πραγματικότητα δεν θα πρεπε να ναι αυτή,ειδικά σε μία κοινωνία που το παιδί έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο,σε πολλές εικόνες κλπ.
Προβληματίστηκα επίσης και στον τρόπο που εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν το θέμα καθώς δεν το θίγουν όχι από άγνοια του αντικειμένου αλλά επειδή είτε θεωρούν πως το θέμα αφορά τους γονείς,είτε πως αν μιλήσουν για αυτό θα ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου στην τάξη αλλά και πιθανώς θα έρθουν σε σύγκρουση με γονείς που ΔΕΝ επιθυμούν τα παιδιά τους να μάθουν για τους δικούς τους προσωπικούς λόγους ,συνάντησα γονείς που πιστεύουν πως όσο πιο αργά μάθουν τόσο πιο αργά θα “ξυπνήσουν “τα παιδιά ,γονείς που θεωρούν οι ίδιοι ντροπή το θέμα να μιλήσουν στα παιδιά τους για το σώμα τους,αλλά ευτυχώς συνάντησα και πάρα πολλούς γονείς που μαζί χειριστήκαμε το θέμα μετά από δική τους πρωτοβουλία καθώς ήταν και είναι της άποψης πως το παιδί πρέπει να ξέρει τι σημασία που έχει το αναπαραγωγικό σύστημα για το σώμα του αλλά και για ποιο λόγο βιώνει αλλαγές.
Σαν εκπαιδευτικός έχω ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά μου στα παιδιά τα παρατηρώ.Παρατηρώ το πως θα πρέπει να κάνω το συγκεκριμένο μάθημα ζωής. ..Αυτά με την στάση τους με δίδαξαν και με διδάσκουν κάθε φορά πως θα πρέπει να χειρίζομαι και να χειριστώ στο μέλλον το θέμα της σεξουαλικότητας τους και της αναπαραγωγής..
Τα παιδιά ναι για εμάς τους γονείς είναι μικρά,,Είναι μόλις 11-12-13 ετών.Είναι μικρά ,είναι παιδιά,μα αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχει ξεκινήσει ήδη η αλλαγή στο σώμα τους. Ή δη από τη στιγμή που μεγάλωσαν,που η βραχνάδα στα αγόρια εμφανίστηκε ,που η τριχοφυϊα έχει αρχίσει να εμφανίζεται στο σώμα του παιδιού,τα παιδιά δεν είναι μικρά.Οι ορμόνες έχουν κάνει την εμφάνισή τους και πλέον είναι θέμα χρόνου να αρχίσουν να ψάχνουν την ταυτότητά τους ..
Σαν δασκάλα έχω ακούσει πολλά από τα παιδιά μου τόσα χρόνια. Άλλα ψιθυρίζονται στο αυτί μου και άλλα λέγονται φανερά χωρίς να καταλαβαίνουν (και αυτό είναι το πιο όμορφο γιατί για τα παιδιά τίποτα δεν είναι πονηρό που έχει σχέση με το σώμα τους) τι απορίες μου ζητούν να λύσουν.Ναι έχω έρθει πολλές φορές σε δύσκολη θέση αλλά δεν έπρεπε να το δείξω ,έχω έρθει σε στιγμές αμηχανίας καθώς η απάντηση θα πρεπε να δοθεί με τέτοιο τρόπο που δεν θα προκαλέσει γέλιο στα παιδιά ή άλλες απορίες,και το πιο σημαντικό να μην τα σοκάρει αλλά ούτε να προσβάλλει ,και πολλές φορές μετά από αυτό το μάθημα αναλογίστηκα αν έκανα καλά που μίλησα για κάποιο θέμα ή αν θα πρεπε (εδώ φαίνεται πως κουβαλάω και εγώ σε κάποια σημείο το δικό μου συντηρητικό παρελθόν που διαμορφώθηκε από το πως ήταν η κοινωνία τότε που ήμουν παιδί)αλλά καταλάβαινα ένα και προσπερνούσα έτσι το κάθε τι, Πώς αν δεν έλυνα εγώ τις απορίες τους θα τους τις έλυνε το διαδίκτυο,ή ένας φίλος και σίγουρα θα σοκάρονταν από όσα έβλεπαν γιατί σε αυτή την ηλικία πρέπει να έχεις τρόπο να μιλήσεις στα παιδιά ανοιχτά΄ώστε να μπορείς να τους δείξεις την ομορφιά του ¨Μεγαλώνω” για να μη φοβηθούν ή ντραπούν για αυτό που σκέφτονται,όπως καταλάβαινα ένα σημαντικό παράγοντα ακόμα .ΕΜΕΝΑ ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΩ. Δεν τολμούσαν,ντρέπονταν ή ακόμα και φοβόταν να ρωτήσουν τους γονείς τους..

Κάνοντας όταν έρχεται η ώρα το συγκεκριμένο κεφάλαιο στη Φυσική προκύπτουν πολλά ερωτήματα.Πάντα και ενώ το υπουργείο μας δίνει μόνο 2 ώρες να διδάξουμε το μάθημα εγώ προσωπικά το κάνω πάνω από 4 γιατί οι προεκτάσεις είναι πολλές και όχι δικές μου.Τίθενται από τα ίδια τα παιδιά..Οι απορίες τους είναι πολλές όπως πχ.Για ποιο λόγο έχουν τα κορίτσια έμμηνο ρύση?Ποιος ο λόγος?Πώς γίνονται τα δίδυμα?Τι είναι η αποβολή?Ποια η διαφορά με την έκτρωση?Γιατί δεν κάνουν όλοι οι γονείς παιδιά?Πως γίνεται η εξωσωματική ? Δεν έχει σχέση κυρία δηλαδή ο κόλπος με την ουρήθρα? Πώς πρέπει να αντιδράσουμε αν κάποιος προσπαθήσει να μας αγγίξει αν δεν το θέλουμε?ΓΙατί κυρία όταν μεγαλώνουμε βρίζουμε και πως θα το κόψουμε αυτό από τους συμμαθητές μας? Γιατί κυρία ερωτευόμαστε?Βλέπουμε κυρία πολλά νέα παιδιά να φιλιούνται στο δρόμο και είναι 14 -15 ετών.Δεν είναι κακό αυτό?
Γελάσατε?Προβληματιστήκατε? Ντραπήκατε?Και όμως τα παιδιά σας τα ξέρουν.Ξέρουν πολλά περισσότερα από όσα νομίζουμε .Έχουν πολλές απορίες και κάθε φορά που είναι να διδάξω το κεφάλαιο αυτό. ξέρω πως πρέπει να είμαι έτοιμη για ερωτήσεις που ποτέ δεν άκουσα ή διαπιστώσεις που ποτέ δεν πίστευα ότι θα έχουν τα παιδιά και που πιστέψτε με-γιατί είναι “διαπιστώσεις” που πήραν από φίλους ή το διαδίκτυο- δεν μπόρεσαν να τις επεξεργαστούν με αποτέλεσμα κάποιες να είναι πέρα από την πραγματικότητα..Πολλοί θα μου πείτε ¨”να κόβω” τις κουβέντες αυτές αν και εφόσον γίνουν.Και ?Εντάξει να σταματήσω.Να μην απαντήσω..Και ?Πείτε μου τι θα γίνει.Η απορία θα λυθεί στο παιδί ή μήπως θα την ψάξει στο διαδίκτυο αφού και εγώ ,ως ενήλικας ως δασκάλα τους αποφεύγω να μιλήσω γιατί απλά δεν αφορά το ..μάθημα και το περνάω ως”ταμπου”?
ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ
Σαν εκπαιδευτικοί θα πρέπει να έχουμε δημιουργήσει ένα πολύ ζεστό κλίμα στην τάξη για να μπορέσουν τα παιδιά να εκφραστούν.Θα πρέπει να μας έχουν εμπιστοσύνη,να τους έχουμε περάσει πως τα κρυφογελάκια και το σιγομουρμούρισμα δεν είναι αποδεκτά σε ένα τέτοιο θέμα που αφορά ένα από τα πιο σημαντικά οργανικά συστήματα του σώματός τους και πως έχει ακριβώς την ίδια θέση στο σώμα τους όπως το πεπτικό ,το αναπνευστικό κλπ και πως με το παραμικρό μουρμούρισμα ή οτιδήποτε που περνάει άλλο μήνυμα “καθώς δεν έχουμε δώσει το δικαίωμα για τέτοιες παρατηρήσεις που στη συγκεκριμένη φάση δεν έχουν ΄σχέση με το μάθημα και τη σοβαρότητά του”θα το σταματήσουμε όχι γιατί δεν μπορούμε να το συζητήσουμε αλλά γιατί αποδεικνύει πως ακόμα το βλέπουν ανώριμα.
Η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει είτε με΄ένα υπεροχο βίντεο που υπάρχει απο τη γαλλική σειρά C ‘EST LA VIE” είτε από το ίδιο το βιβλίο αλλά καλά θα ήταν να έχετε πάντα μαζί σας και ένα απο τα εικονογραφημένα βιβλία που κυκλοφορούν στο εμπόριο και που πάλι εσείς θα το χειριστείτε όπως θέλετε..Σημασία έχει να μη νιώσουν άβολα όταν μιλάτε για το σώμα τους και τα εσωτερικά όργανα του συστήματος και για να γίνει αυτό απαιτείται η αντιμετώπιση με τη σοβαρότητα που άπτεται του θέματος(όχι σοβαροφάνεια)
Μιλήστε σε αγόρια και κορίτσια (γιατί και τα αγόρια ξέρουν από τις μαμάδες ή τις αδερφές τους) για τη σημασία της έμμηνου ρύσεως στα κορίτσια.Το ρόλο της και το πόσο σημαντικό είναι για την αναπαραγωγή.Προσωπικά όταν παίρνω Ε και Στ τάξεις τα κορίτσια είναι ενήμερα πάντα για το τι έχω βάλει στο τελευταίο συρτάρι του γραφείου μου.Και ουκ ολίγες φορές έχω δει πιτσιρίκες μου να κλαίνε γιατί η πρώτη τους έμμηνος ρύση ήρθε στο σχολείο και δεν ήξεραν πως να το χειριστούν.Και εγώ το μόνο που έκανα ήταν να χαμογελάσω και να πω “τώρα πια ,σήμερα από παιδί έγινες δεσποινίδα.Είναι το πιο ωραίο δώρο του εαυτού σου σε σένα την ίδια”
Κάθε φορά πιάνουν τα παιδιά το θέμα “σχέσεις” και ηλικία. .Απορρέει από το κομμάτι της αναπαραγωγής και της εγκυμοσύνης.”Για να κάνεις ένα παιδί θα πρέπει πρώτα να βρεις έναν άνθρωπο που να σε αγαπάει ¨” αυτή είναι η διαπίστωση των παιδιών.Ναι και δεν είναι καθόλου εύκολο αυτό το μέρος.Νομίζω πως αυτό το σημείο είνα που θέλουμε γονείς και εκπαιδευτικοί να αποφύγουμε.Το πως θα χειριστούμε τα αισθήματα και τα συναισθήματα που απορρέουν από αυτό ..Ναι είναι δύσκολο να το χειριστείς.Μα ήδη για να το θίγουν είναι στο μυαλό τους. ‘Άλλη μια φορά θα προσπαθήσετε να τους πείτε την αλήθεια,.Αυτό που νιώθουν και αρχίζουν να ενδιαφέρονται για άτομα του άλλου φίλου δεν είναι κακό.Απεναντίας είναι η φυσική εξέλιξη.Απλά θέλει μικρά βήματα και σταθερά.Να τα βοηθήσετε να καταλάβουν ότι θα νιώσουν παρορμήσεις να κάνουν πράγματα μα αυτά θα πρέπει να γίνονται σιγά σιγά και πως θα πρέπει να βρουν τρόπο να χειριστούν τα συναισθήματά τους που θα ναι πιο έντονα από ποτέ στην περίοδο της εφηβείας..Αυτό σημαίνει ΜΕΓΑΛΩΝΩ.

ΓΟΝΕΙΣ ..
Μήπως είναι η ώρα να αναλάβετε και αυτο το κομμάτι?Να μιλήσετε και εσείς στα παιδιά σας για όλα αυτά που ήδη άρχισαν να τα ενδιαφέρουν?Γιατί πιστέψτε με ,η πλειοψηφία των παιδιών ενδιαφέρεται,θέλει να μάθει και ήδη βλέπει αλλαγές που είτε δεν τολμάει να πει ,είτε έχει περάσει στο μυαλό του πως αυτό που ζω είναι απαγορευμένο θέμα στο σπίτι και στο σχολείο και πρέπει να το χειριστώ μόνος μου.Πόσο έτοιμο είναι ένα παιδί να το χειριστεί όμως μόνο του?Πόσο έτοιμο είναι να χειριστεί ένα κορίτσι μόνο του την μετάβαση από το παιδί στην εφηβεία ή ένα αγόρι που παρατηρεί πλέον κάθε πρωί πως το σώμα του αντιδρά περίεργα και αυτό το φοβίζει ΄ή το κάνει να ντρέπεται? ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ έτοιμα μόνα τους.ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ..Σας χρειάζονται και μας χρειάζονται για να τα βοηθήσουμε ώστε η μετάβαση από την παιδικότητα στην εφηβεία να καταλάβουν πως είναι ενα μεγάλο στάδιο της ζωής με μεγάλες αλλαγές τόσο συναισθηματικές όσο και σωματικές..

Γονείς και εκπαιδευτικοί είμαστε εδώ για τα παιδιά..Πέρα απο τις γνώσεις των γνωστικών αντικειμένων πρέπει να φροντίσουμε για το κομμάτι που καθοδηγεί τα παιδιά μας στην ενηλικίωση.,.Τη λογική και τα συναισθήματά τους..Εμείς στις τάξεις μιλάμε .Όταν τα παιδιά μας εμπιστεύονται μιλάμε για όσα θα διαβάσετε παρακάτω. Ίσως νομίζετε ότι παίρνουμε κάτι από εσάς ,από το γονεϊκό σας ρόλο με αυτό Και όμως όχι..Τα παιδιά σας σας έχουν ανάγκη περισσότερο από εμάς..Μιλήστε τους για το σεβασμό στο αντίθετο φύλλο καθώς και για το σεβασμό των αισθημάτων του άλλου.Για τους συναισθηματικούς εκβιασμούς που μπορούν να δεχτούν για να προχωρήσουν σε κάτι που τα ίδια δεν θέλουν΄,για τα όρια που πρέπει να βάλουν τα ίδια, για το πώς θα επιλέγουν τους φίλους τους,για όλους τους πιθανούς τρόπους που μπορεί κάποιος να τα πλησιάσει κακοπροαίρετα και μετά να τα πληγώσει,διδάξτε τους τη στάση του σώματος μιλήστε τους για το ότι οι σχέσεις δεν είναι παιχνίδι με την έννοια του “¨παίζω”αλλά είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής τους και του οποίου οι επιλογές επηρεάζουν το συναισθηματικό τους κόσμο και τη στάση τους μεγαλώνοντας απέναντι στο αντίθετο φύλλο αλλά και πως οι κακές σχέσεις οι σχέσεις με ανθρώπους βίαιους και ψυχικά διαταραγμένους μπορεί να επηρεάσει το ίδιο τους το μέλλον….Μιλήστε τους για το πότε ¨ωριμάζουμε” και πόσο κακό μπορεί να κάνει μια βεβιασμένη και γρήγορη πορεία προς την ενηλικίωση.

Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα πια και βιώνουν πιο νωρίς από ότι βιώσαμε εμείς τα συναισθήματα .ΑΥΤΌ πρέπει να το χειριστείτε πρώτα εσείς σαν γονείς και να το επεξεργαστείτε μέσα σας και μετά να το καταλάβετε.Τα παιδιά σας α ν είναι 12 και πάνω ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ..Μην κλείνετε τα μάτια και τα αυτιά σας γιατί δεν θέλετε να το πιστέψετε.Δυστυχώς τέτοιες στάσεις έχουν οδηγήσει πολλά παιδιά σε άλλους δρόμους..Τα παιδιά έχουν ανάγκη από συζήτηση. Όχι νουθεσίες,Συζήτηση.Να τα βοηθήσετε εσείς με τη δική σας καθοδήγηση να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα και όχι να τους περάσετε τα δικά σας.Αν δεν είναι προϊόν δικής τους εσωτερικής διεργασίας τα συμπεράσματα τότε δεν θα μείνει τίποτα από όσα τους είπατε και θα δείτε να επιλέγουν λάθος δρόμους..
Μιλήστε με τους δασκάλους των παιδιών σας,ενημερωθείτε αν έχει προσέξει μια συμπεριφορά διαφορετική από παιδιάστικη στο σχολείο,αν του χει θέσει πολλές ερωτήσεις που δεν έκανε σε εσάς..
Ένα να ξέρετε πως δεν είναι σκοπός μας να πάρουμε τη θέση σας αλλά δεν μπορούμε και να μην απαντήσουμε στις ερωτήσεις των παιδιών σας ειδικά όταν μας εμπιστεύονται ..Δεν μπορούμε να πούμε” μίλα στο μπαμπά ή στη μαμά” αν εκφράσουν μια απορία γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε καθώς για να μας ρωτήσουν σημαίνει πως έχουν ήδη αποκλείσει ή αποκλειστεί αυτές οι ερωτήσεις στους γονείς..
Και θα κλείσω με αυτά.Εσείς γονείς σκεφτείτε μόνο..Και να ξέρετε οι εκπαιδευτικοί των παιδιών σας είναι εκεί για να συζητήσετε μαζί τι μπορείτε να πείτε ή τι να κάνετε για να ανοίξετε τη συζήτηση αν δεν μπορείτε να τα καταφέρετε μόνοι.
Κάποτε άκουσα από ένα αγόρι της Στ να μου λέει.”Κυρία πείτε στους γονείς μας ότι πολλά τα ξέρουμε.Πρέπει να μας μιλήσουν.Εγώ ντρέπομαι να τους το πω.Εσείς μπορείτε.Εμένα,εμάς θα ΜΑΣ ΜΑΛΩΣΟΥΝ!!”
Και μια άλλη στιγμή ειπώθηκε το εξής..”Κυρία σας ευχαριστώ..δεν μπορώ να μιλήσω στη μαμά ή στον μπαμπά για αυτά.ντρέπομαι”
Από εκεί και πέρα σκεφτείτε εσείς το πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι αυτά που σας είπα…Γιατί στη δεδομένη περίπτωση το παιδί σας εμπιστεύθηκε εμένα..Αν όμως δεν ήμουν εγώ?

(Γονείς αν θέλετε να δείτε και πως θα βοηθήσετε το παιδί σας στη σεξουαλική του διαπαιδαγώγηση του μπορείτε να δείτε και αυτό το υλικό από την Ε.Ε.)
)