Πέμπτη του Πάσχα (24 Απριλίου 2014)

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ 🕔24/04/2014 - 18:02 | Author: Newsroom

Η Αγία Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Οσίας Ελισάβετ και του μάρτυρος Σάββα του Στρατηλάτου.

Η Οσία Ελισάβετ καταγόταν από την Ηράκλεια της Θράκης και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ.

Οι γονείς της, Ευνομιανός και Ευφημία, ήταν ξακουστοί και ονομαστοί, φημισμένοι για τα πλούτη τους και περίφημοι για την αρετή τους. Κατοικούσαν κοντά στην Ηράκλεια, στον τόπο που από παλιά ονομαζόταν Θρακοκρήνη και αργότερα Αβυδηνοί. Ζούσαν με ευσέβεια έχοντας ως πρότυπο τον Ιώβ. Ποθώντας δε με πάθος να μιμηθούν την φιλοξενία του Αβραάμ, απλόχερα βοηθούσαν όλους, όσοι είχαν υλικές ανάγκες.

Όμως είχαν περάσει δεκαέξι χρόνια από τότε που νυμφεύθηκαν και ήταν ακόμη άτεκνοι. Γι’ αυτό παρακαλούσαν αδιάκοπα τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί, διάδοχο του γένους τους και κληρονόμο τους. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, άκουσε με ευμένεια την ταπεινή δέησή τους και δεν παρέβλεψε την ολοκληρωτική αφοσίωσή τους.

Υπήρχε στον τόπο τους το έθιμο να συνάγονται οι Χριστιανοί στην μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Γλυκερίας (η οποία τιμάται στις 13 Μαΐου) και να εορτάζουν μια ολόκληρη εβδομάδα. Τότε, λοιπόν, βρέθηκαν εκεί μαζί με τους άλλους Χριστιανούς και οι γονείς της Οσίας Ελισάβετ.

Ο Ευνομιανός μαζί με την σύζυγό του Ευφημία ικέτευσαν την αθληφόρο Αγία Γλυκερία, να λύσει τα δεσμά της στειρώσεώς τους και να τους χαρίσει ένα παιδί και πράγματι , ο Ευνομιανός είδε σε οπτασία την Αγία Γλυκερία, η οποία του είπε: «Γι’ αυτό μου δημιουργείς κόπους, άνθρωπέ μου, και μου ζητάς αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί να σου δώσει; Όμως, εάν στ’ αλήθεια δίνεις τον λόγο σου πως θ’ αποκτήσετε καρδιά και πνεύμα ταπεινό και πως ποτέ δεν θα καυχιέσαι σε βάρος των άλλων, ευχή κάνω να σου δώσει με τις πρεσβείες μου ο μεγαλόδωρος Κύριος, το γρηγορότερο, ένα κορίτσι. Αυτό θα το ονομάσεις Ελισάβετ, γιατί θα αναδειχθεί όμοια στην ψυχή με την μητέρα του Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού».

Ο πατέρας της Οσίας συμφώνησε ότι θα κάνε αυτό που ζήτησε η Αγία Γλυκερία. Τότε εκείνη τον σφράγισε με το σημείο του Σταυρού και έφυγε. Η σύζυγός του μετά από τη συμπλήρωση εννέα μηνών γέννησε την Ελισάβετ, η οποία όταν έγινε δώδεκα ετών, η μητέρα της έφυγε από την πρόσκαιρη ζωή. Μετά από τρία χρόνια έφυγε από την ζωή και ο πατέρας της. Η μακαρία Ελισάβετ απέμεινε ορφανή. Όμως αμέσως εμπιστεύθηκε τον εαυτό της στον Θεό και διακρίθηκε στη διακονία των φτωχών και των ελαχίστων αδελφών της.

Έπειτα αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη. Έφθασε στη μονή του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, που είχε το όνομα «Μικρός Λόφος». Στη μονή αυτή απαρνήθηκε τα εγκόσμια και τις βιοτικές μέριμνες και εκάρη μοναχή. Ζούσε με σκληραγωγία, νηστεία και άσκηση και περπατούσε ανυπόδητη. Έτσι έφθασε στα ύψη της αγιότητας και ο Άγιος Θεός την αξίωσε του προορατικού χαρίσματος και αυτού της θαυματουργίας.

Αργότερα αναδείχθηκε ηγουμένη της Μονής, την οποία εγκατέστησε ο Πατριάρχης Γεννάδιος Α’ (458 – 471 μ.Χ.).

Η Οσία με τους πνευματικούς της αγώνες, βίωσε την αίσθηση του ακτίστου φωτός και με αυτό γέμιζε τις ψυχές των προσκυνητών που πλησίαζαν με πίστη και ταπείνωση.

Έτσι η Οσία Ελισάβετ, κοιμήθηκε εν ειρήνη. Το ιερό λείψανό της ενταφιάσθηκε στο ναό του Αγίου Γεωργίου, παραμένοντας στη Μονή της μετανοίας της, άφθορο προς δόξα Θεού και παρηγορία των ανθρώπων.

Loading...
  • Δίκτυο ανεξάρτητων διαφημίσεων
    loading...


  • europalso

    ideascentral