• Ξέγνοιαστα χρόνια

    ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ 🕔01/05/2014 - 14:11 | Author: Newsroom

    ”…ω μα γιατί άφησα να μεγαλώσω, πώς ξεγελάστηκα…”
    Τάσος Λειβαδίτης

    Βρισκόμαστε στο 2014, σε μια εποχή όπου «τά πάντα ρεῖ», όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος, τίποτα δε μένει σταθερό.

    Όποιος άνθρωπος αγαπάει την ποίηση και ασχολείται μαζί της είτε ως αναγνώστης είτε ως ποιητής, εύκολα συνειδητοποιεί ότι οι μεγάλοι Έλληνες ποιητές ζουν μέσα στο σήμερα, μέσω της ποιητικής κληρονομιάς που έχουν αφήσει. Απαντούν σε όλη αυτήν την πολυδιάστατη ρευστότητα που επικρατεί και προσπαθούν να μας καθοδηγήσουν έτσι ώστε να έρθουμε σε επαφή με την ουσία της ζωής και της υπόστασής μας.

    Έναν από τους πλέον αγαπημένους ποιητές μας αποτελεί ο Τάσος Λειβαδίτης. Η παραπάνω φράση του αποτέλεσε αφορμή να εμπνευστώ το συγκεκριμένο άρθρο, γιατί μαρτυρεί μια διαυγή αλήθεια που βρίσκει μια σημαντική θέση στη σημερινή εποχή.
    Αν παρατηρήσει κανείς τη νέα γενιά, σε ηλικίες προεφηβικές και εφηβικές, ως επί το πλείστον θα αλιεύσει μια δυσμενή και απεχθή εικόνα: πολλοί νεανίσκοι κατακλύζονται από την τεχνολογία, παραδομένοι στην κατάχρησή της. Αν όχι όλοι, το 97% των νέων χρησιμοποιεί κινητά νέας τεχνολογίας (smartphones, iphones) ή tablets, και έτσι σερφάρουν αδιάκοπα στο facebook, στο instagram, κλπ. Τον περισσότερο χρόνο ψυχαγωγίας τους τον διαθέτουν μπροστά σε μια οθόνη, θέτοντας με αυτόν τον τρόπο σε αδράνεια τη σκέψη τους ή τον πνευματικό μόχθο. Επιπρόσθετα, η ανάγκη τους να ξεδώσουν από το φορτωμένο από μελέτη και φροντιστήρια πρόγραμμά τους εκτονώνεται με τη χρήση του ίντερνετ (το μαρτυρούν τα διάφορα netcafé!) σε αντιδιαστολή με μια έξοδο από το σπίτι και ουσιαστική συναναστροφή με συνομηλίκους τους.
    Πόσο θλιβερή μπορεί να είναι αυτή η κατάσταση; Σε αυτή την ηλικία είναι πολύ δύσκολο να συνειδητοποιήσουν τα παιδιά πόσο καθοριστικά είναι τα εφηβικά χρόνια για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους πριν αυτή αποκρυσταλλωθεί από την ωμότητα των γρήγορων ρυθμών της ζωής και των μελλοντικών υποχρεώσεων.
    Θεωρώ πως είναι ανεκτίμητο δώρο να ταξιδεύει κανείς με το νου του στα εφηβικά χρόνια και να γεμίζει από ένα αίσθημα πληρότητας και ευεξίας. Από μια απλή μυρωδιά ενός λουλουδιού ή από ένα άρωμα μπορεί να μας έρθει μια θύμηση από πολύ μακριά… Αναπόληση στην παιδική ηλικία, με πολύ παιχνίδι στις γειτονιές – μετά βίας στις πόλεις, παρ’ όλα αυτά ακόρεστο παιχνίδι! Και έπειτα στην εφηβική ηλικία, όπου υφάνθηκαν οι πρώτοι πλατωνικοί έρωτες, αθώα σκιρτήματα στις καρδιές, έντονες εκρήξεις θυμού και ζήλιας, κυκλοθυμία και μια αέναη πάλη στην προσπάθεια να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να κατασταλάξουμε στην ταυτότητά μας.
    Όλα αυτά η σημερινή νεολαία αυτής της ηλικίας τα στερείται. Στις γειτονιές δεν παίζουν τα παιδιά, στις διακοπές θα βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα «κατεβάζοντας» στο κινητό τους την πιο «high» εφαρμογή. Οι έφηβοι «αράζουν» στις καφετέριες κάνοντας «κοπάνες» από το σχολείο και βιάζονται να μεγαλώσουν πριν γευτούν την αξία της αθωότητας – αξία που υστερόχρονα διαφαίνεται – με αποτέλεσμα να κάνουν λάθη που μπορεί να μετανιώσουν σοβαρά στη μετέπειτα πορεία της ζωής τους. Το εύκολο προάγεται, ενώ το σωστό χλευάζεται.
    Συμπερασματικά, είναι αναπόφευκτη η προσπάθεια να μείνουμε αλώβητοι από το πέρας του χρόνου, ο οποίος δεν κάνει διακρίσεις. Κάθε ηλικία έχει τη χάρη της, έχει τη θετική και την αρνητική πλευρά. Θα έλεγα πως κάθε ηλικία μοιάζει με τις τέσσερις εποχές του χρόνου, η καθεμιά με τα δικά της αρώματα και χρώματα που, θέλοντας και μη, η μία θα διαδεχτεί την άλλη. Για αυτό, καλό θα ήταν τα παιδιά της προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας να προσπαθήσουν μέσα στο φορτωμένο πρόγραμμά τους να πλέξουν όμορφες στιγμές, γεμάτες ξεγνοιασιά και να τέρπουν τη ψυχή τους περισσότερο ενεργητικά παρά παθητικά και με απραγία.
    Είναι δύσκολη η σημερινή εποχή, για αυτό και τα καταφύγια αποτελούν αναγκαίες φωλιές. Μέσα από τα μάτια των παιδιών που είναι τόσο αυθόρμητα και δεν υπόκεινται σε κανόνες, μέσα από τα μάτια των εφήβων που βρίθουν από ένταση και ανυπότακτες καρδιές, μπορεί κανείς να θυμηθεί πώς είναι όταν έχεις ολόκληρη τη ζωή μπροστά σου και επαναστατείς για να την κατακτήσεις. Όλα αυτά θα τα αντιληφθείς… αν έχεις ζήσει ακραία σαν παιδί και σαν έφηβος!

    Ιωάννα Στιντσούδη

    Πηγή: filologikos-istotopos.gr/

    Loading...
  • loading...