• Ετυμολογία αρχαίων ονομάτων: Δες τι σημαίνει το όνομά σου…

    ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ 🕔23/01/2015 - 12:30 | Author: Newsroom

    Ετυμολογία αρχαίων ονομάτων που συναντώνται και σήμερα…

    Ονόματα ανδρών

    Αγαθοκλής (αγαθός+κλέος) ο έχων καλή φήμη.

    Αγησίλαος ( άγω+λαός) ο ικανός ηγέτης .

    Αθηναγόρας (Αθήναι+αγορά) ο σοφός αγορητής

    Αθηνόδωρος (Αθηνά+δώρο) δώρο της Αθηνάς, ο σοφός.

    Αλέξανδρος (αλέξω:απομακρύνω+ανήρ) ο απωθών τους άνδρες, ο ανδρείος.

    Αλκιβιάδης (αλκή+βία) ο τολμηρότατος.

    Ανδροκλής (ανήρ+κλέος) ο ένδοξος.

    Αριστογένης (άριστος+γένος) ο ευγενής.

    Αριστόβουλος (άριστος+βουλή) ο άριστος σύμβουλος.

    Αριστοκλής (άριστος+κλέος) ο έχων άριστη δόξα.

    Αριστομένης (άριστος+μένος) ο ανδρειότατος.

    Δημοσθένης (δήμος+σθένος) η δύναμη του λαού.

    Διογένης (Ζευς+γένος) ο Θεογένητος

    Διομήδης (Διός+μέδων:άρχων) ο άρχων με θεία δύναμη.

    Επαμεινώνδας (επί+άμεινον) ο προοδευτικός.

    Ετεοκλής (ετεός:αληθής+κλέος) ο έχων αληθινή δόξα.

    Ευαγόρας (ευ+αγορεύω) ο καλός ομιλητής.

    Ευρυβιάδης (ευρύς+βία) ο πολύ αυταρχικός.

    Ευρυσθένης (ευρύς+σθένος) ο καρτερικότατος.

    Θεμιστοκλής (θέμις+κλέος) ο ένδοξος υπερασπιστής του δικαίου.

    Θουκυδίδης (Θεού+κύδος:δόξα) ο δοξάζων τον θεό.

    Θρασύβουλος (θρασύς+βουλεύομαι) ο τολμηρά σκεπτόμενος.

    Ιάσων (ίασις:θεραπεία) ο θεραπευτής.

    Ίων (ίον:άνθος) ο μενεξεδένιος.

    Κίμων (χίμων:χειμών) ο θυελλώδης.

    Κλέαρχος (κλέος+άρχω) ο ένδοξος άρχων.

    Κλεόβουλος (κλέος+βουλή) ο επινοητικότατος.

    Κλεομένης (κλέος+μένος) ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.

    Κρίτων (κρίνω) ο ευφυής.

    Λέανδρος (λαός+ανήρ) ο ανδρείος του λαού.

    Μενέλαος (μένος+λαός) η ορμή του λαού.

    Μιλτιάδης (μίλτος:ερυθρά βαφή) ο αιματώδης, ο ανδρείος.

    Νεοκλής (νέος+κλέος) η νέα δόξα.

    Ξενοφών : ο ανδρείος ηγέτης των ξένων

    Οδυσσεύς (οδύσσομαι:διώκομαι) ο διωκόμενος υπό των θεών.

    Ορέστης (όρος+ίσταμαι) ο ορεσίβιος.

    Πάτροκλος (πατρίς+κλέος) η δόξα της πατρίδος

    Περικλής (περί+κλέος) ο ένδοξος

    Πολυδεύκης (πολύ+δεύκος:γλεύκος) ο πολύ γλυκός

    Πύρρος (εκ του πυρρός) ο ξανθοκόκκινος

    Σόλων (πιθανώς από το ρ. σέλλω:σείω) ο διασείσας το παλαιό, ριζοσπάστης

    Σοφοκλής (σοφός+κλέος) ο έχων δόξα σοφού

    Σωκράτης (σώζω+κράτος) ο σωτήρ του κράτους

    Τηλέμαχος (τηλέ: μακριά+μάχομαι) ο αγωνιζόμενος μακράν της πατρίδος

    Τιμολέων (τιμή+λέων) ο ισχυρός ως λέων

    Φαίδων (φως) ο λαμπρός καθ όλα

    Φίλιππος (φιλώ+ίππος) ο αγαπών τους ίππους

    Φοίβος (φάος:φως) ο ακτινοβόλος

    Φρίξος (φρίττω) ο τρομακτικός.

    Ονόματα γυναικών

    Αγαθόκλεια (αγαθή+κλέος) η έχουσα καλή φήμη

    Αγαθονίκη (αγαθή+νίκη) η νικήτρια ένδοξης νίκης.

    Aλκηστις (αλκή+εστία) η χάρη της οικογενείας

    Αλκμήνη (αλκή+μήνη:σελήνη) η ακτινοβολούσα.

    Ανδρομάχη (ανήρ+μάχομαι) η πρόμαχος.

    Αριάδνη (άρι:πολύ+αγνή) η αγνότατη

    Αρσινόη (άρσις θεσμός) η θεά του Δικαίου, η άκρως δίκαιη.

    Ιοκάστη (ίον+κάζω:στολίζω) η ωραία ως μενεξές.

    Ιππολύτη (ίππος+λύω) η αρματιλάτις.

    Ίρις (είρω:αγγέλω) η αγγελιοφόρος των θεών.

    Ιφιγένεια (ίφι:ισχυρά+γίγνομαι) η πολύ ισχυρή.

    Καλλιόπη (κάλλος+ωψ:οφθαλμός) η έχουσα ωραία μάτια.

    Καλλιρρόη ( καλώς+ρέω) η δροσερή ως καθαρό νερό.

    Κλειώ (κλέος) Η ένδοξη, Μούσα.

    Κλεονίκη (κλέος+νίκη) η ένδοξη νικήτρια.

    Κλεοπάτρα (κλέος+πάτρη) η δόξα της πατρίδος.

    Λητώ (λανθάνω) η μυστηριώδης.

    Μελπομένη (μέλπω) η ευφραίνουσα με το άσμα της.

    Μυρτώ (μύρτον) η ευχάριστη ως μυρτιά.

    Ναυσικά (ναυς+καίνυμαι:υμνούμαι) η υμνούμενη από τους ναυτικούς.

    Νεφέλη (νέφω:χύνω ύδωρ) η προσφέρουσα ζωογόνον ύδωρ.

    Ξανθίππη η ξανθή ιππεύτρια.

    Πηνελόπη (πήνη:υφάδι+λέπω:εκτυλίσσω) η καλλιτέχνις υφάντρια.

    Πολυξένη (πολύ+ξενία) η πολύ φιλόξενη.

    Πολύμνια (πολύς+ύμνος) η θεία τραγουδίστρια, Μούσα.

    Τερψιχόρη (τέρπω+χορός) η τέρπουσα με το χορό της, Μούσα.

    Φαίδρα (φαιδρός
    Φερενίκη (φέρω+νίκη) η νικηφόρος

    Φιλομήλα (φιλώ+μέλος) η φιλόμουσος, η φίλη της αρμονίας.

    Χρυσηϊς (χρυσός) η πολύτιμη, η χρυσαφένεια.

    Ονοματοπαίγνια

    Βοηθήματα: Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσης Γ. Μπαμπινιώτη, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης Henry G.Liddell- Robert Scott.

    Α

    Αγαμέμνων: επίμονος

    Αγησίλαος: αρχηγός

    Αδάμ: άνθρωπος

    Αδαμάντιος-ία: διαμαντένιος

    Αίγλη: γοητεία

    Άλκηστη: ικανή

    Αλκιβιάδης: ισχυρός

    Αμαλία: ακούραστη

    Ανδρομάχη: μάχη ανδρός

    Αντιγόνη: απόγονος

    Απόστολος-ία: αγγελιοφόρος

    Ασπασία: χαρούμενη

    Αγνή: σεμνή

    Αντώνης-ία: ο καταγόμενος από τον Ηρακλειδη Άντωνα

    Αθανάσιος-ία: αθάνατος

    Αγαθάγγελος: φέρνει καλές ειδήσεις

    Αρσένιος: αρσενικός

    Αγαθή: αθώα

    Ακύλας: αετός

    Αρχέλαος: αρχηγός του λαού

    Αγάπιος: ανιδιοτελής

    Αλέξιος-ία: προστάτης

    Αρτέμων: αναρτητής

    Ακάκιος: άκακος

    Αναστάσιος: αυτός που σηκώνεται

    Αχίλλειος- Αχιλλέας: θλιμμένος

    Ακυλίνη: αετίνα

    Αφροδίσιος: ο αναφερόμενος στην Αφροδίτη, την ερωτική επιθυμία

    Αριστοκλής: δοξασμένος

    Αιμιλιανός: αντίζηλος

    Αλέξανδρος-α: προστάτης των ανθρώπων

    Άνθιμος: άνθος

    Αριστείδης: άριστος στη μορφή

    Αριάδνη: πάναγνη

    Ανδρόνικος-ίκη: αυτός που νικά τους εχθρούς

    Αριστόβουλος: ο έχων καλή θέληση

    Αργυρώ: ασημένια

    Αικατερίνη: καθαρή

    Ανδρέας: άφοβος

    Αγγελίνα: αγγελάκι

    Αμβρόσιος: άφθαρτος

    Άννα: η έχουσα εύνοια, χάρη

    Απολλώνιος: δυνατός

    Αγλαΐα: η έχουσα ευτυχισμένη ζωή και

    Αγλαΐα: ωραία

    Αναστασία: αναστημένη

    Αγαθοκλής: ο έχων φήμη γενναίου ανδρός

    Αθηνά: Αθηναία

    Αναξαγόρας: άρχοντας του λόγου

    Αναξίμανδρος: κύριος της ομώνυμης του θεού Μάνδρου περιοχής της Μ. Ασίας

    Αναξιμένης: κύριος του πάθους

    Ανάργυρος: ανάργυρος, χωρίς χρήματα

    Ανδροκλής: ένδοξος άνδρας

    Άρης: καταστροφή, κατάρα

    Αρίσταρχος: άριστος άρχοντας

    Αριστοτέλης: ο έχων άριστους σκοπούς

    Αριστοφάνης: ο έχων άριστη όψη

    Αρχίλοχος: πρωτογεννημένος

    Αρχιμήδης: κυρίαρχος της σκέψης

    Αύγουστος: σεβαστός και

    Αύγουστος: οιωνοσκόπος

    Β

    Βέρα: αληθινή

    Βιργινία: παρθένος

    Βύρων: στάβλος

    Βασίλειος-ική : βασιλιάς-ισσα

    Βουκόλος: βοσκός βοδιών

    Βλάσης: βλαστάρι

    Βαλεντίνος-η: ρωμαλέος

    Βενέδικτος: ευλογημένος

    Βάϊος: βάγια

    Βαρνάβας: υιός παράκλησης

    Βερονίκη: αληθινή νίκη

    Βίκτωρ-ία: νίκη

    Βαρβάρα: βάρβαρη

    Βαρθολομαίος: γιος του Τολμάι

    Βερέμης: ο ασθενικός, φθίση

    Βιόλα: μενεξές

    Βιολέτα: υποκορ. του Βιόλα

    Γ

    Γαλάτεια: ισχυρή

    Γρηγόρης: άγρυπνος

    Γελάσιος: εξαπατημένος

    Γαβριήλ: ο Θεός είναι η ισχύς μου

    Γερόντιος: ώριμος

    Γεώργιος-ία: γεωργός

    Γλυκερία: γλυκός μούστος

    Γεράσιμος: τιμημένος

    Γεθσημανή και Γεσθημανή: ελαιοτριβείο

    Δ

    Δαλιδά: ευχαρίστηση

    Δανάη: φαιδρή, χαρούμενη

    Δημοσθένης: τόλμη του δήμου

    Διάνα: Άρτεμις (εγερτήριο σάλπισμα)

    Δομνίκη: κυρία, αρχόντισσα

    Δομνίνη: αρχοντοπούλα

    Δωροθέα: δώρο Θεού

    Δαβίδ: αγαπητός

    Δαμιανός: μικρός

    Διομήδης: σκέψη του Δία

    Διονύσης-ία: Διόνυσος

    Δημήτριος-α: μητέρα γη

    Δαμασκηνός: ο καταγόμενος από τη Δαμασκό

    Δανιήλ: καθαρός

    Δανιήλ: κριτής μου είναι ο Θεός

    Δαίδαλος: περίτεχνα δουλεμένος, κατάστικτος

    Δεσπότης- θηλ. Δέσποινα: ο κύριος του σπιτιού

    Δημόκριτος: κριτής του δήμου

    Δίκαιος: ο συμμορφούμενος προς τους θεσμούς, τις δικανικές αποφάσεις

    Διογένης: γεννημένος από τον Δία

    Διόδωρος: δώρο του Δία

    Δούκας: άγω, οδηγώ

    Ε

    Έκτωρ: κάτοχος

    Ελεονώρα: ξένη

    Έλλη: Ελληνίς

    Επαμεινώνδας: ο ισχυρότερος

    Ερασμία: αξιαγάπητη

    Ερρίκος: για πάντα δυνατός

    Εύα: η μητέρα των ζωντανών

    Ευστράτιος: καλός στρατιώτης

    Ευθύμιος: πρόσχαρος

    Ευσέβιος: θεοσεβής

    Ευστάθιος-ία : ακλόνητος, σταθερός

    Ευδοκία: καλή διάθεση

    Ευθαλία: ανθισμένη

    Ευτρόπιος: προετοιμασμένος

    Ευάγγελος-ία: ο φέρων καλές ειδήσεις

    Ευβούλη: συνετή

    Ευτύχιος-ία: καλότυχος

    Ελισάβετ: αφθονία

    Ειρήνη: φιλήσυχη

    Επιφάνιος: επιφανής

    Ελένη: λαμπάδα

    Ελισ(σ)αίος: αυτός που ελίσσεται

    Ευδόκιμος: επιτυχημένος

    Ειρηναίος: ειρηνικός

    Ερμιόνη: η καταγόμενη από την ομώνυμη πόλη

    Ευανθία: λουλουδιασμένη

    Ευφημία: η έχουσα καλή φήμη

    Ευφροσύνη: χαρούμενη

    Ερωτηίς: ερωτιάρα

    Ευλάμπιος-ία: λαμπερός

    Επιστήμη: αυτή που γνωρίζει τα πάντα

    Ελευθέριος-ία: ελευθερωτής

    Ευγένιος-ία: από καλή γενιά

    Ειλείθυα: έρχομαι, φέρνω

    Ελπίδα: αναμένω, ελπίζω

    Ερμής: πιθανόν έρμα= σωρός λίθων

    Έρση: έρση, δροσιά

    Ευρυδίκη: ευρύς και δίκη

    Ευρώπη: πιθανόν ωπός, ανοιχτομάτης

    Εμπεδοκλής: ο έχων έμπεδον κλέος, σταθερή δόξα, ο μόνιμα ένδοξος

    Ζ

    Ζήνων: Ζευς

    Ζαχαρίας: αυτός που θυμάται

    Ζηνοβία: αυτή που ζει τη ζωή

    Η

    Ήβη: ισχύς

    Ηρώ: Ήρα

    Ηρωδίων: ήρωας

    Ηρώδης: ήρωας

    Ηράκλειος: ο πολύ δυνατός

    Ηλίας: είναι ο Θεός μου

    Ηλέκτρα: λαμπρή, φωτεινή

    Ησαΐας: σωτηρία του Θεού

    Ησίοδος: ρίχνω, εκτοξεύω φωνή, ωδή

    Ηρόδοτος: Ήρα και δοτός

    Ηώ: χάραμα, αυγή

    Θ

    Θαλής-Θάλεια: ανθηρός

    Θεωνάς: κοντά στο Θεό

    Θεοδόσιος-α: ο δοσμένος στο Θεό

    Θεόδωρος-α: δώρο του Θεού

    Θεοφύλακτος: αυτός τον οποίο φυλάει ο Θεός

    Θωμάς: δίδυμος

    Θεολόγος-ία: αυτός που μιλά για το Θεό

    Θεράπων: θεραπευτής

    Θεοδότης: ο Θεός δίνει

    Θεμιστοκλής: δόξα της δικαιοσύνης

    Θεοφάνης: φανέρωση του Θεού

    Ι

    Ιωάννης-α: ευνοημένος από το Θεό

    Ιανουάριος: Ιανός

    Ιάσων: θεραπευτής

    Ιουνία: Ιούνιος, Ήρα

    Ιουστίνος: δίκαιος

    Ιλαρίων: χαρωπός

    Ιούδας: παινεμένος

    Ιεζεκιήλ: ο Θεός δυναμώνει

    Ιππόλυτος: αυτός που λύνει τα άλογα

    Ιπποκράτης: αυτός που κρατά τα άλογα

    Ίρις: λυγαριά

    Ιφιγένεια: από ισχυρό γένος

    Ιουλία: Πέμπτη

    Ιωακείμ: ο Θεός σταθεροποιεί

    Ιουλιανός: Ιούλιος

    Ιωνάς: περιστέρι

    Ισσαάκ: γελαστός

    Ιάκωβος: αυτός που υποσκελίζει

    Ιωσήφ-ίνα: πολύτεκνος

    Ιγνάτιος: φωτιά

    Ιερώνυμος: ο φέρων ιερό όνομα

    Ιορδάνης: εκροή

    Ισμαήλ: ο Θεός ακούει

    Κ

    Καλλιρρόη: η καλλίρροη, η με άφθονα νερά

    Καλυψώ: αυτή που καλύπτεται

    Κάρολος: δυνατός άντρας

    Κασσάνδρα: αυτή που υπερέχει

    Κίμων: ο έχων σκούρο καφέ χρώμα

    Κλέαρχος: ένδοξος άρχοντας

    Κλειώ: υπόληψη

    Κύρος: κύριος

    Κύριλλος: κύριος

    Κασσιανός-ή: ο φέρων περικεφαλαία

    Κωνσταντίνος-ίνα: σταθερός

    Καλλιόπη: ομορφομάτα

    Καλλίνικος: λαμπρή νίκη

    Κοσμάς: κόσμημα

    Καλλίστρατος: καλός δρόμος

    Κυριάκος-η: ο ανήκων στο Θεό

    Κυπριανός: χάλκινος

    Κλεοπάτρα: η από ένδοξο πατέρα

    Κυβέλη: Κυβήβη, πιθανόν ανατολ. δάνειο

    Λ

    Λουκάς: ο καταγόμενος από τη Λουκανία

    Λέων: λιοντάρι

    Λαυρέντιος: δάφνινος

    Λυδία: η καταγόμενη από την αρχαία ομώνυμη χώρα

    Λύδα: γυναίκα

    Λάζαρος: ο Θεός έχει βοηθήσει

    Λουκία: λουκάνικο

    Λουκιανός: φωτεινός

    Λογγίνος: ρήτορας

    Λυκούργος: ο ως λύκος συμπεριφερόμενος

    Λάμπρος: λαμπρός

    Λατίνος: ο καταγόμενος από το Λάτιο

    Λευκή: φωτεινή, λαμπρή

    Λάουρα: δάφνη, δάφνινο στεφάνι

    Μ

    Μελπομένη: τραγουδίστρια

    Μενέλαος: αυτός που μένει με το λαό

    Μαλαχίας: μαλακός

    Μάξιμος: μέγιστος

    Μάρκος: φιλοπόλεμος

    Μεθόδιος: μεθοδικός

    Μελέτιος: αυτός που δείχνει ενδιαφέρον

    Μαρίνα: θάλασσα

    Μαρίνος: ο θαλασσινός Μαγδαληνή: από τα Μάγδαλα-Πύργος

    Μάρκελλος-α: υποκ. Άρης

    Μαρία: πικρή, ανυπότακτη

    Μαρκιανός: ο υιοθετημένος

    Μιχάλης: ποιος είναι σαν το Θεό;

    Ματθαίος-ίλδη: δώρο Θεού

    Μηνάς: αυτός που στέλνει μηνύματα

    Μελάνη-Μελανία: μελαχρινή

    Μιράντα: θαυμαστή

    Μυρσίνη: μυρτιά

    Μάγια: όχι πολύς, ανεπαρκής

    Μαντώ: μάντις

    Μερόπη: θνητός άνθρωπος, βροτός

    Μιλτιάδης: κοκκινωπός, στο χρώμα του αίματος

    Μορφέας: μορφή

    Μωυσής: βγαλμένος απ΄ έξω, σωσμένος(απ΄το νερό) (βιβλ. άποψη)

    Ν

    Ναϊάς: πηγή, κρήνη

    Νικηφόρος: θέλγει τη νίκη

    Νήφων: νηφάλιος

    Νεφέλη:νέφος, σκότος

    Ναταλία: λουλούδι

    Νικήτας: νικητής

    Νεόφυτος: καινούρια βλάστηση

    Νέστορας: αυτός που επιστρέφει ευτυχής

    Νεκτάριος: γλυκός χυμός

    Νικόλαος: ο χαρίζων στο λαό

    Ναθαναήλ: ο Θεός έχει δώσει

    Ξ

    Ξένη: φιλόξενη

    Ξενοφών: ηχεί παράξενα

    Ο

    Οδυσσέας: αντικείμενο οργής

    Ορέστης: ορεινός και

    και Ορέστης: ορεινός

    Ορέστης: μετριόφρων

    Ονούφριος: σκεπτικός

    Όλγα: ευτυχισμένη

    Ολυμπιάς: βουνό, Όλυμπος

    Όθων: πλούτη, περιουσία

    Π

    Πρισκίλλη: παλιά

    Πάμφιλος: φίλος όλων

    Πολύκαρπος: γόνιμος

    Πηγή: πάγος

    Πατρίκιος: πατέρας

    Παύλος: μικρός

    Πέτρος: λιθάρι

    Προκόπης: προκομμένος

    Παγκράτιος: πανίσχυρος

    Παρασκευάς,ή: προετοιμασία

    Παντελεήμων: τους πάντες ελεεί

    Πρόδρομος: αυτός που προηγείται

    Πελαγία: η πελαγινή, η πελαγίσια

    Πλάτων: ο ευρύστερνος

    Πανδώρα: η έχουσα όλα τα δώρα

    Πάτροκλος: αυτός που έχει ένδοξο πατέρα

    Περικλής: φημισμένος

    Πηνελόπη: είδος πουλιού

    Περσεφόνη: αυτή που προσφέρει αφθονία

    Παυσανίας: αυτός που ανακουφίζει από τη θλίψη

    Περσεύς: καταστροφέας

    Πολυχρόνης: αυτός που ζει πολλά χρόνια

    Πιλάτος: δόρυ, ακόντιο

    Ρ

    Ρεβέκκα: παχουλή

    Ρεγγίνα: βασίλισσα

    Ραφαήλ: ο Θεός έχει θεραπεύσει

    Ρωμανός: σφριγηλός

    Ραχήλ: προβατίνα

    Ρήγας: βασιλιάς

    Σ

    Σίλβεστρος: ασημένιος

    Συμεών: αυτός που έχει ακούσει το Θεό

    Σαββίνος-α: αναπαυόμενος

    Σεραφείμ: φλεγόμενος άγγελος

    Σίμων-ώνη: αυτός τον οποίο άκουσε ο Θεός

    Σαμψών: ήλιος

    Σίλας: πράος

    Σωτήρης-ία: λυτρωτής

    Σαμουήλ: όνομα του Θεού

    Σαλώμη: ειρήνη

    Σοφοκλής: δοξασμένος, σοφός

    Σταύρος: στύλος

    Σαββάτιος: αναπαυμένος

    Σέργιος: αυτός που του αρέσει ο περίπατος, το σεργιάνι

    Σωκράτης: δυνατός

    Σεβαστιανός-ή: αποσυρόμενος

    Στυλιανός-ή: αστέρι και

    Στυλιανός: στύλος

    Σύλβια: δάσος

    Σάββας: Σάββατο

    Σπυρίδων-ούλα: ο εύπορος, που έχει πολύ σιτάρι

    Στέφανος-ία: στεφανωμένος

    Σίσυφος: πανούργος

    Τ

    Τατιανή: αυτή που τακτοποιεί

    Τιμόθεος: τίμα το Θεό

    Τρύφων: φιλήδονος

    Ταράσιος: ταραχοποιός

    Τίμων: τιμημένος

    Τριαντάφυλλος-ιά: ρόδινος

    Τίτος: ο χαίρων σεβασμού

    Τερέζα: από το ελλην. θερίζω δηλώνοντας γονιμότητα και κατ΄ άλλους από το τοπωνύμιο Θήρα

    Υ

    Φ

    Φαίδων: χαρούμενος, γελαστός

    Φωκίων: φώκια

    Φώτης-εινή: φανέρωση του Θεού

    Φλαβιανός: ξανθός

    Φιλοθέη: αγαπά το Θεό

    Φιλήμων: φιλικός

    Φεβρωνία: εξαγνισμένη

    Φλώρα: λουλούδι

    Φανούριος-ία: αυτός που φωτίζει, που φανερώνει

    Φίλιππος: φίλος των αλόγων

    Φαίδρα: λαμπερή

    Φιλάρετος-η: φίλος της αρετής

    Χ

    Χαράλαμπος-ία: αυτός που λάμπει από χαρά

    Χρύσανθος-άνθη: χρυσό λουλούδι

    Χριστόφορος: ο φέρων το Χριστό

    Χριστίνα: χρισμένη

    Χαριτίνη: χαριτωμένη

    Χρυσή: μαλαματένια

    Χρήστος-ίνα: ο χρηστός, ο ηθικός

    Χαρίλεια: χάρις-δόξα

    Χαρίλαος: χάρις του λαού

    Ψ

    Ω

    Ωρίων: ώρα, φροντίδα

    Πηγή

    Loading...
  • Δίκτυο ανεξάρτητων διαφημίσεων
    loading...