“Συγχαρητήρια. Μόλις διέλυσες το παιδί σου.”

🕔02/08/2016 13:49

Καθώς ο γιος μου και εγώ περιμέναμε στην ουρά του ταμείου για να επιστρέψουμε κάτι, είδα ένα μικρό αγόρι όχι άνω των 6 ετών που κοίταξε τον πατέρα του και τον ρώτησε δειλά αν θα μπορούσαν να αγοράσουν ένα παγωτό όταν τελείωναν.

γράφει ο Dan Pearce

Καθώς ο γιος μου και εγώ περιμέναμε στην ουρά του ταμείου για να επιστρέψουμε κάτι, είδα ένα μικρό αγόρι όχι άνω των 6 ετών που κοίταξε τον πατέρα του και τον ρώτησε δειλά αν θα μπορούσαν να αγοράσουν ένα παγωτό όταν τελείωναν. Ο πατέρας του τον αγριοκοίταξε και μέσα από τα δόντια μουρμούρισε να τον αφήσει ήσυχο και να κάνει ησυχία. Το αγόρι μαζεύτηκε και κάθισε ακίνητο στον τοίχο, φανερά πληγωμένο για κάμποση ώρα.

Η ουρά προχωρούσε αργά και το παιδί τον πλησίασε ξανά, σιγοτραγουδώντας μια παιδική μελωδία και έχοντας φαινομενικά ξεχάσει την οργή του πατέρα του. Ο πατέρας και πάλι γύρισε και επέπληξε το αγόρι λέγοντας ότι κάνει πάρα πολύ θόρυβο. Το αγόρι και πάλι μαζεύτηκε, μαραμένο.

Ήμασταν τρίτοι στην ουρά τώρα και το αγόρι άρχισε να έρχεται προς τον πατέρα του για ακόμα μια φορά. Ο πατέρας αμέσως βγήκε από την ουρά, έβαλε το χέρι του στο λαιμό του γιου του, μέχρι που το παιδί μόρφασε απ’ τον πόνο, και τον απείλησε. «Αν ξανακάνεις έστω και έναν ήχο ή φύγεις από τον τοίχο, σου το υπόσχομαι ότι θα σε πάρω από εδώ και θα πάμε αμέσως σπίτι».

Το αγόρι και πάλι μαζεύτηκε. Αυτή τη φορά, δεν κινούνταν. Δεν έβγαζε κανέναν ήχο. Το πρόσωπό του κοιτούσε προς το πάτωμα ανέκφραστο. Είχε διαλυθεί. Και αυτό ήταν αυτό που ήθελε ο πατέρας του. Δεν ήθελε να ασχοληθεί με τον γιο του και το να τον μαλώσει ήταν ο ευκολότερος τρόπος για αυτόν.

Το να αγαπάω τον γιο μου, το να ανατρέφω το γιο μου, το να αγγίζω το γιο μου, το να παίζω με το γιο μου, το να είμαι με τον γιο μου… δεν είναι κάτι που μόνο οι σούπερ μπαμπάδες μπορούν να κάνουν. Όλα αυτά είναι κάτι που κάθε μπαμπάς μπορεί να κάνει.

Απέχω πολύ από τον τέλειο μπαμπά και πάντα θα απέχω. Αλλά είμαι ένας πολύ καλός μπαμπάς και ο γιος μου θα έχει πάντα τη δύναμη να αντιμετωπίσει οτιδήποτε μπορεί να του φέρει η ζωή. Γιατί; Κατάλαβα την επιρροή που έχει ο μπαμπάς στη ζωή ενός παιδιού και στην αυτοπεποίθηση ενός παιδιού. Κατάλαβα ότι όλα όσα κάνω και όλα όσα λέω στον γιο μου θα τα απορροφήσει, για καλό ή για κακό. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το πώς μερικοί μπαμπάδες δεν μποορύν να καταλάβουν…

Νομίζετε ειλικρινά ότι υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι δεν μπορείτε να βρείτε 20 λεπτά για να απομακρυνθείτε από τον υπολογιστή σας ή να απενεργοποιήσετε την τηλεόραση για να παίξετε με το παιδί σας; Πρέπει να παίζετε μαζί κάθε μέρα.

Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να λέμε στα μας ότι τα αγαπάμε. Διαρκώς. Ήρθε η ώρα να δείχνουμε στα παιδιά μας ότι τα αγαπάμε. Διαρκώς.

Δε βλέπετε την επιρροή που έχουμε όταν λέμε ότι πιστεύουμε σε ένα πράγμα, αλλά τα παιδιά μας, μας έχουν δει να ζούμε αλλιώς; Δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο λίγο ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να αποφασίσουν τι πραγματικά πιστεύουν, να δηλώσουν αυτό που πιστεύουν, και στη συνέχεια να ζήσουν με αυτό; Είτε πρόκειται για θρησκεία, πολιτική, αθλητισμό, ή κοινωνικές νόρμες.

Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζητήσει παγωτό χωρίς να χρειάζεται κανείς να το μαλώσει και να το μειώσει. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να το ζητήσει χωρίς να μαζευτεί στη γωνία, επειδή ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι είναι ο ήρωας του είναι στην πραγματικότητα ένα εντελώς μικρό, μικρό ανθρωπάκι.

Τα παιδιά είναι δώρα. Είναι δικά μας κατά μία έννοια, επειδή εμείς τα φέραμε στον κόσμο, αλλά δεν είναι δικά μας για να τα κάνουμε ό,τι θέλουμε.

μικροί Μεγάλοι

ΥΓ Τα παιδιά δεν θα είναι για πάντα παιδιά ...

Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !