Ἀρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Ἡ προετοιμαζόμενη Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος πιστὴ διάκονος τοῦ παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ (3)

🕔20/09/2015 13:17

Δείτε και το Μέρος 1, Μέρος 2.
Εν Πειραιεί τη 20η Σεπτεμβρίου 2015
προετοιμαζόμενηγία καΜεγάλη Σύνοδος πιστδιάκονος τοπαναιρετικοΟκουμενισμο
(Προσδοκίες-στορικπορεία-Γενικςκτιμήσεις-Συμπεράσματα)
ρχ.

Παύλου Δημητρακοπούλου,
ΔιευθυντοτοΓραφείου Αρέσεων καΠαραθρησκειν
ερς Μητροπόλεως Πειραις
(3ον)
Προσυνοδικές Διασκέψεις
Τ 1976 συνεκλήθηΑ΄ΠανορθόδοξοςΠροσυνοδικΔιάσκεψη,στὸ ἐν Σαμπεζὺ τῆς Γενεύης Ὀρθόδοξο Πατριαρχικὸ Κέντρο, ἡ ὁποία ἐκπροσωπήθηκε ἀπὸ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα καὶ τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, πλήν τῆς Γεωργιανῆς.
Ἡ Διάσκεψη, κατόπιν μακρῶν συζητήσεων, προχώρησε σὲ ναθεώρηση το καταλόγου τν θεμάτων τς Α΄ Πανορθοδόξου Διασκέψεως τς Ρόδου, (1961), καπ τ θέματα ατπέλεξε μόνο δέκα, γι τ μέλλουσα ν συγκληθεγία κα Μεγάλη Σύνοδο, τξς: 1) ρθόδοξος Διασπορά, 2) Τ Ατοκέφαλον κα τρόπος νακηρύξεως ατο, 3) Τ Ατόνομον κα τρόπος νακηρύξεως ατο, 4) Δίπτυχα, 5) Τ ζήτημα το κοινομερολογίου, 6) Κωλύματα γάμου, 7) ναπροσαρμογ τν περ νηστείας κκλησιαστικν διατάξεων, 8) Σχέσεις ρθοδόξων κκλησιν πρς τν λοιπν χριστιανικν κόσμον, 9) ρθοδοξία κα Οκουμενικ Κίνησις, 10) Συμβολ τν κατ τόπους ρθοδόξων κκλησιν ες τν πικράτησιν τν χριστιανικν δεωδν τς ερήνης, τς λευθερίας, τς δελφοσύνης κα τς γάπης μεταξ τν λαν καρσιν τν φυλετικν διακρίσεων.
Ἐπίσης ἡ Διάσκεψη προχώρησε σὲ γενικὴ ἐπισκόπηση καὶ ἀξιολόγηση τῆς πορείας τῶν σχέσεων καὶ τῶν διαλόγων μὲ τὶς ἄλλες χριστιανικὲς ὁμολογίες καὶ τὸ Π.Σ.Ε. (Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν), καὶ ἀπεφάσισε τὴν περαιτέρω προώθηση τους. Τὸ ἐκπληκτικὸ ὅμως εἶναι ὅτι δὲν περιορίσθηκε μόνο σὲ διαχριστιανικοὺς διαλόγους, ἀλλὰ προχώρησε ἀκόμη περισσότερο, στὴν υἱοθέτηση καὶ προώθηση καὶ διαθρησκειακῶν διαλόγων: « Διάσκεψις κφράζουσα τν πιθυμίαν τς ρθοδόξου κκλησίας ν συμβάλ ες τν διαθρησκειακν συνεννόησιν κα συνεργασίαν, δι’ ατς δ ες τν πάλειψιν το φανατισμοπ πάσης πλευρς κα τοιουτοτρόπως ες τν συμφιλίωσιν τν λαν κα τν πικράτησιν τν δεωδν τς λευθερίας κα τς ερήνης ες τν κόσμον πρς ξυπηρέτησιν το συγχρόνου νθρώπου, νεξαρτήτως φυλς κα θρησκεύματος, πεφάσισεν, πως ρθόδοξος κκλησία συνεργασθ πρς τοτο μετ τν λλων κτς το Χριστιανισμο θρησκευμάτων».[1]
Τ 1982 συνεκλήθη Β΄ Πανορθόδοξος Προσυνοδικ Διάσκεψη, στὸ ἐν Σαμπεζὺ τῆς Γενεύης Ὀρθόδοξο Πατριαρχικὸ Κέντρο, ἡ ὁποία ἐκπροσωπήθηκε ἀπὸ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα καὶ τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες. Ἡ Διάσκεψη αὐτὴ ἀσχολήθηκε μὲ ὁρισμένα μόνο ἀπὸ τὰ δέκα θέματα, στὰ ὁποῖα κατέληξε ἡ προηγούμενη Α΄ Προσυνοδική, τὰ ἑξῆς: 1) Κωλύματα Γάμου, 2) ναπροσαρμογ τν περ νηστείας κκλησιαστικν διατάξεων, 3) Τ ζήτημα το κοινομερολογίου. Ἀσχολήθηκε ἐπίσης καὶ μὲ ἕνα ἔκτακτο θέμα, τὸ ὁποῖο δὲν περιλαμβάνεται στὸν κατάλογο τῶν δέκα θεμάτων καὶ τὸ ὁποῖο ἔθεσε πρὸς συζήτηση ἡ Βουλγαρικὴ Ἐκκλησία, τ θέμα το καθορισμο κατ πόσον εναι δυνατ στ μέλλον ν χειροτονονται πίσκοποι κ μοναχν.
Σχετικὰ μὲ τὸ πρῶτο θέμα, τῶν κωλυμάτων τοῦ γάμου, ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἡ Διάσκεψη προχώρησε σ καινοτομίες, διότι υοθέτησε κατ’ οκονομίαν τν τέλεση μικτν γάμων ρθοδόξων μτεροδόξους κατεροθρήσκους, οποοι μως παγορεύονται ρητπ τος ερος Κανόνες: 14ος Κανν τς Δ΄ Οκουμενικς Συνόδου ρίζει: «πειδν τισιν παρχίαις συγκεχώρηται τος ναγνώσταις κα ψάλταις γαμεν, ρισεν γία Σύνοδος, μξεναί τινι ατν τερόδοξον γυνακα λαμβάνειν ... μήτε μν συνάπτειν (τέκνον) πρς γάμον αρετικ, ουδαί, λληνι (εδωλολάτρ), ε μρα παγγέλλοιτο μετατίθεσθαι ες τν ρθόδοξον πίστιν τ συναπτόμενον πρόσωπον τρθοδόξ». 72ος Κανν τς Πενθέκτης ρίζει: «Μξέστω ρθόδοξον νδρα αρετικ συνάπτεσθαι γυναικί, μήτε μν αρετικνδρ γυνακα ρθόδοξον συζεύγνυσθαι. λλ’ ε κα φανείη τι τοιοτον πό τινος τν πάντων γινόμενον, κυρον γεσθαι τν γάμον, κα τθεσμον διαλύεσθαι συνοικέσιον». (Πρβλ. κα 10ον κα 31ον τς ν Λαοδικεί, κα 29ον τς ν Καρθαγέν).
Ὡς πρὸς τὸ δεύτερο θέμα τῆς νηστείας ἡ Διάσκεψη δὲν κατέληξε σὲ κάποιες ἀποφάσεις, ἀλλὰ παρέπεμψε τὸ θέμα πρὸς ἐπανεξέταση στὴν ἑπομένη Γ΄ Προσυνοδική Διάσκεψη , ἀφοῦ προηγουμένως μελετηθεῖ ἀπὸ Διορθόδοξο ΠροπαρασκευαστικὴἘπιτροπή. Τ τρίτο θέμα, τομερολογιακο ζητήματος, συζητήθηκε ν ναφορ κα πρς τλλο συναφς θέμα το κοινοορτασμο το Πάσχα σρισμένη Κυριακπλους τος Χριστιανούς, ρθοδόξους κατεροδόξους. Διάσκεψη κατέληξε, μεταξλλων, στ συμπέρασμα τι «τ θέμα, πολ πέραν τς πιστημονικς κριβείας, εναι θέμα κκλησιολογικς ατοσυνειδησίας τς μις καδιαιρέτου ρθοδοξίας, τς ποίας νότης κατ’ οδένα λόγον τρόπον πρέπει ν διασαλευθ», κατι « πιστς λας το Θεο εναι νέτοιμος, τουλάχιστον προπαράσκευος καπληροφόρητος, δι νντιμετωπίσ κα δεχθ μίαν λλαγν ες τ θέμα το προσδιορισμο τς μερομηνίας το Πάσχα».[2]
Τ 1986 συνεκλήθη Γ΄ Πανορθόδοξος Προσυνοδικ Διάσκεψη, στὸ ἐν Σαμπεζὺ τῆς Γενεύης Ὀρθόδοξο Πατριαρχικὸ Κέντρο, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἐκπροσωπήθηκε ἀπὸ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα καὶ τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες. Ἡ Διάσκεψη μεταξὺ ἄλλων ἀσχολήθηκε μὲ τέσσερα ἀκόμη θέματα ἀπὸ τὴ θεματολογία τοῦ καταλόγου τῶν δέκα θεμάτων τῆς Α΄ Προσυνοδικῆς, τὰ ἑξῆς: 1) ναπροσαρμογ τν περ νηστείας κκλησιαστικν διατάξεων, 2) Σχέσεις ρθοδόξων κκλησιν πρς τν λοιπν χριστιανικν κόσμον, 3) ρθοδοξία κα Οκουμενικ Κίνησις, 4) Συμβολ τν κατ τόπους ρθοδόξων κκλησιν ες τν πικράτησιν τν χριστιανικν δεωδν τς ερήνης, τς λευθερίας, τς δελφοσύνης κα τς γάπης μεταξ τν λαν, κα ες τν ρσιν τν φυλετικν διακρίσεων. Στὴ συζήτηση τῶν τριῶν τελευταίων θεμάτων ἐκφράσθηκαν δυστυχῶς καὶ ἐλήφθησαν ἀποφάσεις ξένες πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ποὺ ἀπηχοῦν τὸ πνεῦμα τοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ καὶ τὴν ἰδεολογία τῆς συγχρόνου παναιρέσεως τοῦ Διαχριστιανικοῦ καὶ Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἐκτενέστερο σχολιασμὸ ἐπὶ τῶν θέσεων καὶ ἀποφάσεων τῆς Γ΄ Προσυνοδικῆς θὰ ἐπιχειρήσουμε στὸ ἑπόμενο κεφάλαιο, τὸ ἀναφερόμενο στὴ γενικὴ ἀξιολόγηση τῆς μέχρι σήμερα πορείας τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Στὴν Γ΄ Πανορθόδοξο Προσυνοδικὴ ἐνεκρίθη ἐπίσης μερήσια Διάταξη τς Δ΄ Πανορθοδόξου Προσυνοδικς, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὰ ὑπόλοιπα τέσσερα θέματα τοῦ καταλόγου, τὰ ἑξῆς: 1) ρθόδοξος Διασπορά, 2) Τ Ατοκέφαλον κα τρόπος νακηρύξεως ατο, 3) Τ Ατόνομον κα τρόπος νακηρύξεως ατο, 4) Δίπτυχα. σύγκληση τς Δ΄ Πανορθοδόξου Προσυνοδικς στόσο δν γινε στμεσο προσεχς μέλλον, πως ταν ναμενόμενο, λλ μ μεγάλη καθυστέρηση 23 τν. Πραγματοποιήθηκε δηλαδ μόλις τ 2009, στὸ Ὀρθόδοξο Πατριαρχικὸ Κέντρο, στὸ Σαμπεζὺ τῆς Γενεύης, καὶ ἀσχολήθηκε μὲ ἕνα καὶ μόνο θέμα, τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς. Ἡ ἀνακοπὴ τῆς προπαρασκευαστικῆς διαδικασίας στὴ δεκαετία τοῦ 90 ὀφείλεται στὴ σοβαρὴ ἐπιδείνωση τῶν διμερῶν σχέσεων μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία ἔφθασε μάλιστα γιὰ ἕνα διάστημα μέχρι διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, καὶ ὀφείλεται στὴ διαφωνία, ἡ ὁποία προέκυψε ἐξ αἰτίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος τῆς αὐτονομίας τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐσθονίας. Τὸ ζήτημα αὐτὸ τακτοποιήθηκε τελικὰ στὴ Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τὸ 2008, μὲ τὸν ἀποκλεισμὸ τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐσθονίας ἀπὸ τὶς Προσυνοδικὲς καὶ Πανορθόδοξες Διασκέψεις.
Δ΄ Προσυνοδικ Διάσκεψη το 2009 κατέληξε σ κάποια συμφωνία, στκανθδες ζήτημα τς ρθοδόξου Διασπορς, ἐπὶ τῇ βάσει μελετῶν τοῦ θέματος ἀπὸ Διορθόδοξες Προπαρασκευαστικὲς Ἐπιτροπές, τὸ 1990, τὸ 1993, καὶ ἀπὸ Συνέδριο Κανονολόγων, τὸ 1995. Ὅπως ἀναφέρεται στὸ κοινὸ ἀνακοινωθέν, ἡ Διάσκεψη ἀναγνωρίζει κατ’ ἀρχήν, ὅτι παροσα κατάσταση στν ρθόδοξη Διασπορά, κατ τν ποίαν φίστανται πλέον τονς πίσκοποι στν ατν τόπον ρχεται σντίθεση μ τν ρθόδοξο κκλησιολογία κα τος ερος Κανόνες, (βλ. Καν. 8 Α΄ Οκουμενικς), στόσο γι λόγους ποιμαντικος μεση μετάβαση στν κανονικ κατάσταση δν εναι δυνατή. Γι’ ατ καποφάσισε ς μεταβατικ στάδιο τν δρυση πισκοπικν Συνελεύσεων κατ γεωγραφικς περιοχές, οἱ ὁποῖες μάλιστα καθορίστηκαν ἀπὸ τὴν Διάσκεψη. Πρόεδροι τῶν Συνελεύσεων, θὰ εἶναι «ο πρτοι κ τν πισκόπων το Οκουμενικο Πατριαρχείου, ν πουσί δ ατν οπόμενοι κατ τν τάξη τν Διπτύχων τν κκλησιν». Μέλη τῶν Συνελεύσεων θὰ εἶναι ὅλοι οἱ ἀναγνωρισμένοι ὡς κανονικοὶ ἐπίσκοποι, καὶ ἀποστολὴ τῶν Συνελεύσεων θὰ εἶναι «νάδειξη κα προαγωγ τς νότητας τς ρθοδόξου κκλησίας, κοιν ποιμαντικ διακονία τν ρθοδόξων πιστν τς περιοχς καπ κοινο μαρτυρία ατν πρς τν κόσμο». Οἱ ἀποφάσεις τῶν Συνελεύσεων θὰ λαμβάνονται ὁμόφωνα. Ἡ Δ΄ Προσυνοδικὴ ἐνέκρινε ἐπίσης σχέδιο Κανονισμο λειτουργίας τν πισκοπικν Συνελεύσεων καὶ ἀπεφάσισε νὰ τεθοῦν ἀμέσως σὲ λειτουργία, πράγμα τὸ ὁποῖο καὶ ἔγινε.
Τν Δεκέμβριο το 2009 συζητήθηκε γι πρώτη φορπ Διορθόδοξη Προπαρασκευαστικπιτροπ τ θέμα το Ατονόμου. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατέληξε σὲ κάποιο κείμενο, τὸ ὁποῖο πρόκειται νὰ μελετηθεῖ στὴν προσεχῆ Πανορθόδοξο Ε΄ Προσυνοδική, ἡ ὁποία ἀναμένεται νὰ συγκληθεῖ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2015. Τν Φεβρουάριο το 2011 συζητήθηκε π τ Διορθόδοξη Προπαρασκευαστικπιτροπ καί τ θέμα τν ερν Διπτύχων, χωρς νπάρξει συμφωνία. Καμία συμφωνία πίσης δν πρξε μέχρι σήμερα κα στ θέμα το Ατοκεφάλου.
Ἡ Προπαρασκευαστικὴ Ἐπιτροπή, ποὺ συνῆλθε στὸ Σαμπεζύ τον Φεβρουάριο τοῦ 2015 ἀσχολήθηκε μὲ ζητήματα πικαιροποίησης τν θεμάτων: 1. «Σχέσεις τς ρθοδόξου κκλησίας πρς τν Οκουμενικν Κίνησιν», 2. «Σχέσεις τς ρθοδόξου κκλησίας πρς τν λοιπν χριστιανικν κόσμον», 3. Συμβολ τν κατ τόπους ρθοδόξων κκλησιν ες τν πικράτησιν τν χριστιανικν δεωδν της ερήνης, τς λευθερίας, τς δελφοσύνης κα τς γάπης μεταξύ των λαν καρσιν τν φυλετικν διακρίσεων». Τὰ θέματα αὐτὰ εἶχαν ἐγκριθεῖ ἤδη ἀπὸ τὴν Γ΄ Προσυνοδικὴ Διάσκεψη, (1986). Καὶ τὰ τρία θέματα παρεπέμφθησαν πρς τελικγκριση στν προσεχ Ε΄ Προσυνοδικ Διάσκεψη, (κτώβριος 2015). Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἀσχολήθηκε ὅμως μὲ τὰ καυτὰ θέματα τοῦ Αὐτοκεφάλου καὶ τῶν Διπτύχων, τὰ ὁποῖα σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες θά ἀποκλειστοῦν ἀπὸ τὴν θεματολογία τῆς Ἁγίας καὶ μεγάλης Συνόδου. (Συνεχίζεται)


[1]Μητροπολίτου πρώην Ἑλβετίας Δαμασκηνοῦ, Πρὸς τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον, Προβλήματα καὶ προοπτικαί, Ἀθῆναι 1990, σελ. 29.
[2]Μητροπολίτου πρώην Ἑλβετίας Δαμασκηνοῦ, Πρὸς τὴν Ἁγίαν. . ., ὅ.π. σελ.39-40.
Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !