Ψηφιακά παιχνίδια, εχθρός ή φίλος της μάθησης

🕔15/12/2015 09:48

Τα ψηφιακά παιχνίδια συνήθως θεωρούνται αποκλειστικά ως φορείς ψυχαγωγίας και ως βασικοί ένοχοι στην εποχή μας για τη διάσπαση των παιδιών και εφήβων από τη μελέτη ή την ενασχόληση με κάποια εκπαιδευτική ή αθλητική δραστηριότητα.

Με αυτό το σκεπτικό και δεδομένουτ την αγάπη των νέων και εφήβων για αυτά πολλές φορές σχεδιάστηκαν εκπαιδευτικά ψηφιακά παιχνίδια που δεν κέρδισαν το ίδιο ενδιαφέρον όσο τα κλασικά και γνωστά ψηφιακά παιχνίδια όπως το Minecraft. Ωστόσο, η Jane McGonigal σχεδιάστρια ψηφιακών παιχνιδιών και συγγραφέας υποστηρίζχει πως τα ψηφιακά παιχνίδια δεν αποτελούν μία διάσπαση στη γενικότερη μαθησιακή πορεία παιδιών και εφήβων.

Σύμφωνα με τη Jane McGonigal ένα ψηφιακό παιχνίδι επειδή συχνά παρουσιάζει μέσα στη πλοκή του προσομοίωση καθημερινών καταστάσεων βοηθάει τα παιδιά να αποκτήσουν ενσυναίσθηση και να μπορέσουν να παρατηρήσουν τη συναισθηματική κατάσταση και του άλλου αφού σε ένα απιχνίδι ο χρήστης χειρίζεται όλους τους χαρακτήρες. Επιπλέον, θέλοντας να είναι πιο συγκεκριμένη αναφέρεται στη θετική επίδραση και το κινητήριο μέσο που αποτέλεσε η κονσόλα Wii σε μία οικογένεια που μόλις είχε υιοθετήσει ένα κοριτσάκι 4 ετών και χρειαζόταν κάτι για να εμπλακούν σταδιακά σε μία ευχάριστη δραστηριότητα μαζί.

Το βασικό είναι πως τα παιδιά και ειδικά οι έφηβοι έχουν θεωρήσει ως δεδομένο την απαξιωτική γλώσσα γονέων και εκπαιδευτικών σχετικά με τα παιχνίδια που τους ενδιαφέρουν και είναι βασικό να αλλάξει έστω και ο τρόπος αναφοράς των ενηλίκων σε αυτά γιατί αποτελούν βασικό στοιχείου του περιβάλλοντος του σύγχρονου νέου και άρα ένα σημαντικό πεδίο μαθησιακών εμπειριών.

Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !