Πρωτοπρ. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Επιστολή Πατριάρχου Αθηναγόρα (Β΄)

🕔10/10/2015 09:43

Διαβάστε και το Μέρος Α΄
Η υπογραφή του Πατριάρχη Αθηναγόρα στην εν λόγω επιστολή
Πάτρα, 25 Σεπτεμβρίου 2015
B΄
Πατριάρχης Αθηναγόρας:
«μελετούμεν αυτό εν μυστική μεθ υμών ψυχική επικοινωνια και αγαλλιάσει, ότι πλουτιζομεθα εκ των υψηλών σκέψεων της ημετέρας Εντιμότητας.

Ταύτα δε πάντα... έχουσι τοποθετήσει την υμετέραν Εντιμότητα εις την γενναία και τετιμημενην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπάθεια αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών». (Α΄)
Γράφει π. ναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος, Πρωτοπρεσβύτερος φηµέριος . Ν. γ. Νικολάου Πατρν
Στο πρώτο μέρος του παρόντος άρθρου αναφερθήκαμε σε επιστολή που απηύθυνε ο πατριάρχης Αθηναγόρας σε συγγραφέα, ο οποίος του έστειλε έκδοσή του.
Μελετώντας την επιστολή αυτή μας εντυπωσίασε ο θερμός προσωπικός τόνος γραφής του πατριάρχου, που υπερέβαινε κατά πολύ τις τυπικές ευχαριστήριες επιστολές που συνηθίζονται σε τέτοιες περιπτώσεις. Μάλιστα επισημάναμε ότι δεν επρόκειτο περί κάποιας σοβαρής και επιστημονικής μελέτης που να δικαιολογεί τέτοια θερμή απάντηση.
Ο πατριάρχης σημειώνει, μεταξύ πολλών άλλων σημαντικών, ότι ο συγγραφέας κατατάσσεται στη «γενναία και τετιμημένην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπαθεία αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών».
Το ερώτημα είναι:Ποιος λοιπόν ήταν ο συγγραφέας στον οποίο ο Ορθόδοξος πατριάρχης Αθηναγόρας γράφει σε επίσημο έγγραφο τού Πατριαρχείου ότι βρισκόταν «εν μυστική μεθ’ υμών ψυχική επικοινωνία και αγαλλιάσει» και ότι «πλουτιζόμεθα εκ των υψηλών σκέψεων της ημετέρας Εντιμότητας, των ευγενικών αισθημάτων και του πόθου της εξυπηρετήσεως της κοινωνίας και μερικώτερον του ανθρώπου» και ότι υπάρχει ταυτότητα απόψεων μεταξύ του πατριάρχου και του συγγραφέως «Ταύτα δε πάντα συγκροτούσι και την προσωπικήν Βιβλιοθήκην την οποιαν καταρτίζομεν εν τη ψυχή ημών και διατηρούμεν ανεξάντλητον»;
Ο συγγραφέας ήταν ο πολύς Κωστής Μελισσαρόπουλος!
Ποιος όμως ήταν ο Κωστής Μελισσαρόπουλος;
Μήπως ήταν κάποιος μεγάλος βιβλικός θεολόγος, ή πατρολόγος, ή λειτουργιολόγος ή μελετητής της εκκλησιαστικής ιστορίας;
Ή μήπως ήταν κάποιος κατά μεν τη σοφία του κόσμου πτωχός, αλλ’ όμως «εις Θεόν πλουτών», κάποιος κατά κόσμον «αγράμματος», χωρίς πτυχία και περγαμηνές πανεπιστημιακών Σχολών, αλλά που με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος κατόρθωσε να εισδύσει στον πλούτο της Ορθοδόξου Θεολογίας και έτσι να μπορεί να «πλουτίζει εκ των υψηλών σκέψεων … των ευγενικών αισθημάτων και του πόθου της εξυπηρετήσεως της κοινωνίας και μερικώτερον του ανθρώπου» τον ίδιο τον Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριάρχη, τον “μεγάλο” Αθηναγόρα;
Ή μήπως ήταν κάποιος του οποίου η συγγραφική θεολογική παραγωγή ήταν τέτοια ώστε επαξίως να του γράφει ο Ορθόδοξος Οικουμενικός πατριάρχης ότι οι σκέψεις του «συγκροτούσι και την προσωπικήν Βιβλιοθήκην την οποιαν καταρτίζομεν εν τη ψυχή ημών και διατηρούμεν ανεξάντλητον»;
Δυστυχώς τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ήταν ο συγγραφέας στον οποίο τόσο θερμά γράφει ο Αθηναγόρας!
Ο συγγραφέας Κ. Μελισσαρόπουλος γεννήθηκε Πάτρα το 1904, εργάστηκε ως απλός υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας και έζησε και απεβίωσε στην Αθήνα και Μυτιλήνη το 1988. Ήταν δεδηλωμένος μασόνος (στη στοά Ορφεύς των Αθηνών), 33ου βαθμού, μέλος του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου βαθμού της Ελλάδος, χρηματίσαςΚραταιός Μέγας Θησαυροφύλακας της Ιεράς [Μασονικής] Αυτοκρατορίας(!)[1]και εν συνεχεία Κραταιός Ανθύπατος Μέγας Ταξιάρχης αυτής[2](δηλ. Υπαρχηγός-Αντιπρόεδρος του Σώματος όλων των υψηλόβαθμων μασόνων της χώρας μας), Επίσης, ο Κ. Μελισσαρόπουλος διετέλεσε επί δεκαετίες (34 χρόνια) πρόεδρος της Θεοσοφικής Εταιρείας εν Ελλάδι (1952-1957 και 1961-1988) καθώς και ιδρυτής (1956) και επί 33 χρόνια Διευθυντής (1956-1988) και συντάκτης του περιοδικού «ΙΛΙΣΟΣ» (επίσημο όργανο της Θεοσοφικής Εταιρείας Ελλάδος)!
Η «Θεοσοφική Εταιρεία» ιδρύθηκε στη χώρα μας το 1926 και είναι παράρτημα της Θεοσοφικής Εταιρίας με έδρα το Άντυαρ της Ινδίας, την οποία ίδρυσε η αποκρυφίστρια Έλενα Μπλαβάντσκυ. Ο ελληνικός εκδοτικός οίκος «Θεοσοφικές Εκδόσεις» της Θεοσοφικής Εταιρείας εν Ελλάδι, στην οποία πρόεδρος ήταν ο Κ. Μελισσαρόπουλος, έχει μεταφράσει και εκδώσει στη χώρα μας τα έργα της Μπλαβάτσκυ και των διαδόχων της Μπέιλυ, Μπέσαντ και Λεντμπίτερ (από τον εκδοτικό οίκο της αμερικάνικης Θεοσοφικής Εταιρείας της LUCISTRUST(=Εταιρεία του Εωσφόρου)!).
Προσοχή! Ο Μελισσαρόπουλος δεν ήταν απλώς μασόνος, εσωτεριστής και θεοσοφιστής, αλλά στην εποχή του ήταν ο κατ’ εξοχήν θεωρητικός της θεοσοφίας-μασονίας, ο μυημένος στα πλέον απόκρυφα μυστήρια και δόγματα της μασονίας. Η ελληνική μασονία δεν έχει να επιδείξει πολλούς θεωρητικούς της τέτοιου υψηλού επιπέδου και θεωρητικής καταρτίσεως ωσάν τον Κωστή Μελισσαρόπουλο.
Ο Κ. Μελισσαρόπουλος ήταν πολυγραφότατος. Αν εξαιρέσουμε δε, μόνο μία εργασία του που αναφέρεται στην Εθνική Τράπεζα, όλες οι υπόλοιπες μελέτες του (υπερβαίνουν τις 20, οι περισσότερες πολυσέλιδες, ενώ τα άρθρα του στο περιοδικό της Θεοσοφίας «Ιλισός» είναι δεκάδες) αναφέρονται στη θεοσοφία, τον εσωτερισμό, τον αποκρυφισμό και το μυστικισμό, δηλ. στο θεολογικό και θεωρητικό υπόβαθρο της μασονίας. Ακόμα και η προσέγγιση της Αρχαίας Ελληνικής ιστορίας γίνεται μέσω της θεοσοφίας και του αποκρυφισμού. Και μόνο η παράθεση ορισμένων τίτλων εκ των έργων τού Μελισσαρόπουλου καθιστά σαφή τα πνευματικά ενδιαφέροντα και τις ενασχολήσεις του:
1.Περί Αποκρυφισμού και Μυστικισμού, εκδ. Γκοβόστη 1939, σσ. 72, β΄ έκδοση Αθήναι 1964, σσ. 108.
2.Εισαγωγή στη Θεοσοφία, Αθήναι, 1947, β΄ έκδοση το 1966 και γ΄ έκδοση το 1986
3.Τω Αγνώστω Θεώ, Στας Αθήνας τω 51μ.Χ. Αθήναι 1951, σσ. 19.
4.Ο Ιησούς από την άποψη του ορθολογισμού και του Μυστικισμού, Αθήνα 1955, σσ. 91.
5.Προσωκρατικοί Έλληνες φιλόσοφοι και θεοσοφία (4 Διαλέξεις), Αθήναι, 1956, σσ. 82.
6.Μήτις (Το Βιβλίο της Σοφίας), συλλογή κειμένων, Αθήναι 1962, σσ. 311.
7.Μελετήματα, Αθήνα 1965.
8.Δελφοί καί Ἀμφικτιονίες, Ἀθῆναι 1966.
9.Τα βήματα της φιλοσοφίας : από την Προϊστορία μέχρι την Αναγέννηση, Αθήνα 1968.
10. Ο Ιησούς, Αθήναι 1973, σσ. 101.
11. Επτά ομιλίες εις τον 18ο βαθμό, Αθήνα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές από τις ανωτέρω εκδόσεις στο εξώφυλλό τους παρίσταται το κατ’ εξοχήν μασονικό σύμβολο, ο «ουροβόρος όφις»!
Επίσης, ο Κ. Μελισσαρόπουλος έχει μεταφράσει, επιμεληθεί και εκδώσει προσωπικά δύο έργα της Annie Besant (μαθήτρια και διάδοχος στην Θεοσοφική Εταιρεία στην Αμερική της Έλενας Μπλαβάτσκυ) [«Φως στην Ατραπό», Αθήναι 1957 και «Η ατραπός του αποκρυφισμού = Talks on the path Occultism», Αθήναι, 1974] και του J. Krishnamurti (ο Μεσσίας της Θεοσοφίας) [«Στα πόδια του Διδασκάλου», Αθήνα, εκδ. Γκοβόστης 1946, και β΄ έκδοση το 1966, «Εκλογαί από τον Krishnamurti: Ανθολογία αποσπασμάτων από ομιλίες και βιβλία του», Αθήναι, 1971, και «Ο Κρισναμούρτι για τον διαλογισμό», Αθήναι 1981].
Για να γίνει αντιληπτό σε τι επιπέδου απόκρυφης γνώσης άνθρωπο αναφερόμαστε καταθέτω μόνο ένα στοιχείο από τα πολλά: Ο Κ. Μελισσαρόπουλος είναι ο πρώτος Έλληνας μασόνος που με τις περίφημες «Επτά ομιλίες εις τον 18ο βαθμό» αποκάλυψε εν κλειστώ κύκλω στους αδελφούς του μασόνους του 18ου βαθμού την απόκρυφη διδασκαλία, «την πλήρη παράδοση» του 3ουβαθμού, δηλ. την υπόσταση, το ποιος είναι ο Μέγας Αρχιτέκτονας Του Σύμπαντος (ο μασονικός θεός Μ.Α.Τ.Σ.). Για τον Κ. Μελισσαρόπουλο, λοιπόν, ο Μ.Α.Τ.Σ., στο όνομα του οποίου γίνονται τα πάντα στη μασονία, δεν είναι ο Θεός της Αγ. Γραφής, αλλά ο «Άγγελος φωτός», ο Εωσφόρος, ο οποίος ως ευεργέτης της Ανθρωπότητας μετέδωσε στον Κάιν το πνεύμα σοφίας και απόκρυφης γνώσης .οι μασόνοι ως απόγονοι του Μ.Α.Τ.Σ.-Εωσφόρου καλούνται να «καθιερώσουν καθ’ όλην την γην την λατρείαν του πυρός [με τη μορφή του «φωτός» που κομίζει ο Εωσφόρος της πτώσεως] καταρρίπτοντες την τυραννίαν του Αδωνάι»! Για τον Κ. Μελισσαρόπουλο ο Θεός της Αγ. Γραφής, «ο Αδωνάι είναι πλασματικός Θεός, ο οποίος εδημιουργήθη από τον άνθρωπον συμφώνως προς την περιορισμένην αντίληψίν του κατ’ εικόνα του ιδίου του εαυτού του», έχει «αδυναμίας και ταπεινά πάθη» και «μισεί το πλάσμα του [τον άνθρωπον] καταδικάσας αυτόν να αποθνήσκει» [3]. Αυτή η διδασκαλία της μασονίας, τόσο ρητά και με σαφήνεια εκτεθειμένη από τον Κ. Μελισσαρόπουλο, είναι η ουσία της διδασκαλίας του σύγχρονου αποκρυφισμού και της Νέας Εποχής, την οποία υποστηρίζει η Θεοσοφική Εταιρεία και το παράρτημά της στην Ελλάδα, στο οποίο ήταν πρόεδρος επί 34 χρόνια ο Μελισσαρόπουλος!
Ποιος λοιπόν μπορεί να αμφιβάλει ότι ο Κ. Μελισσαρόπουλος ήταν όχι απλώς υψηλόβαθμος μασόνος, υπαρχηγός της μασονίας, εσωτεριστής, θεοσοφιστής αλλά ένας συνειδητός Εωσφοριστής και θεωρητικός του Εωσφορισμού στην Ελλάδα;
Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα όχι, βέβαια, για τον Κ. Μελισσαρόπουλο, αλλά για τον Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα :
1. Πώς είναι δυνατόν ένας Ορθόδοξος πιστός, πολλώ μάλλον ο Οικουμενικός Πατριάρχης, να γράφει σε ένα δεδηλωμένο μασόνο, αποκρυφιστή και εωσφοριστή ότι «μετά της περί ημάς Ιεραρχίας και του Ι. Κλήρου…πολλήν εδοκιμάσαμεν ψυχικήν χαράν κομισάμενοι το υπό τον τίτλο «Τα βήματα της Φιλοσοφίας» σύγγραμμα της ημετέρας λίαν ημίν αγαπητής Εντιμότητας» ;
2. Πώς είναι δυνατόν ο Ορθόδοξος Οικουμενικός Πατριάρχης να αισθάνεται και να γράφει στον θεωρητικό του εωσφορισμού ότι μελετά το σύγγραμμά του και βρίσκεται «εν μυστική μεθ’ υμών ψυχική επικοινωνια και αγαλλιάσει» ; ή ότι «πλουτιζομεθα εκ των υψηλών σκέψεων της ημετέρας Εντιμότητας, των ευγενικών αισθημάτων και του πόθου της εξυπηρετήσεως της κοινωνίας και μερικώτερον του ανθρώπου»;
3.Είναι δυνατόν η εσωτερική, εν τη ψυχή, προσωπική «Βιβλιοθήκη» ενός Ορθοδόξου Πατριάρχου να εμπλουτίζεται από τις θεοσοφικές, αποκρυφιστικές και μασονικές θεωρίες και απόψεις ενός συγγραφέως τέτοιου επιπέδου; Είναι δυνατόν να ταυτίζεται η εσωτερική «Βιβλιοθήκη» ενός Ορθοδόξου πατριάρχου με αυτήν ενός αποκρυφιστή; Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να γράφει ο Αθηναγόρας στον Μελισσαρόπουλο ότι «Ταύτα δε πάντα [οι «υψηλές σκέψεις», τα «ευγενικά αισθήματα» και ο «πόθος εξυπηρετήσεως του ανθρώπου»] συγκροτούσι και την προσωπικήν Βιβλιοθήκην την οποίαν καταρτίζομεν εν τη ψυχή ημών και διατηρούμεν ανεξάντλητον»;! Τέλος,
4. Πώς είναι δυνατόν ένας δεδηλωμένος μασόνος 33ουβαθμού, υπαρχηγός της ελληνικής μασονίας, θεωρητικός της αντίχριστης μασονίας και της εωσφορικής θεοσοφίας, ένας μεταφραστής και επιμελητής και εκδότης έργων της εν Αμερική LUCISTRUST (=Εταιρείας του Εωσφόρου), ένας αποκρυφιστής και εωσφοριστής να έχει καταταγεί από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα «εις την γενναία και τετιμημένην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπαθεία αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών»;
Όμως τα κρίσιμα ερωτήματα δεν τελειώνουν και, δυστυχώς, δεν περιορίζονται στον Αθηναγόρα, αλλά αγγίζουν και εμάς σήμερα …
(συνεχίζεται…)
Αναδημοσίευση από τον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ, φ. 2087/9.10.2015, σ. 1, 6.

[1] Τυπικόν της Συνόδου του 32ουβαθμού του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, σ. 5.
[2] Ύπατο Συμβούλιο 33ου βαθμού του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, Επετηρίς 1987, σ. 7.
[3] Κ. Μελισσαρόπουλου 33ου, Επτά ομιλίες εις τον 18ο, Αθήναι, σ. 41-43.
Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !