Ολυμπιακά μεζεδάκια ξανά

🕔06/08/2016 09:46

Τα σημερινά μεζεδάκια δεν λέγονται «ολυμπιακά» για να τιμήσουν την προχτεσινή ηρωική προσπάθεια του Ολυμπιακού, ο οποίος κατάφερε επί 80 λεπτά να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του απέναντι στο μεγαθήριο της ερήμου, τη σαρωτική υπερομάδα Χάποελ Μπερσέβα.

Απλώς, από σήμερα τα χαράματα άρχισαν οι Ολυμπιακοί αγώνες στο Ρίο -όχι των Πατρών, αλλά στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Και είναι «ξανά» διότι και πριν από 4 χρόνια είχαμε άρθρο με τον τίτλο Ολυμπιακά μεζεδάκια, μόνο που τότε ήταν για τους προηγούμενους Ολυμπιακούς αγώνες, του Λονδίνου. Όπως βλέπετε, το ιστολόγιο μετράει ήδη δύο Ολυμπιάδες.

Η τελετή έναρξης έγινε στις 2 το πρωί, αλλά δεν ξενύχτησα για να την παρακολουθήσω. Πάντως, αν τηρήθηκε το πρόγραμμα, είχαμε μια πρωτιά: πρώτη φορά (ίσως όχι τυχαία, επί αριστερής κυβέρνησης) σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής ήταν μια γυναίκα, η ιστιοπλόος Σοφία Μπεκατώρου.

Και όπως επισήμανε στη Λεξιλογία ο φίλος Δρ. Ζίμπενμαλ, αυτή τη στιγμή ο πίνακας των μεταλλίων παρουσιάζει μια εικόνα που δεν θα την ξαναδείτε (παρά μόνο σε τέσσερα χρόνια), αφού προηγούνται το Αφγανιστάν, η Αμερικανική Σαμόα και η Ανδόρρα! Φυσικά, αφού ακόμα δεν έχουν απονεμηθεί μετάλλια, η κατάταξη του πίνακα γίνεται με αλφαβητική σειρά. (Εγώ έχω το γαλλόφωνο γκουγκλ, που δίνει στη δεύτερη θέση την Ανδόρρα και στην τρίτη την Αρμενία).

Μπορεί να γενικεύω την προσωπική μου στάση, αλλά έχω την εντύπωση πως λίγοι, τουλάχιστον στην πατρίδα μας, ενδιαφέρονται για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Βραζιλίας -αν πέφτω έξω, θα μου το πείτε στα σχόλια. Εμάς άλλη Ολυμπιάδα μάς έκαψε, τούτη εδώ καίει τους Βραζιλιάνους.

* Επειδή όμως και φέτος είναι πιθανό να επανέλθει η συζήτηση, που γίνεται κάθε 4 χρόνια, για τη δήθεν λανθασμένη χρήση της λέξης «Ολυμπιάδα», προκειμένου για τη διοργάνωση, μεταφέρω ένα απόσπασμα από το άρθρο του 2012:

Και το πρώτο ολυμπιακό μας μεζεδάκι είναι ακριβώς η λέξη «Ολυμπιάδα». Υπάρχουν κάποιοι που λένε πως ολυμπιάδα σημαίνει αποκλειστικά το διάστημα των τεσσάρων ετών ανάμεσα σε δυο διαδοχικές διοργανώσεις, και ότι είναι λάθος να τη χρησιμοποιούμε για την ίδια τη διοργάνωση, να λέμε Ολυμπιάδα του Ρίο. Ωστόσο, η άποψη αυτή δεν στηρίζεται κάπου. Αν δείτε όλα τα νεοελληνικά λεξικά, η λ. Ολυμπιάδα έχει δύο σημασίες, αφενός τη διοργάνωση και αφετέρου το διάστημα, την τετραετία. Πρωταρχική είναι η σημασία της διοργάνωσης. Για παράδειγμα, στο ΛΚΝ (τα ίδια περίπου λέει και ο Μπαμπινιώτης, αλλά το ΛΚΝ υπάρχει ονλάιν): ολυμπιάδα η [olimbiáδa] : 1. η τέλεση των ολυμπιακών αγώνων: H πρώτη ~, που τοποθετείται στα 776 π.X. H πρώτη ~ μετά την αναβίωση των ολυμπιακών αγώνων έγινε στην Aθήνα το 1896. H εικοστή τρίτη ~ του Λος Άντζελες. H χρυσή ~. H Aθήνα ανέλαβε τη διοργάνωση της ολυμπιάδας του 2004. || (επέκτ.): ~ σκακιού / τραγουδιού. 2. το χρονικό διάστημα των τεσσάρων ετών που παρεμβαλλόταν ανάμεσα σε δύο ολυμπιάδες κατά την ελληνική αρχαιότητα, ως χρονολογική μονάδα: Tο δεύτερο έτος της πρώτης ολυμπιάδας, το 775 π.X.

Όχι μόνο υπάρχουν καθιερωμένες χρήσεις όπως Ολυμπιάδα σκακιού, ολυμπιάδα τραγουδιού, χρυσή ολυμπιάδα,αλλά επίσης η σημασία Ολυμπιάδα = η τέλεση των αγώνων είναι ήδη αρχαία (το Λίντελ Σκοτ δίνει πρώτη αυτή τη σημασία!), π.χ. ο Πίνδαρος, όταν γράφει πύκτας δ΄ ἐν Ὀλυμπιάδι νικῶν, σαφώς εννοεί τη διοργάνωση, όχι το τετραετές διάστημα! Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Βηματοδότης είχε ειρωνευτεί κάποιους δημοσιογράφους που είχαν χρησιμοποιήσει τη λέξη Ολυμπιάδα σαν συνώνυμο των Ολυμπιακών αγώνων και είχα γράψει (τότε δεν είχα ιστολόγιο) το εξής σημείωμα που ξαναγίνεται επίκαιρο. Προσωπικά, τη σημασία «ολυμπιάδα=τετραετές διάστημα» θυμάμαι να την έχω χρησιμοποιήσει μόνο στα αστεία, όταν φοιτητές πειραζόμασταν, ότι έτσι που πάμε δεν θα πάρουμε πτυχίο ούτε σε τρεις ολυμπιάδες. Επομένως, αν κάποιος σας πει ότι κακώς λέτε «Ολυμπιάδα του Ρίο», μην τον πιστέψετε.

* Και προχωράμε στα φρέσκα μεζεδάκια. Το πρώτο δεν είναι και τόσο φρέσκο, με την έννοια ότι το ακούμε εδώ και μερικές εβδομάδες, από τότε που εκδηλώθηκε το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία.

Όταν έγινε η απόπειρα πραξικοπήματος, ο Ερντογάν παραθέριζε -αλλά πού; Αλλού διαβάζουμε στη Μαρμαρίδα και αλλού στον Μαρμαρά (ή και στα δύο, όπως σε πρόσφατο παράδειγμα, όπου στο ίδιο άρθρο ανακατεύουν Μαρμαρά και Μαρμαρίδα, λες και πρόκειται για συνώνυμα). Δεν είναι το ίδιο όμως. Ο Μαρμαράς, Προποντίδα στα αρχαία, είναι η κλειστή θάλασσα ανάμεσα στον Βόσπορο και στα Δαρδανέλλια, κοντά στην Πόλη. Η Μαρμαρίδα είναι απέναντι στη Ρόδο. Στη Μαρμαρίδα παραθέριζε ο Ερντογάν.

* Το επόμενο μεζεδάκι το αναφέραμε σε σχόλιο άρθρου, αλλά αξίζει να επαναληφθεί επειδή σπάει ρεκόρ εισαγωγικομανίας, λες και ο συντάκτης το κάνει επίτηδες -και μάλιστα όταν αντικείμενο του άρθρου είναι ένα τραγικό γεγονός, ο θάνατος της δημοτικής αστυνομικού που είχε τραυματιστεί στην Αργυρούπολη. Προσέξτε την πρώτη παράγραφο του άρθρου:

Adtech AdΜετά από 8 μέρες «μάχης» για να «κρατηθεί στη ζωή», η 34χρονη Δημοτική Αστυνόμος, Ματίνα Νικολάου, «έφυγε από τη ζωή», αργά το μεσημέρι της Πέμπτης, στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου νοσηλευόταν, «σκορπίζοντας τη θλίψη» στους συναδέλφους της, στο Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης…

Από τα πέντε ζευγάρια εισαγωγικών, μόνο το «Ευαγγελισμός» είναι δικαιολογημένο κατά τη γνώμη μου.

* Φίλος από την Κρήτη μού στέλνει ένα λερναιοειδές, με τίτλο «Η ελληνική γλώσσα περιέχει αριθμούς, μουσικούς τόνους και σαφείς έννοιες», που σας το παραδίδω ασχολίαστο με τη γνωστή προτροπή «Απολαύστε υπεύθυνα». Μόνο για να πάρετε μια γεύση, ξεχωρίζω ένα απόσπασμα:

Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενείς λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.
ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος πολλών χιλιετιών...

Βέβαια, με τόσες πολλές κλήσεις ο λογαριασμός θα είναι αλμυρός στο τέλος.

* Νέα προσθήκη στη γεωγραφία της Νομανσλάνδης, από κυπριακό σελεμπριτοάρθρο που μας αναλύει καταλεπτώς ποιος είναι ο αγαπημένος της Πίπα Μίντλετον (αν το άρθρο ήταν σε ελληνικό σάιτ θα έγραφε όλα τα ονόματα με το λατινικό, πάω στοίχημα). Λοιπόν, μαθαίνουμε ότι «ο Τζέιμς έκανε πρόταση γάμου στην Πίπα κατά τη διάρκεια μιας ρομαντικής εκδρομής στη λίμνη Ντίστρικτ».

Η λίμνη Ντίστρικτ είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Νομανσλάνδης.

(Στην πραγματικότητα, τα δυο μεγαλοπιτσουνάκια είχαν πάει εκδρομή στην Lake District, την περιοχή των λιμνών, η οποία έχει πολλές λίμνες, που όμως καμιά τους δεν λέγεται Ντίστρικτ!)

* Κούλης Μητσοτάκης, δηλώσεις εκτός χειρογράφου κατά την επίσκεψη στην πυρόπληκτη Λίμνη της Εύβοιας.

Αφού είπε ότι πρέπει «αυτό το πολύ όμορφο πευκοδάσος με τη βοήθεια του πανδαμάτορα χρόνου να ξαναγεννηθεί» (άστοχη χρήση του κλισέ, πανδαμάτορας δεν σημαίνει ‘γιατρός’), στην κατακλείδα της δήλωσής του ζήτησε «να μη δώσουμε την ευκαιρία σε αυτούς τους ανθρώπους να απολέσουνε πολυτιμο οικονομικό εισόδημα από τον τουρισμό».

Δηλαδή οι Λιμνιώτες περίμεναν πώς και πώς να χάσουν εισόδημα, αλλά η πολιτεία δεν θα τους το επιτρέψει!

Το έχω ξαναπεί, όταν ο μάπας από το Χάρβαρντ μιλάει εκτός κειμένου πετάει κοτρόνες με ρυθμό καταπέλτη!

Και για του λόγου το αληθές:

* Νέα λέξη κατασκεύασε το in.gr, στο άρθρο για τα νέα μέτρα σχετικά με την αναγραφή των χωρών προέλευσης του γάλακτος:

Η επισήμανση θα αφορά στην αναγραφή της χώρας άλμεξης, της χώρας επεξεργασίας και της χώρας συσκευασίας.

Άλμεξη δεν υπάρχει. Αν μας φαίνεται δυσκολοπρόφερτο το «άμελξη», να το πούμε όπως ο μπαμπάς μας, άρμεγμα.

* Το συζητήσαμε προχτές στα σχόλια, το βάζω κι εδώ προς εμπέδωση.

Όταν σε κλέβει το Πρώτο Θέμα

Είναι γνωστό ότι οι δημοσιογράφοι των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης, έντυπων και ηλεκτρονικών, αντλούν ασύστολα υλικό από τη μπλογκόσφαιρα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ένα σημερινό παράδειγμα κλοπής, όπου έτυχε να είμαι παθών. Όπως με ειδοποίησε ένας φίλος, το προχτεσινό Πρώτο Θέμα δημοσίευσε άρθρο που αναφέρεται στη σημασία grec = απατεώνας που είχαν τα γαλλικά λεξικά παλιότερα.

Είχα γράψει κι εγώ για το θέμα αυτό πριν από κάμποσα χρόνια.

Άλλος φίλος πρόσεξε τουλάχιστον μια όμοια φράση, που δεν μπορεί να αποτελεί τυχαία σύμτπωση και δείχνει την κλεψιά:

Ν.Σ., 2011: «Σε μιαν άλλη, μάλλον αναξιόπιστη πηγή, είχα διαβάσει ότι έγινε και επίσημο διπλωματικό διάβημα προς τη Γαλλική Ακαδημία (αυτά την εποχή που η γαλλική γλώσσα κυριαρχούσε, δηλαδή προπολεμικά).»

Π.Θ., 2016: «Σε μιαν άλλη, μάλλον αναξιόπιστη πηγή ακούγεται ότι έγινε και επίσημο διπλωματικό διάβημα προς τη Γαλλική Ακαδημία (αυτά την εποχή που η γαλλική γλώσσα κυριαρχούσε, δηλαδή προπολεμικά).»

Σχεδόν αυτολεξεί αντιγραφή, χωρίς αναφορά πηγής, είναι λογοκλοπή.

Δεν έχω την αυταπάτη ότι θα σταματησουν οι κλοπές. Τουλάχιστον ας καταγγέλλονται.

aristarx* Έχουμε αφιερώσει άρθρο στο δήθεν αρχαίο ρητό «Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος» που δεν το είπε ούτε ο Kαλλίμαχος, ούτε ο Ηράκλειτος, ούτε κανείς άλλος αρχαίος, διότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αρχαίο ρητό -κι όποιος υποστηρίζει ότι το είπε ο τάδε ή ο δείνα αρχαίος ας μας φέρει και παραπομπή σε έργο.

Τώρα, όπως βλέπετε αριστερά, κυκλοφόρησε και νέα εκδοχή του ρητού, που αποδίδεται στον Αρίσταρχο τον Θετταλό, με «επικινδυνωδέστερο» εχθρό αντί για «ασφαλέστερο» -ή μάλλον με επικινδυνΟδέστερο, διότι αυτοί οι Θεσσαλοί ήταν ανορθόγραφοι, βρε παιδί μου.

(Η ανορθογραφία εξηγείται: ο μαγξ που κατασκεύασε την παραπάνω εικόνα, θα είδε σε κάποιο… αποφευγματολόγιο τη μορφή ‘ουδείς επικινδυνότερος’, που επίσης κυκλοφορεί. Δεν θα του φάνηκε πολύ αρχαιόπρεπο, οπότε το «συγύρισε» σε -οδέστερο).

* Πέτυχα έναν διασκεδαστικότατο νατσουλισμό, που δεν οφείλεται στον ίδιο τον Τάκη Νατσούλη (ο οποίος έχει αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο εδώ και αρκετά χρόνια) αλλά σε κάποιον επίγονό του.

Ο συγκεκριμένος νατσουλιστής προσπαθεί να βρει εξήγηση στην έκφραση «κλάιν μάιν (πουτς)», γερμανοπρεπή ευφημισμό (αντί για ‘θα μου κλάσει τ’ αρχίδια’ ή κάτι ανάλογο) που, όπως λέει και το σλανγκρ, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα ακούγεται.

Ο δικός μας δεν μένει ικανοποιημένος από την ολοφάνερη εξήγηση, ότι το «κλάσε» γίνεται γερμανοπρεπώς «κλάιν», και κατασκευάζει μια μαρτυρία ενός… βετεράνου της νύχτας:

Η φράση προήλθε από την αγγλική πρόταση clean my boots. Την χρησιμοποιούσαν οι Άγγλοι αξιωματικοί όταν απελευθερώθηκε η Αθήνα από τους Ναζί, όταν πήγαιναν στους νεαρούς λούστρους για να καθαρίσουν τις μπότες τους. Οι νεαροί λούστροι την οικειοποιήθηκαν σύντομα ώστε να τραβήξουν πελατεία και όχι μόνο…

Στην πραγματικότητα οι νεαροί δεν γνώριζαν αγγλικά και τελικώς αναπαρήγαγαν εσφαλμένα τον όρο ως «Κλάιν Μάιν Πούτς», οι οποίοι φυσικά εννούσαν «κλάσε μου τον π@@τσο» ή στην αρχαιοελληνική » πέρδευε εις το πέος μου «.

Οι Βρεττανοί από την πλευρά τους απολάμβαναν την αδυναμία των νεαρών λούστρων να προφέρουν την έκφραση σωστά και από την άλλη οι λούστροι διασκέδαζαν να περιγελούν τους αξιωματικούς την ώρα που γυάλιζαν τις μπότες τους.

Εκτός του ότι οι Άγγλοι αξιωματικοί μετά την απελευθέρωση είχαν βασικό μέλημα να μακελέψουν τις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας συμπεριφερόμενοι όπως σε καταχτημένη πόλη, η απίθανη αυτή ιστορία δεν παίρνει υπόψη της πως όταν κάποιος πήγαινε στον λούστρο δεν είχε ανάγκη να του πει τίποτα, απλώς να βάλει το πόδι του πάνω στο κασελάκι. Ούτε μας εξηγεί ο νατσουλιστής για ποιο λόγο η γερμανόπρεπη έκφραση δεν ακούστηκε στη δεκαετία του 1950 αλλά μόνο αργότερα.

Αλλά είπαμε, το εντυπωσιακό πουλάει.

* Και κλείνω με μιαν ακόμα εκδήλωση του νόμου του ΜέΦΡι. Ο συντάκτης μπασκετικού ιστοτόπου σε σύντομο σχόλιό του χαρακτηρίζει αγράμματο κάποιον που εξέδωσε ανακοίνωση με δύο λάθη (από τα οποία το πρώτο είναι ολοφάνερα παραδρομή και όχι λάθος… αγραμματοσύνης).

Και σχολιάζει για το δεύτερο λάθος: Αυτό το “όχι με τον αρεστών” θεωρείτε δολοφονική επίθεση κατά του Μπαμπινιώτη;

Θεωρείτε; Ο Μέφρι πήρε την εκδίκησή του!

alt
Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !