Οικειοποιημένα μεζεδάκια

🕔24/09/2016 09:54

Τα ονομάζω έτσι τα σημερινά μεζεδάκια μας για να τιμήσω (από την ανάποδη όμως) την πρόσφατη τοποθέτηση του υφυπουργού Παιδείας κ. Θ. Πελεγρίνη στη Βουλή, στην ειδική συνεδρίαση για την Ημέρα Εθνικής Μνήμης για την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Παραδόξως, δεν θεωρώ σοβαρό λάθος τη χρήση της λέξης «οικειοποίηση» ούτε θεωρώ ότι δείχνει αντισημιτισμό ή ότι είναι ένα μόλις βήμα πίσω από τον νεγκασιονισμό (την άρνηση του Ολοκαυτώματος) όπως αμετροεπώς απεφάνθη το Ποτάμι. Η ομιλία του Θ.Π. διαπνέεται από συμπάθεια για τον λαό των Εβραίων και η λέξη «οικειοποίηση» δεν έχει μόνο αρνητικές σημασίες -όπως οι παρεμφερείς «ιδιοποίηση» και «σφετερισμός». Οικειοποιείσαι κάτι όταν το κάνεις δικό σου και ταυτίζεσαι μαζί του (ή το ταυτίζεις με σένα).

* Θεωρώ όμως εντελώς λαθεμένη και αδιέξοδη την πρόταση να «οικειοποιηθούμε» (με όποιαν σημασία της λέξης θέλετε) τη λέξη «καταστροφή», εμείς οι Έλληνες, και να επιχειρήσουμε τη διεθνή προβολή μας ως ο αιωνίως κατατρεγμένος λαός. Εκτός του ότι δεν ισχύει, εκτός του ότι το βρίσκω προσβλητικό, δεν είναι και τόσο καλό για τον τουρισμό, θαρρώ. Να κάνουμε brand-name την καταστροφή, είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

* Αλλά ο κ. Πελεγρίνης κατάφερε να χωρέσει στην ομιλία του και καναδυό πραγματολογικά ή λογικά λάθη που μπορούν να χαρακτηριστούν και μαργαριτάρια. Καταρχάς, έχουμε την πολύ προβληματική διατύπωση ότι «Το 31 π.Χ., μετά την μάχη του Ακτίου, καταλύεται το ελληνικό κράτος. Στον χάρτη δεν υπάρχει πουθενά πλέον ελληνικό κράτος. Υπάρχουν διαδοχικά η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, η βυζαντινή αυτοκρατορία, η οθωμανική αυτοκρατορία.»

Ώστε το 31 π.Χ. καταλύθηκε «το ελληνικό κράτος»; Ήταν ελληνικό το κράτος που καταλύθηκε και ήταν «το» ελληνικό κράτος; Πολύ προβληματική τη βρίσκω αυτή την τοποθέτηση.

(Παρεμπιπτόντως, κάποιος έψαξε στον χάρτη και βρήκε ότι το ελληνοϊνδικό βασίλειο του Στράτωνος του Β’ υπήρχε και μετά το Άκτιο, μέχρι την πρώτη δεκαετία της χρονολογίας μας).

* Ακόμα πιο προβληματική βρίσκω τη διατύπωση: «Αυστηρή νομοτέλεια δεν υπάρχει και στη φύση ακόμη, όπως μπορεί να το διαπιστώσει κανείς από τις συνεχείς ανατροπές των νόμων της φύσης, οι οποίες αποτυπώνονται στην της επιστήμης»

Αυτό το βρίσκω ολοφάνερα λάθος. Στην ιστορία της επιστήμης δεν βρίσκουμε συνεχείς ανατροπές των νόμων της φύσης αλλά συνεχείς ανατροπές της δικής μας ατελούς αντίληψης για τα φυσικά φαινόμενα. Δεν έπαψε ο Ήλιος να γυρνά γύρω από τη Γη, εμείς πάψαμε να πιστεύουμε ότι ισχύει αυτό.

* Και προχωράμε στα υπόλοιπα μεζεδάκια της πιατέλας.

Ο αμφίσημος τίτλος της εβδομάδας στο Capital.gr: Ελεύθερος αφέθηκε ο Στέφανος Χίος, δίωξη για συκοφαντική δυσφήμιση στον Χ.Σπίρτζη

Ποιος διώκεται για δυσφήμιση; Ο Χίος ή ο Σπίρτζης; Θα μπορούσε να είναι και το δεύτερο, αφού ο (κατά δήλωσή του) δημοσιογράφος άσκησε και αυτός μήνυση στον υπουργό -αλλά είναι το πρώτο, όπως δεν προκύπτει από τον τίτλο.

* Μιλούσαν την Τετάρτη στην ΕΡΤ για τα θρησκευτικά και λέει ο δημοσιογράφος:
«Υπάρχει τεράστιος πλούτος στα θρησκευτικά βιβλία. Θα μπορέσουν τα παιδιά να ενσκήψουν σε αυτόν τον πλούτο;»

Το έχουμε ξαναπεί, και θα χρειαστεί να το ξαναπούμε. .Άλλο είναι το εγκύπτω (

* Όπως θα ξέρουν οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, μου αρέσει να χρησιμοποιώ το πρόθημα ηλε- ως απόδοση του e- κι έτσι γράφω «ηλεμήνυμα, ηλεβιβλίο, ηλεφημερίδα» κτλ. Τις προάλλες, ο συντάκτης της Lifo παρέθεσε στη στήλη του ένα απόσπασμα από δικό μου άρθρο (το άρθρο για το κλείσιμο του Ελευθερουδάκη), αλλά… διόρθωσε το «ηλεβιβλίο» σε… «τηλεβιβλίο»!

Καταρχάς, όπως έγραψε και ο Νίκος Σαραντάκος, η «απειλή» του ηλεκτρονικού βιβλίου δεν φαίνεται πια τόσο επίφοβη: «Στις ΗΠΑ οι πωλήσεις τηλεβιβλίων πιάσανε ταβάνι και μειώνονται, ενώ στην Ευρώπη είναι πολύ χαμηλές».

Μα καλά, δεν ξέρει πως όταν βάζεις κάτι μέσα σε εισαγωγικά ΔΕΝ ΤΟ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ούτε κατά κεραία; Αν σου φαίνεται λάθος, φίλτατε, βάλε «(sic)» για να δείξεις ότι έτσι το έγραψε ο συγγραφέας. Ή είναι ψιλά γράμματα αυτά;

* Διασκεδαστικό σαρδάμ του Μίλτου Βαρβιτσιώτη που κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα «σε μια χώρα απομονωμένη, μια Νότια Κορέα«.

Κάπου στο Τουίτερ, όπου είδα και το στιγμιότυπο, πρόσεξα πως τον κ. Μ. Βαρβιτσιώτη τον έγραφαν «Μίλκος». Περίεργο λάθος.

* Φίλος μου στέλνει την εικόνα αριστερά, με το μήνυμα που εμφανίζεται σε κάποιον ιστότοπο ως ευχαριστήρια αναγνώριση των σχολίων των επισκεπτών.

Eυχαριστουμε. Παίρνουμε τα σχόλιά σας για την καρδιά.

Και ο αναγνώστης που το διαβάζει παίρνει υπογλώσσια για την καρδιά.

* Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά οι επιδόσεις της καθ’ημάς φιλελεύθερης παράταξης στον μακαρθισμό θα έκαναν τον γερουσιαστή Μακάρθι να πρασινίσει από τη ζήλεια. Μετά το περσινό κρούσμα με το έργο «του Σάββα Ξηρού» και το πρόσφατο με την παρουσία του Τόνι Νέγκρι στην έκθεση Documenta, ύστερα από ομοβροντία άρθρων από Πρώταγκον, Άθενς Βόις, τον γραμματέα της ΟΝΝΕΔ και το υπόλοιπο φιλελευθεράτο, ματαιώθηκε το προγραμματισμένο ανέβασμα θεατρικού έργου του μπλόγκερ Πιτσιρίκου στο Θέατρο Τέχνης.

Πριν ανέβει βέβαια, και χωρίς να το έχουν δει -αλλά ο συγγραφέας του έχει μπει στη μαύρη λίστα για ένα τουίτ που είχε γράψει πριν από 6 χρόνια, που θεωρήθηκε ότι χλευάζει τους νεκρούς της Μαρφίν.

Ο Πιτσιρίκος δεν έχει μόνο συμπάθειες στον κυβερνοχώρο, και προσωπικά σπάνια τον διαβάζω (αν και θα ομολογήσω -αλλά μην το πείτε παραέξω- πως κάποια από τα γραφτά του μού αρέσουν). Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, ούτε αν συμφωνώ πολιτικά μαζί του (διαφωνώ). Είναι ότι στέφθηκε με επιτυχία μια ακόμα στυγνή προσπάθεια λογοκρισίας, που πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση προκαλεί και άλλα δέκα ή εκατό λογοκριτικά κρούσματα που δεν τα βλέπουμε. Διότι ο κάθε υπεύθυνος προγράμματος και ρεπερτορίου αυτολογοκρίνεται και αποφεύγει να αναθέσει δουλειά σε οποιονδήποτε έχει έστω και την παραμικρή πιθανότητα να έχει ενοχλήσει τους μακαρθικούς μας.

  • Και το μεζεδάκι που συνόδεψε τη θλιβερήν αυτήν υπόθεση, η ακλισιά της εβδομάδας από τη μπογδανοεκπομπή του Σκάει, όπου η… πολιτιστική ρεπόρτερ μιλάει (γύρω στο 0.40) για το ιστορικό θέατρο του Κάρολος Κουν ενώ ο συντονιστής της εκπομπής γεμίζει γλίτσες την οθόνη:

* Και κλείνω με κάτι που έγραψα στο Φέισμπουκ για την είδηση που προκάλεσε αίσθηση, την καθαρίστρια που καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση επειδή πλαστογράφησε το πιστοποιητικό σπουδών της -και έβαλε ΣΤ Δημοτικού αντί για Ε’ Δημοτικού.

Ή ποτέ σου δεν τις έφαγες, ή ποτέ σου δεν τις μέτρησες (*)

Μια καθαρίστρια καταδικάστηκε στη Λάρισα σε 15 χρόνια φυλάκιση επειδή το 1996 προσλήφθηκε με πλαστογραφημένο πιστοποιητικό φοίτησης στο δημοτικό (από Ε’ Δημοτικού το έκανε ΣΤ’)

Μεταφέρω εδώ με επιφύλαξη ένα σχόλιο που διάβασα σε αλλον τοίχο, σχόλιο επισκέπτη που λέει ότι παρακολούθησε τη δίκη:

Η δίκη έγινε στη Λάρισα αλλά η εργαζόμενη δούλευε στον δήμο Βόλου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, η εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή της κατηγορουμένης, επειδή το αδίκημα της πλαστογραφίας τελέστηκε το 1996 και έχει παραγραφεί. Οι τρεις δικάστριες όμως θεώρησαν ότι κάθε μήνα που εισέπραττε τον μισθό της η εργαζόμενη τελούσε αδίκημα, επομένως την καταδίκασαν.

Θυμίζω ότι οι υπουργοί του χουντικού καθεστώτος κρίθηκε ότι διέπραξαν στιγμιαίο αδίκημα κι έτσι δεν είχαν καμιά δικαστική συνέπεια μετά τη μεταπολίτευση. Αλλά το έχουμε πει για τους νόμους που είναι σαν τον ιστό της αράχνης, πιάνουν τα μυγάκια κι αφήνουν τα μεγάλα θηρία.

(*) Όσο για την ποινή, ένας παροιμιόμυθος λέει πως όταν ο κατής καταδίκασε έναν παραβάτη σε 50 βουρδουλιές, εκείνος του απάντησε «Ή ποτέ σου δεν τις έφαγες, ή ποτέ σου δεν τις μέτρησες»

* Ή μάλλον, κλείνω με μια ερώτηση προς όλους, γλωσσικού χαρακτήρα.

Σε μια γλωσσολογική ομάδα του Φέισμπουκ, φίλος έφερε τη λέξη «γιουβαρελάκια» που την είδε γραμμένη στον κατάλογο εστιατορίου, αντί για τον συνηθισμένο τύπο «γιουβαρλάκια».

Σκέφτηκε ότι επρόκειτο για λεξιπλασία ή λογοπαίγνιο του εστιάτορα -εγώ όμως θυμάμαι πως η γιαγιά μου η Μυτιληνιά, που δεν ήταν και λαϊκός άνθρωπος (ήταν, θέλω να πω, μορφωμένη), επίσης έλεγε «γιουβαρελάκια», οπότε θεωρώ πιθανότερο να λέγεται ευρύτερα ο τύπος και να μην είναι λογοπαίγνιο. Ρωτάω λοιπόν αν σας είναι οικείος ο τύπος «γιουβαρελάκια», αν τον χρησιμοποιείτε ή τον έχετε ακούσει.

alt
Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !