Ο Μποστ και η επίσκεψη της Σοράγιας

🕔09/09/2016 09:38

Κάθε Παρασκευή του αποκαλόκαιρου έχουμε πει να βάζουμε Μποστ, τουλάχιστον μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη δηλαδή, μπορεί και ως τα του μήνα. Την περασμένη Παρασκευή είχαμε δει ένα σκίτσο αφιερωμένο στην εμφάνιση της Μαρίας Κάλλας στην Επίδαυρο το 1960.

Σήμερα θα μείνουμε στο 1960, και θα δούμε πώς σχολίασε ο Μποστ την επίσκεψη της Σοράγιας, της «θλιμμένης πριγκίπισσας» στην Αθήνα. (Έχουμε παρουσιάσει παλιότερα κι άλλο ένα σκίτσο από την επίσκεψη αυτή, όπου όμως ο προβολέας ήταν περισσότερο στραμμένος στον Αντνάν Μεντερές παρά στη Σοράγια).

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στις 12 Ιουνίου 1960 στη Μακεδονία, με την οποία συνεργάστηκε ο Μποστ σχεδόν ολόκληρο το 1960. Τις μέρες εκείνες βρισκόταν σε επίσκεψη δύο εβδομάδων στην Ελλάδα η Σοράγια, η πρώην σύζυγος του Σάχη του Ιράν.

image0021Η Σοράγια Εσφαντιαρί Μπαχτιαρί (1932-2001) είχε παντρευτεί σε ηλικία 19 ετών τον τελευταίο Σάχη του Ιράν ύστερα από αμοιβαίο κεραυνοβόλο έρωτα, αλλά επειδή δεν μπορούσε να κάνει παιδιά χώρισαν για λόγους εθνικού συμφέροντος· με τον τίτλο της πριγκίπισσας, η Σοράγια επέστρεψε στην Ευρώπη όπου προσπάθησε να κάνει καριέρα ηθοποιού. Όλη αυτή η ιστορία έδωσε για πολύ καιρό άφθονη και εκλεκτή τροφή στον σκανδαλοθηρικό τύπο και τα λαϊκά περιοδικά, που βάφτισαν τη Σοράγια «θλιμμένη πριγκίπισσα» και άπληστα περιέγραφαν τις κινήσεις της.

Όπως έχω ξαναγράψει, στο σπίτι μας, όπως μου λένε, είχαμε μια γάτα σιαμέζα που δεν έκανε γατάκια, και φυσικά ονομάστηκε κι αυτή Σοράγια.

Κατά την επίσκεψή της στην Ελλάδα, η Σοράγια έκανε κρουαζιέρα στα νησιά (η οποία αποτελεί αντικείμενο του άλλου σκίτσου του Μποστ, που το έχουμε ήδη παρουσιάσει) και επισκέφτηκε τους Δελφούς, ενώ στην Αθήνα έμεινε στο ξενοδοχείο Ατενέ Παλάς (Σταδίου και Κολοκοτρώνη) και δήλωσε ενοχλημένη από το κυνηγητό των φωτορεπόρτερ -όταν έκανε το μπάνιο της στην πισίνα που βρισκόταν στην ταράτσα του ξενοδοχείου, κάποιοι ανέβηκαν στις ταράτσες γειτονικών κτιρίων με τηλεφακό! Πράγματι, χρειάστηκε η επέμβαση της αστυνομίας για να απομακρύνει τα πλήθη των περίεργων που συνωστίζονταν στην είσοδο του ξενοδοχείου.

Ο Μποστ σουρεαλιστικά παραλληλίζει τα επεισόδια με τη… ναυμαχία της Σαλαμίνας, περίπου σαν ο ξυλοδαρμός των Ελλήνων από την αστυνομία να αποζημιώνει την τότε… κακομεταχείριση των Περσών, ενώ δεν χάνει την ευκαιρία να ειρωνευτεί το κλισέ περί θλιμμένης πριγκίπισσας, βαφτίζοντας θλιμμένα τα πάντα: το ξενοδοχείο, τα παράθυρα, τα γάντια, τη βαλίτσα, τα παπούτσια της Σοράγιας!

Να προσέξουμε το ορθογραφικό λογοπαίγνιο «πλύστων ήσαν χαθέντες» και το σχεδόν αναπόφευκτο «Δαρείς ο Δαρείος» -που μου θυμίζει μια παλιότερη ιστορία, που την έχω ακουστά από τους δικούς μου. Κάποιος από τους Κύρους, τους εκδότες της Εστίας, καβγάδισε δημόσια με κάποιον άλλον του σιναφιού, ήρθαν στα χέρια και τις έφαγε -οπότε έγραψε κάποιος κακεντρεχής συνάδελφος ότι «ο Κύρος μετεβλήθη εις Δαρείον»!

Στο κείμενο της μπορντούρας ο Μποστ αναφέρεται σε άλλες περιπτώσεις ήπιας (έως ενδοτικής) αντίδρασης της Ελλάδας, όπως στα Σεπτεμβριανά το 1955.

Η Ελλάς από πενταετίας και σήμερον ακόμη
ακολουθεί πολιτικήν ευγενείας με συγγνώμη
Των Τούρκων που εις το Πέραν μας είχαν κτυπήσει
ευγενώς εζητήσαμε τον Μεντερές να μας συγχωρήσει
Επίσης και από την Ιταλίαν προ ημερών
μόλις εύρομεν καταλλήλου περιστάσεως και καιρόν
Με την άφιξιν δε υμών εις το Ατενέ κοιμηθείς
και η περσική εκκρεμότης ήτο τακτοποιηθείς

alt
Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !