Μη κλαις παππού...

🕔05/11/2016 02:53
ΔΙΚΤΥΟ - Εκπ. Νέα
Αφιερωμένο στον παππού που είδα στην τηλεόραση να κλαίει για την σύνταξή του. Πέρασες από τρεις, φάσεις μες στη ζωή γεννήθηκες σε χρόνια δύσκολα, εκεί στην Κατοχή... Οι γονείς σου δεν είχαν τα εφόδια για να σε μεγαλώσουν μα εσύ όμως δούλεψες σκληρά με πόνο και με μόχθους. Και τα χρόνια πέρασαν, δύσκολα και με πίκρα, μεγάλωνες και εσύ μ'αυτά και άλλαξες την μοίρα. Έκανες οικογένεια και στάθηκες στα πόδια, δεν ήσουν φτερό στον άνεμο, είχες αποκτήσει εφόδια. Είχες πλέον μαζέψει λεφτά, έμαθες τα σου γράμματα, και με τις κρατήσεις που σου έκαναν, θα είχες και καλά γεράματα. Έλεγες και ξανάλεγες ότι με την δουλειά σου, κατάφερες και μεγάλωσες την οικογένειά σου. Και από τα δύσκολα φτωχά τα παιδικά σου χρόνια πέρασες επιτέλους στην άνεση, ένιωθες τόσο όμορφα! Και έφτασαν σιγά σιγά τα "ώριμα" χρόνια της ζωής σου, ήρθε ο καιρός της σύνταξης και της ξεκούρασης σου. Και ξάφνου απ'το πουθενά φάνηκαν τα Μνημόνια, και αυτά που είχες "σίγουρα" στα έπαιρναν με τα χρόνια. Τώρα νομίζω σου έδωσαν το τελικό το χτύπημα δεν είναι σύνταξη πια αυτή, είναι μεγάλο αδίκημα. Σε είδα χθες σε μια εκπομπή να κλαις μπροστά στην κάμερα, να λες πως νιώθεις αδύναμος, πως…
Συνέχεια του άρθρου
Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !