ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ «ΔΙΑΛΟΓΟΥ» ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ / ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 28 4 2016

🕔28/04/2016 18:50
paremvasis.gr

Το υπουργείο παιδείας, δίνοντας στη δημοσιότητα «τα 9 πορίσματα του διαλόγου», επιβεβαίωσε για πολλοστή φορά την εκτίμησή μας ότι οι κατευθύνσεις της εκπαιδευτικής πολιτικής του εκπορεύονται από τις οδηγίες της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ και αποκάλυψε τις προσδοκώμενες αλλαγές στον εκπαιδευτικό χάρτη της χώρας.

Με μεγάλη σαφήνεια, με γνωστή από το παρελθόν ορολογία, «με ανοιξιάτικους χαιρετισμούς»!!! και χωρίς να αφήνει περιθώρια για λάθος ερμηνείες, βάζει το τρίπτυχο των στόχων του μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα: Αυτονομία, ανάληψη της ευθύνης και λογοδοσία είναι το τρίπτυχο «της ενηλικίωσης και της ενδυνάμωσης του εκπαιδευτικού συστήματος»!!! με εξειδικεύσεις από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο, από τα προγράμματα έως τη διοίκηση της σχολικής μονάδας.

Καθιερώνει διαρκώς αναβαθμιζόμενο προσοντολόγιο τόσο για την πρόσληψη των ελαστικά εργαζόμενων όσο και για τη διατήρηση της θέσης των μονίμων. Η καθιέρωση των νέων κριτηρίων δρομολογήθηκε αρχικά στα «προσόντα» των αναπληρωτών και αποτελεί μονόδρομο και για τις υπόλοιπες κατηγορίες εργαζομένων (εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής, μόνιμους και αναπληρωτές)

Ταυτόχρονα αναβαθμίζει το ρόλο του διευθυντή ορίζοντας ότι «στην πρόσληψη (ενν. του εκπαιδευτικού) έχει λόγο και ο διευθυντής του σχολείου και λαμβάνεται υπόψη για την πρόσληψή του και η συνέντευξη»…, ότι πρέπει «να έχει διαπιστευτήρια συνεχιζόμενης εκπαίδευσης για να κατοχυρώνει το δικαίωμα επαναπρόσληψής του ή τη διατήρηση της θέσης του. Οι εξελίξεις στην ειδική αγωγή είναι συνεχείς και θα πρέπει να επιμορφώνεται και να επικαιροποιεί τις γνώσεις του προκειμένου να παρέχει την κατάλληλη στήριξη και εκπαίδευση σε έναν μαθητή με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες»

Το υπουργείο επαναβεβαιώνει την πρόθεσή του για «αξιολόγηση – αποτίμηση» του έργου των εκπαιδευτικών και συνδέει με ακρίβεια τα ζητήματα αξιολόγησης με ένα Εθνικό σχολικό Πρόγραμμα σπουδών, φέρνοντάς το σε αντιπαράθεση με το «ασφυκτικό αναλυτικό πρόγραμμα». Στην ουσία διαμορφώνει προϋποθέσεις διαφορετικών αναλυτικών προγραμμάτων που θα στοιχειοθετούνται από την επίσημη κρατική εξουσία (για να μην ξεφεύγουμε κιόλας…) σε συνεργασία με την τοπική κοινωνία, δήμους και άλλους φορείς.

Ταυτόχρονα ανοίγει δρόμους στη «διερεύνηση των δυνατοτήτων χρήσης της δομής και των χώρων του σχολείου σε συνεργασία με την τοπική κοινότητα κατά τις απογευματινές ώρες» .

Συνδέει τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα με την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού έργου και υπογραμμίζει τις διαφοροποιήσεις που επιβάλλονται για να υπάρχει η μέγιστη αποδοτικότητα σε αυτά. Βεβαίως αποσιωπά τα πολιτικά αίτια και τους κοινωνικούς λόγους που οι μαθητές μπαίνουν στο σχολείο με διαφορετικό μορφωτικό κεφάλαιο, καθώς και την ταξικότητα του σημερινού σχολείου, όπως επίσης αποσιωπά και τα αναγκαία εκπαιδευτικά μέτρα που το εκπαιδευτικό κίνημα διαχρονικά προβάλλει, παλεύει και διεκδικεί από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.

Η αυτονομία που ευαγγελίζεται το υπουργείο παιδείας αποσαφηνίζεται με τον καλύτερο τρόπο στα πορίσματα με την αναγνώριση της υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης και την προτροπή οι προτεινόμενες «προσαρμογές» και «εκπαιδευτικοί σχεδιασμοί» στα σχολεία να… συναποφασιστούν «με δημιουργικότητα και φαντασία» από γονείς, εκπαιδευτικούς και τοπική κοινωνία με όρους «σύμπραξης με κανόνες»!!! Ξεκινώντας από το δημοτικό συνεχίζει μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση υπογραμμίζοντας ότι θα αναλάβει «πρωτοβουλίες και θα προωθήσει τις πολιτικές εκείνες που θα δώσουν στα ΑΕΙ τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν ίδιους πόρους τόσο από εξωτερικές όσο και από εσωτερικές πηγές…με πρώτο βήμα στην κατεύθυνση αυτή την ελαχιστοποίηση των μορφών της δημόσιας χρηματοδότησης».

Το υπουργείο επιλέγει να μιλήσει με «ειλικρίνεια» (όπως τονίζει) στους γονείς για το φτωχό οικονομικό περιβάλλον της εκπαίδευσης και τους καλεί με «ειλικρίνεια» να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να σώσουν το σχολείο που τείνει να μην είναι, ούτε δημόσιο, ούτε δωρεάν.

Με τον όρο «ανάληψη ευθύνης» αποποιείται την ευθύνη του κράτους (άρα και εκπαιδευτικών παρεμβάσεων προς όφελος των μαθητών), και υιοθετεί την ανάληψη ευθύνης από πλευράς των γονιών για να στηρίξουν το δημόσιο σχολείο, των χορηγών και της τοπικής αυτοδιοίκησης για να βρουν πεδίο δράσης οι ιδιωτικοποιήσεις, προετοιμάζοντας το επόμενο βήμα του κεντρικού του σχεδιασμού, που αφορά στην αποκέντρωση της εκπαίδευσης και στην εκχώρηση πλευρών της λειτουργίας της στους δήμους, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Διαφοροποιημένα προγράμματα, διαφοροποιημένη λειτουργία (ανάλογα και με τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα υπάρχουν) οδηγούν σε σχολεία πολλών τύπων και διαφορετικών ταχυτήτων. Σε αυτό το μοντέλο της «δήθεν εκπαίδευσης» εντάσσεται και η «βάπτιση του σχολείου για λόγους συμβολικούς και για εξασφάλιση ταυτότητας» που εισηγείται. Η αντίληψη ότι «κάθε σχολείο πρέπει να αποκτήσει τη δική του φυσιογνωμία, τις δικές του παραδόσεις, ετήσιους στόχους και να εμφυσήσει στους μαθητές έναν πατριωτισμό του σχολείου», είναι εντελώς αντίθετη από το ενιαίο του προγράμματος, τη δημόσια και δωρεάν λειτουργία του.

Σε αυτό το «σχολείο» της διαφοροποίησης, του ρευστού χαρακτήρα προγραμμάτων και λειτουργιών ο εκπαιδευτικός έχει τα δικά του χαρακτηριστικά: Η επιτροπή κρίνοντας ως αρνητικό δεδομένο το ότι το «πτυχίο σε ένα γνωστικό αντικείμενο θεωρείται ικανό προσόν για την παροχή ποιοτικού εκπαιδευτικού έργο» προτείνει «ενοποίηση των κατευθύνσεων των μαθημάτων με αντίστοιχη ενοποίηση των ειδικοτήτων που διδάσκουν τα μαθήματα…, δημιουργία ωρολογίων ενοτήτων σε βάρος της πολυδιάσπασης των ωρών και καθιέρωση ολοκληρωμένου προγράμματος ευέλικτης εβδομάδας». Πρακτικά οι εκπαιδευτικοί θα διδάσκουν ό,τι μένει σε γνωστικά αντικείμενα από το ωρολόγιο πρόγραμμα, κόντρα σε όσα υποστηρίζει η παιδαγωγική.

Και ενώ τα πορίσματα αποτάσσονται του δικαιώματος το πτυχίο να εδραιώνει επαγγελματικά δικαιώματα και διδασκαλία συγκεκριμένου γνωστικού αντικειμένου, καθορίζουν άλλα κριτήρια για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στην ειδική εκπαίδευση: Την απόλυτη εξειδίκευση ανά κατηγορία αναπηρίας ή μαθησιακών δυσκολιών, τη στιγμή που γνωρίζουν καλά ότι αυτή δεν παρέχεται σε κανένα πανεπιστήμιο. Άγνοια νόμου; Όχι, απλά προαπαιτούμενο για το επόμενο φαγοπότι ΕΣΠΑ, από γνωστούς – άγνωστους ειδικούς και συμβουλάτορες, σε ρόλο παραγόντων … Για τούτο η επιτροπή ορίζει ότι ο εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής πρέπει να είναι « Άρτια εκπαιδευμένος σε θέματα που αφορούν το παιδί το οποίο αναλαμβάνει (π.χ., αν παιδί με Μαθησιακές Δυσκολίες, πιστοποίηση επάρκειας στις Μαθησιακές Δυσκολίες, αν παιδί με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, πιστοποίηση επάρκειας στη Δ.Α.Φ κ.ο.κ.)».

Η ειδική εκπαίδευση αποτελεί πεδίο νεοφιλελεύθερων σχεδιασμών που επιχειρείται να επιβληθούν μέσα από εύηχες τοποθετήσεις για «πλήρη ένταξη» των αναπήρων μαθητών στα γενικά σχολεία, με στόχο τη διάλυση των σταθερών δομών ειδικής αγωγής και διεύρυνση των ελαστικά εργαζόμενων στο χώρο. Η πολύχρονη αδιοριστία των εκπαιδευτικών που περιπλανώνται για πάνω από δεκαετία ανά την Ελλάδα, ως αναπληρωτές, η διαρκώς μειούμενη χρηματοδότηση για τις παράλληλες στηρίξεις, τα 5μηνα που στελεχώνουν τις σταθερές δομές ειδικής εκπαίδευσης είναι μόνο η αρχή. Στο κείμενο που δόθηκε στη δημοσιότητα, δεν αναφέρονται καν οι σταθερές δομές ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης (Ειδικά Σχολεία και Τμήματα Ένταξης), αντίθετα αντικαθίστανται από εκπαιδευτικούς με πιστοποιημένες γνώσεις ανά αναπηρία και μαθησιακή δυσκολία, ενώ η πρόσληψή τους θα εξαρτάται από το διευθυντή της σχολικής μονάδας. Δε γίνεται βέβαια καμία αναφορά για το είδος της εργασιακής σχέσης που θα προσλαμβάνονται. Οι εκπαιδευτικοί στην ειδική αγωγή θα είναι αναλώσιμοι, με συγκεκριμένο χρόνο εργασίας στο σχολείο, εξαρτώμενοι από το διευθυντή.

Η εφαρμογή της «πλήρους ένταξης» των μαθητών με αναπηρία στα γενικά σχολεία, η σταδιακή «πιλοτική εφαρμογή ένταξης και ενσωμάτωσης δομών ειδικής και γενικής εκπαίδευσης» θα οδηγήσει στην κατάργηση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών με αναπηρία, θα φέρει τα κουπόνια στην εκπαίδευση διευρύνοντας τις ταξικές ανισότητες στις ομάδες των αναπήρων μαθητών και θα ανοίξει διάπλατα τις πόρτες στην ιδιωτικοποίηση δομών της ειδικής αγωγής. Είναι χαρακτηριστική η σχεδίαση αντίστοιχων πρακτικών στο χώρο της δημόσιας υγείας που κατέληξε στα απογευματινά (επί πληρωμή) ιατρεία των νοσοκομείων. Σε αυτό το εκπαιδευτικό περιβάλλον, όχι μόνο τα δικαιώματα των μαθητών θα θυσιαστούν στο βωμό του κέρδους, αλλά και η θέση των εργαζομένων εκπαιδευτικών θα χειροτερέψει ακόμα περισσότερο.

Δεν είναι άλλωστε μακριά το παράδειγμα της Κύπρου (2013)που διεξήγαγε διαγωνισμό για την Αγορά Υπηρεσιών και από Εκπαιδευτικούς Ειδικής Εκπαίδευσης, που αφορούν στη διδασκαλία στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία. Δικαίωμα συμμετοχής στο Διαγωνισμό είχαν εκπαιδευτικοί Ειδικής Εκπαίδευσης (Ειδικής Γυμναστικής, Ειδικών Μαθησιακών, Νοητικών, Λειτουργικών και Προσαρμοστικών Δυσκολιών, Εκπαιδευτικής Ακουολογίας, Εργοθεραπείας, Κωφών, Λογοθεραπείας, Μουσικοθεραπείας, Τυφλών, Φυσιοθεραπείας). Οι υποψήφιοι υπέγραφαν ατομική συλλογική σύμβαση ανάλογη του χρόνου του προγράμματος, πλήρωναν οι ίδιοι τις κοινωνικές τους ασφαλίσεις, δεν υπήρχε πρόνοια για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Οι σχεδιασμοί του υπουργείου στηρίζονται στις πρωτοβουλίες των «προθύμων» τόσο στο χώρο του συνδικαλισμού, που ταχύτατα αντικατέστησαν τον παλιό κυβερνητικό συνδικαλισμό με έναν νεότερο που κινείται στην υλοποίηση γνωστών οδηγιών ΕΕ και ΟΟΣΑ, αλλά και στις υπόγειες πρωτοβουλίες διαφόρων τυπικών και άτυπων συμβούλων που λειτουργούν στα πλαίσια του κυβερνητικού συνασπισμού.

Στελέχη που στο όνομα της «ενίσχυσης της αυτονομίας και των πρωτοβουλιών του εκπαιδευτικού» δημιουργούν προαπαιτούμενα ικανά να «εντάξουν» στο μέλλον «προαιρετικά» σχολικές μονάδες σε προγράμματα «πλήρους ένταξης» των αναπήρων μαθητών σε γενικά σχολεία.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ.

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑ-ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ-ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ.

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΟΥΜΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ.

Διαφημίσεις (Ανεξάρτητο Δίκτυο)
Όλα τα μεταπτυχιακά σε ένα site !